Амди аи ҳаме ниҳон кунад он моҳи сими тан

عَمد‌ا همی‌ نهان کند آن ماه سیم‌تن

Мӯии сиёҳи хеши зи мӯии сипеди ман

موی سیاه خویش ز موی سپید من

Донад ки буии машки зи кофур кам шавад

داند که بوی مشک ز کافور کم شود

Кофур ман нахоҳад бо машки хештан

کافور من نخواهد با مشک خویشتن

Грчнди соли оризи ман чун бунафша буд

گرچند سال عارض من چون بنفشه بود

Врчндгоаҳи ориз ӯ буд чун саман

ورچندگاه عارض او بود چون سمن

Акнӯн ки сунбул аз саман ӯ бурун дамид

اکنون که سنبل از سمن او برون دمید

Нашигифт агар бунафша ман шуд чу Настаран

نشگفت اگر بنفشهٔ من شد چو نسترن

Кардаст рӯзгори ҳаме аз ду зулф ӯ

کردست روزگار همی از دو زلف او

Дар пушти ман хами орад ва дар рӯй ман шикан

در پشت من خم آرد و در روی من شکن

ӯ турфатар ки ашку диламро ба дасти ҳиҷр

او طرفه‌تر که اشک و دلم را به‌دست هجر

Сурхии ҳаме злб диҳаду танагӣ аз даҳан

سرخی همی زلب دهد و تنگی از دهن

Болой ӯ чу норван ва сарв шуд баланд

بالای او چو نارون و سرو شد بلند

То кардамаш зи дидау дили бешау чаман

تا کردمش ز دیده و دل بیشه و چمن

Ман ошиқӣ намудем ва ӯ соҳирӣ намӯд

من عاشقی نمودم و او ساحری نمود

То кард моҳро фалак аз сарву норван

تا کرد ماه را فلک از سرو و نارون

Он кас ки ёфтааст ва харидаст чанд бор

آن‌ کس‌ که یافته است و خریده‌ست چند بار

Бори ақиқ дар Яману машк дар хутан

بار عقیق در یَمَن و مشک در ختن

На дар хутан чу зулфи бутам машк ёфта аст

نه در ختن چو زلف بتم مشک یافته است

Каз сим сохтааст яке чоҳ дар зқн

کز سیم ساخته است یکی چاه در ذقن

То чун дилам дар он чаҳ симини дроўФтд

تا چون دلم در آن چه سیمین دراوفتد

Дил баркашам зчоаҳ бидон анбарин расан

دل برکشم زچاه بدان عنبرین رسن

Кардам ба ишқ то дилу тани доштами нишот

کردم به‌ عشق تا دل و تن داشتم نشاط

Имрӯз чун кунам ки на дил дорам ва на тан

امروز چون ‌کنم که نه دل دارم و نه تن

Перӣу кори ишқи тариқӣ сутӯда нест

پیری و کار عشق طریقی ستوده نیست

Напасандад ин тариқи змни Сайиди змн

نپسندد این طریق زمن سید زَمن

Пушти шариъату шарафи дайни Мустафо

پشت شریعت و شرف دین مصطفی

Меҳр вале фурӯзу сипеҳри адуи шикан

مهر ولی فروز و سپهر عدو شکن

Бўтоҳри мутаҳҳару махдуми рӯзгор

بوطاهر مطهر و مخدوم روزگار

Саъди алии исои хуршеди анҷуман

سعد علی عیسی خورشید انجمن

Дарёу абри хўонмш аз баҳр онкӣ ҳаст

دریا و ابر خوانمش از بهر آنکه هست

Мавҷаши баҳри макону сиришкаши баҳри ватан

موجش بهر مکان و سرشکش بهر وطن

Маънии талаб на сӯрат зеро ки шахс ӯ

معنی طلب نه صورت زیرا که شخص او

Дарёу абри зер дроъасту перҳан

دریا و ابر زیر دِراعَ است و پیرهن

Аз пой ӯ абир шавад гирд бар бисот

از پای او عبیر شود گرد بر بساط

Вази даст ӯ рҳиқ шавад об дар лаган

وز دست او رحیق شود آب در لگن

Халқаши чунон хушаст ки аз буи ӯ гирифт

خلقش چنان خوش است که از بوی او گرفت

