Наргиси зи нишоти моҳи фарвардин
نرگس ز نشاط ماه فروردین
Бар дасти ниҳоди соғари заррин
بر دست نهاد ساغر زرین
Абр омад ва кард соғараши пар май
ابر آمد و کرد ساغرش پر می
То нӯш кунад ба ёди фарвардин
تا نوش کند به یاد فروردین
Бе онкии шикастаи гашту печида
بیآنکه شکسته گشت و پیچیده
Шуд зулфи бунафшаи пурхаму парчин
شد زلف بنفشه پرخم و پرچین
Дастӣ ки ба зулф ӯ дроўизд
دستی که به زلف او درآویزد
Бемашк шавад чу нофаи машки огӣн
بیمشک شود چو نافه مشکآگین
Токрди дами сбоглстон ро
تاکرد دم صباگلستان را
Аз хушӣу хуррамии биҳишти ойин
از خوشی و خرمی بهشت آیین
Гулбун ба биҳишт дар ҳаме нозад
گلبن به بهشت در همی نازد
Бо ҷомаи сабзи ҳамчуи ҳўролъин
با جامهٔ سبز همچو حورالعین
Гар парвин шуд дар осмони пинҳон
گر پروین شد در آسمان پنهان
Парвин сифатаст дар замини насрин
پروین صفت است در زمین نسرین
Гӯйӣ ки зи баҳри хизмати хусрав
گویی که ز بهر خدمت خسرو
Омад ба замини зи осмони парвин
آمد به زمین ز آسمان پروین
Чун фохтаи боғро дуо гуяд
چون فاخته باغ را دعا گوید
Товуси дуоашро кунад омин
طاووس دعاش را کند آمین
Аз баҳри дуо сано кунад булбул
از بهر دعا ثنا کند بلبل
Бар Носири дайни бен мъзолдин
بر ناصر دین بن معزالدین
Санҷар ки зи рои давлати ороиш
سنجر که ز رای دولت آرایش
Дайнро шарафасту маликро тазйин
دین را شرف است و ملک را تزیین
Волои мулкӣ ки дар сафи ҳиҷо
والا ملکی که در صف هیجا
Дорад дилу зӯри соҳиби сафин
دارد دل و زور صاحب صفین
Эзад чу вилояти хуросон ро
ایزد چو ولایت خراسان را
Орост ба адл ӯ санаи тсъин
آراست به عدل او سنهٔ تِسعین
Доданд ба ӯ саодати куллӣ
دادند به او سعادت کلی
Аз бурҷи шарафи ситорагони ҳмгин
از برج شرف ستارگان همگین
Дар толеъ ӯ ҳамеи тавон дидан
در طالع او همی توان دیدن
Каз рӯм буд вилояташ то чин
کز روم بود ولایتش تا چین
Онҷо ки умеди адл ӯ бошад
آنجا که امید عدل او باشد
Бебим буд кабӯтар аз шоҳин
بیبیم بود کبوتر از شاهین
Вонҷо ки наҳифи теғ ӯ бошад
وانجا که نهیب تیغ او باشد
Андари ғами ҷон буд тани тнбн
اندر غم جان بود تن تِنّبن
Бар муждаи фатҳ ӯ ба ҳркшўр
بر مژدهٔ فتح او به هرکشور
Банданд ва зананд каллау озин
بندند و زنند کله و آذین
Гардад зи нисори номаи фатҳаш
گردد ز نثار نامهٔ فتحش
Пургавҳари сурхи дасти гавҳари чин
پرگوهر سرخ دستگوهر چین
Гар рой кунад ба омулу сорӣ
گر رای کند به آمل و ساری
Вар рӯй наад ба кобулу ғазнӣн
ور روی نهد به کابل و غزنین
Аз бим ба дасти ҳиндӯу Дайлам
از بیم به دست هندو و دیلم
Бебим шавад ктораҳу зубин
بیبیم شود کَتاره و زوبین
Бас дайр намонад то наад азмаш
بس دیر نماند تا نهد عزمش
Бар асби ғзои коФрстони зин
بر اسب غزای کافرستان زین
Дар рӯм кунад рикоби солораш
در روم کند رکاب سالارش
Зинро зи салиби рӯмёни хрзин
زین را ز صلیب رومیان خرزین
Як ҳамла санҷарӣ занад барҳам
یک حملهٔ سنجری زند برهم
Бтхонаҳи қайсарӣ ба қстнтин
بتخانهٔ قیصری به قسطنطین
Гар Афшин кард фитнаи Бобак
