Шоданд ҳамаи халқ ба иди араб акнӯн
شادند همه خلق به عید عرب اکنون
Бар шоҳи аҷами иди араби боди ҳумоюн
بر شاه عجم عید عرب باد همایون
Фахри маликони Носири дайни хусрави машриқ
فخر ملکان ناصر دین خسرو مشرق
Тоҷи сари давлати ъзди давлати маймун
تاج سر دولت عضد دولت میمون
Санҷар ки ба мардӣу ҷҳондорӣу шоҳӣ
سنجر که به مردی و جهانداری و شاهی
Бешаст зи тҳмўрсу ҷамшеду Фаридун
بیش است ز طهمورث و جمشید و فریدون
Нозинда ба пирӯзӣ ӯ гавҳари салҷуқ
نازنده به پیروزی او گوهر سلجوق
Чун гавҳари аббос ба беҳрузии мأмўн
چون گوهر عباس به بهروزی مأمون
Султони муаззам ба ҳунармандӣ ӯ шод
سلطان معظم به هنرمندی او شاد
Чун Мӯсои умрон ба ҳунармандии ҳорӯн
چون موسی عمران به هنرمندی هارون
Бо ҳиммат ӯ ахтари сайёр буд паст
با همت او اختر سیار بود پست
Бо давлат ӯ гунбади даввор буд дун
با دولت او گنبد دوار بود دون
Сайёра надонад ки қиёси хирадаш чанд
سیاره نداند که قیاس خردش چند
Айём надонад ки шумори ҳунараш чун
ایام نداند که شمار هنرش چون
Гетӣ ба ҳақиқати хатар ӯ нашносад
گیتی به حقیقت خطر او نشناسد
Дарё чаҳ шиносади хатари лؤлؤи макнун
دریا چه شناسد خطر لؤلؤ مکنون
эй гашта фалак бар маи мнҷўқи ту ошиқ
ای گشته فلک بر مه منجوق تو عاشق
Вай гашта зафар бар сари шамшери ту мафтӯн
وی گشته ظفر بر سر شمشیر تو مفتون
Як тан нашиносам на ба эҳсони ту муҳтоҷ
یک تن نشناسم نه به احسان تو محتاج
Як дил нашиносам на ба фармони ту марҳӯн
یک دل نشناسم نه به فرمان تو مرهون
Адлу назари ту сабаби амн ҷаҳон аст
عدل و نظر تو سبب امن جهان است
Чун бодау мутриби сабаби шодии маҳзун
چون باده و مطرب سبب شادی محزون
То бо ту ҷаҳони росттар аз қад алиф шуд
تا با تو جهان راستتر از قد الف شد
Қади ҳамаи аъдоӣ ту шуд чифтатар аз навен
قد همه اعدای تو شد چفتهتر از نون
Ҳар кас ки сар аз чанбари ҳукм ту битобад
هر کس که سر از چنبر حکم تو بتابد
ё дили барад аз доираи аҳди ту берун
یا دل برد از دایرهٔ عهد تو بیرون
Ҳаргиз набӯд мқблу оҳистау оқил
هرگز نبود مقبل و آهسته و عاقل
Лобуд ки буд мудаббиру ошуфтау маҷнӯн
لابد که بود مدبر و آشفته و مجنون
Он рӯз ки ту гӯии зании пеши саворон
آن روز که تو گوی زنی پیش سواران
Аз сами саманд ту расад гирд ба гардун
از سُمّ سمند تو رسد گَرد بهگردون
Ваон рӯз ки ту сайд кунӣ бар киу саҳро
وان روز که تو صید کنی بر کُه و صحرا
Аз санги дамади лола ва аз хоки тбрхўн
از سنگ دمد لاله و از خاک طبرخون
Ваон рӯз ки ту теғи занӣ дар сафи лашкар
وان روز که تو تیغ زنی در صف لشکر
Пастӣу баландии ҳама хонӣ шавад аз хӯн
پستی و بلندی همه خانی شود از خون
Аз найзаи ту бешаи намояди ҳамаи саҳро