Буии биҳишт ъад Ни зи Кашмӣр то адан

بوی بهشت عد‌ن ز کشمیر تا عدن

Пер ва ҷавон кунанд ҳамеи шукри неъматаш

پیر و جوان ‌کنند همی شکر نعمتش

Шукри ҳақиқатӣ ки дар он нест зарқу фан

شکر حقیقتی‌ که در آن نیست زرق و فن

Ваон кӯдакӣ ки ҳаст ба гаҳвора дар ҳануз

وان کودکی که هست به گهواره در هنوز

Дорад зи шукри неъмат ӯ бар лабони лбн

دارد ز شکر نعمت او بر لبان لبن

Бошад кам аз фазойил ӯ фазли дигарон

باشد کم از فضایل او فضل دیگران

Оре ба қадар кам зи фароиз буд сунан

آری به قدر کم ز فرایض بود سُنن

Гар дар ҷаҳон ба ҷӯаду мурувват мисл шуданд

گر در جهان به جود و مروت مثل شدند

Нӯъмону мъни зоидау сайф зӣ бизан

نُعمان و مَعْنِ زائده و سیفِ ذی بزن

Ҳар се кунанд хизмат ӯгар худои арш

هر سه کنند خدمت او گر خدای عرش

Арвоҳ ҳар се бози расонади сӯии бадан

ارواح هر سه باز رساند سوی بدن

Аз кед аҳриман буд эмини баҳри мақом

از کَیدِ اَهرِمن بود ایمن بهر مقام

Ҳар чанд дар замона буд гӯнаи гавани Фтн

هر چند در زمانه بود گونه‌گون فتن

Зеро ки ӯ ба сирату халқ Фриштаҳ аст

زیرا که او به سیرت و خلق فریشته است

Эмин буд Фриштаҳ аз кед аҳриман

ایمن بود فریشته از کیدِ اَهْرِمن

Бодӣ ки бар замин виқораш кунад гузар

بادی که بر زمین وقارش کند گذر

Аз пашша пел созад ва аз съўаҳи каргадан

از پشه پیل سازد و از صعوه کرگدن

Мурғӣ ки бар дарахт хилофаш занад сафир

مرغی‌ که بر درخت خلافش زند صفیر

Уфтад ба меҳнати қафас ва дом бобизан

افتد به محنت قفس و دام بابزن

Гарчи ба сӯратаст мҳн бо мҷни яке

گرچه به ‌صورت است مِحَن با مِجَن یکی

Ҳаст аз мҷни тафовут бисёр то мҳн

هست از مِجَن تفاوت بسیار تا محن

Дайнро баси он далел ки тадбирҳои ӯст

دین را بس آن دلیل که تدبیرهای اوست

Дар пеши тирҳои мҳни халқро мҷн

در پیش تیرهای محن‌ خلق را مجن

эй мкрмӣ ки дасти ту абрӣаст машки бор

ای مُکرِمی‌ که دست تو ابری است مشک‌بار

эй мФзлӣ ки табъи ту баҳрӣаст мавҷи зан

ای مفضلی‌ که طبع تو بحری است موج زن

эй расми ту муҳаззаб вае лафзи ту бадеъ

ای رسم تو مُهَذّب و ای لفظ تو بدیع

эй халқи ту мҳбб вае халқи ту ҳасан

ای خلق تو محبب و ای خلق تو حسن

Дунё ба рӯзгори ту холӣаст аз ҳазин

دنیا به روزگار تو خالی است از حزین

Дилҳо ба иҳтимоми ту софӣаст аз ҳузн

دلها به اهتمام تو صافی است از حزن

Аз давлатаст кишти умеди туро набот

از دولت است کِشت امید تو را نبات

Ваз нусратаст теғи муроди туро сФн

وز نصرت است تیغ مراد تو را سَفَن

Он кишт ҳаст тозаи ҳамаи сола бе мтр

آن ‌کشت هست تازه همه ساله بی‌مطر

Ваон теғ ҳаст тези ҳамаи сола бе мусин

وان تیغ هست تیز همه‌ساله بی‌مِسَّن

Аз ғояти карам ки туро ҳаст дар сиришт

از غایت ‌کرم ‌که تو را هست در سرشت

Бар ҳосидони хеш ба некии барии ту занн

بر حاسدان خویش به نیکی بری تو ظن

Дории раво агар з ту ёбанд ҳосидон

داری روا اگر ز تو یابند حاسدان

Дар зиндагии ҳазина ва дар мурдагии кафан

در زندگی هزینه و در مردگی‌کفن

Боди ъқидти ту дар иқлӣми рӯму ҳинд

باد عقیدت تو در اقلیم روم و هند

Гар бар ҷаҳд ба хотири рҳбону брҳмн

گر بر جهد به خاطر رهبان و بَرْهَمَن

Он сӯии ҳақи шитобад ва бартобад аз салиб

آن سوی حق شتابد و برتابد از صلیب

Венаи сӯй дайн гароед ва бартобад азўсн

وین سوی دین گراید و برتابد ازوَثَن

Дорам шигифт то қалами ту чигуна шуд

دارم شگفت تا قلم تو چگونه شد

Берӯҳ бо таҳаррук ва беақл бо Фтн

بی‌روح با تحرک و بی‌عقل با فطن

Ҳаст акмҳии бадеъ ки бинад ҳамеи ҷаҳон

هست اَکمهی بدیع ‌که بیند همی جهان

Ҳаст абкмии ғариб ки гуяд ҳамеи сухан

هست اَبْکمی غریب‌ که‌ گوید همی سخن

Дар дахлу харҷ роҳнамоӣаст муътамад

در دخل و خرج راهنمایی است مُعتَمَد

Дар ҳалу ақд шукргузорӣаст мؤтмн

در حل و عقد شکرگزاری است مُؤتَمَن

Зеботараст наъти вай аз сӯрати парӣ

زیباتر است نَعتِ وی از صورت پری

Волотрсти қадари вай аз пайкари пурН

والاترست قدر وی از پیکر پَرن

Дар чашм фитна ҳаст всн бо срир ӯ

در چشم فتنه هست وَسَن‌ با صریر او

Дар чашм бахт нест зи таъсир ӯ всн

در چشم بخت نیست ز تأثیر او وسن

Дар тохтани ҳаме ба шабу рӯзи хўонмш

در تاختن همی به‌ شب و روز خوانمش

Аз бас ки ӯ барад ба шабу рӯз тохтан

از بس که او برد به شب و روز تاختن

Вази иттифоқ тохтан ӯ ба рӯзу шаб

وز اتفاق تاختن او به ‌روز و شب

Бо рӯз равшанаст шаби тираи мқтрн

با روز روشن است شب تیره مُقْتَرن

эй дар ҷаҳони ягона ба озодагии вуҷӯд

ای در جهان یگانه به آزادگی وجود

Дорам дилии ягона ба шукри ту мртҳн

دارم دلی یگانه به‌شکر تو مُرْتَهَن

То гавҳари мдиҳи ту дар ришта карда ам

تا گوهر مدیح تو در رشته کرده‌ام

Косад шудаст гавҳари ғаввосу кӯҳкан

کاسد شدست گوهر غوّاص و کوهکن

Мадҳи ту гавҳарӣаст на аз ҷинси он гуҳар

مدح تو گوهری است نه از جنس آن‌گهر

Кандар хазона маликонаст мхтзн

کاندر خزانهٔ مَلِکان است مختزن

То пеши бути сҷўдкнд ҳар шмн ки ӯ

تا پیش بت سجودکند هر شَمَن‌ که او

Бошад ба ишқу меҳри бути хеши мФттн

باشد به عشق و مهر بت خویش مُفْتَتَن

Андари суҷуди боди фалаки пеши бахти ту

اندر سجود باد فلک پیش بخت تو

Чунон ки дар суҷуд буд пеши бути шмн

چونان که در سجود بود پیش بت شمن

Боданд розӣ аз ту ба дунёу охират

بادند راضی از تو به دنیا و آخرت

Шаш тани гузидагони хилоиқи зумурраду зан

شش تن‌ گزیدگان خلایق زمرد و زن

Дар даҳри шоҳи санҷару хотуну садри дайн

در دهر شاه سنجر و خاتون و صدر دین

Дар охирати Муҳамаду Заҳроу бўолҳсн

در آخرت محمد و زهرا و بوالحسن

Аҳбоби ту зтолъи масъӯди шодмон

احباب تو زطالع مسعود شادمان

Воъдои ту зтоири манҳуси мумтаҳан

واعدای تو زطایر منحوس ممتحن

Бо ту нишаста давлат ва бар ту хуҷастаи ид

با تو نشسته دولت و بر تو خجسته عید

Вази ту намозу рӯзаи пазируфтаи зўолмнн

وز تو نماز و روزه پذیرفته ذوالمنن