از نیزهٔ تو بیشه نماید همه صحرا
Вази рояти ту кӯҳи намояди ҳамаи ҳомӯн
وز رایت تو کوه نماید همه هامون
Хасми ту ба афсун ва ба афсона кунад кор
خصم تو به افسون و به افسانه کند کار
Лекин ба замонӣ шавад он кори дигаргун
لیکن به زمانی شود آن کار دگرگون
Бечора надонад ки ҳаме суд надорад
بیچاره نداند که همی سود ندارد
Бо давлату шамшери ту афсонау афсун
با دولت و شمشیر تو افسانه و افسون
Малик падарон дод ба дасти ту замона
ملک پدران داد به دست تو زمانه
Бастааст миён то ту чаҳ фармони диҳӣ акнӯн
بسته است میان تا تو چه فرمان دهی اکنون
Гар рой ба зобул кунӣ аз баҳри тамошо
گر رای به زابل کنی از بهر تماشا
Вар рӯй ба турон наҳй аз баҳри шабихун
ور روی به توران نهی از بهر شبیخون
Фағфур бинолад зи ту дар бткдаҳи чин
فغفور بنالد ز تو در بتکدهٔ چین
Чипол битарсад зи ту бар соҳили Сайҳун
چیپال بترسد ز تو بر ساحل سیحون
Ту хурраму хандон ба ншобўр нишаста
تو خرم و خندان به نشابور نشسته
Саҳми ту ба диҷлаасту наҳифи ту ба Ҷайҳун
سهم تو به دجله است و نهیب تو به جیحون
Бас намондаст ки малики маликон ро
بس نماندست که ملک ملکان را
Оранд ба девони ту оворау қонӯн
آرند به دیوان تو آواره و قانون
Пеши кафи ту хортар аз хоки намояд
پیش کف تو خوارتر از خاک نماید
Гар хок ба ту ҳадя диҳад неъмати қорун
گر خاک به تو هدیه دهد نعمت قارون
Хонам ба сифати ҷӯади туро мӯъҷизи Мӯсо
خوانم به صفت جود تو را معجز موسی
Гар зинда шуд аз мӯъҷиз ӯ мурдаи мадфӯн
گر زنده شد از معجز او مردهٔ مدفون
эй мадҳи ту дар ҳар даҳании лؤлؤу ёқӯт
ای مدح تو در هر دهنی لؤلؤ و یاقوت
Ваон лؤлؤу ёқӯт ба анбар шудаи маъҷун
وان لؤلؤ و یاقوت به عنبر شده معجون
Ноҳиди зи мизони фалаки мадҳ ту хонд
ناهید ز میزان فلک مدح تو خواند
Чун гашт ба мизони хиради мадҳи ту мавзун
چون گشت به میزان خرد مدح تو موزون
То мавсими ташарин буд андари маи Нитсаон
تا موسم تِشرین بود اندر مه نیسان
То навбати конӯн буд андари маи конӯн
تا نوبت کانون بود اندر مه کانون
Аҳбоби туро боди рух аз нор чу ташарин
احباب تو را باد رخ از نار چو تِشرین
Ва аъдои туро боди дил аз ранҷ чу конӯн
و اعدای تو را باد دل از رنج چو کانون
Аз тоири маймун , ту надими зафару фатҳ
از طایر میمون، تو ندیم ظفر و فتح
Хасми ту надим надам аз ахтари ворун
خصم تو ندیم نَدَم از اختر وارون
Холиқи зи ту розӣу хилоиқи зи ту хушнӯд
خالق ز تو راضی و خلایق ز تو خشنود
Давлат ба ту мавсулу саодат ба ту мақрун
دولت به تو موصول و سعادت به تو مقرون
Иди ту ҳумоюну ҳамаи соли ту чун ид
عید تو همایون و همه سال تو چون عید
Пирӯзӣу иқболи ту ҳар рӯз бар афзӯн
پیروزی و اقبال تو هر روز بر افزون