گر افشین کرد فتنهٔ بابک
Дар давлату малики Мӯътасими таскин
در دولت و ملک معتصم تسکین
Дар лашкари хештани малики санҷар
در لشکر خویشتن ملکسنجر
Дорад ду ҳазор банда чун Афшин
دارد دو هزار بنده چون افشین
Гар бежани Гев дар ҳунар будӣ
گر بیژن گیو در هنر بودی
Чун ҳоҷиб ӯ ба рӯзи базму кин
چون حاجب او به روز بزم و کین
Ҳангоми шикор кӣ равои гаштӣ
هنگام شکار کی روا گشتی
Бар бежани Геви чорагар гургин
بر بیژن گیو چارهگر گرگین
эй шод ба ту Халифау султон
ای شاد به تو خلیفه و سلطان
Вази шодӣ ҳар ду душманони ғамгин
وز شادی هر دو دشمنان غمگین
Аз нусрати ту ҳамеи биболади он
از نصرت تو همی ببالد آن
Вази давлати ту ҳаме бинозад ин
وز دولت تو همی بنازد این
Ду байт шунидаам дақиқӣ ро
دو بیت شنیدهام دقیقی را
Дар мадҳи ту ҳар ду кардаам тазмин :
در مدح تو هر دو کردهام تضمین:
« устоди шаҳид зинда боистӣ
«استاد شهید زنده بایستی
Ва он шоири тираи чашми равшани байн
و آن شاعر تیره چشم روشن بین
То шоҳи маро мдиҳ гуфтандӣ
تا شاه مرا مدیحگفتندی
Мъниши дуруст ва лафзҳо ширин »
معنیش درست و لفظها شیرین»
Дар шан ту омадаст пиндорӣ
در شان تو آمدست پنداری
Вондри шаъни ҳасуд бо нафрин
واندر شأن حسود با نفرین
Ҳафтуми ояти зи сӯраи Юсуф
هفتم آیت ز سورهٔ یوسف
Панҷуми ояти зи сӯраи ёсин
پنجم آیت ز سورهٔ یاسین
То бо дили душманон ба разми андар
تا با دل دشمنان به رزم اندر
Кин ту кунад саноати скин
کین تو کند صناعت سِکین
Ҳаркас ки зи кини ту хатар ҷӯяд
هرکس که ز کین تو خطر جوید
Сар дар сари он хатар кунад мискин
سر در سر آن خطر کند مسکین
Обод бар он каммияти маймунат
آباد بر آن کُمیت میمونت
Ков тезтараст зозри брзин
کاو تیزتر است زآذر برزین
Кӯ ҳаст дирангро чу гӯйии ҳон
کو هست درنگ را چو گویی هان
Бо дасти шитобро чу гӯйии ҳин
با دست شتاب را چو گویی هین
Ҳар гуҳ ки ба пастӣ ояд аз боло
هر گه که به پستی آید از بالا
Гӯйӣ ба нишеб рӯй дорад ҳин
گویی به نشیب روی دارد هین
Фарҳод накард нақш аз он беҳтар
فرهاد نکرد نقش از آن بهتر
Шабдиз ба ҷанби хусраву ширин
شبدیز به جنب خسرو و شیرین
То пои ту дар рикоб ӯ бошад
تا پای تو در رکاب او باشد
Наълаши сари моҳро буд болин
نعلش سر ماه را بود بالین
Шоҳо ба баҳору мавсими Нитсаон
شاها به بهار و موسم نیسان
Бар тахти шаҳӣ ба ком дил биншин
بر تخت شهی بهکام دل بنشین
Некаст ва бадаст мардуми гетӣ
نیک است و بد است مردم گیتی
Бадро бгзоӣу некро багазин
بد را بگزای و نیک را بگزین
Хоразм шаҳ омад аз лаби Ҷайҳун
خوارزم شه آمد از لب جیحون
Зии даргаи ту ба ҳишмату тамкин
زی درگه تو به حشمت و تمکین
То рояту рой ӯ дарин хизмат
تا رایت و رای او درین خدمت
Олӣ шавад аз ту ҳамчуи алӣин
عالی شود از تو همچو علیین
То дониш ва доду дайн ӯ ҳар се
تا دانش و داد و دین او هر سه
Боқӣ шавад аз ту то ба явми аддӣн
باقی شود از تو تا به یومالدین
Бо давлату фари ту баҳри кишвар
با دولت و فر تو بهر کشور
Кӯ қасд кунад бигирад андари ҳайн
کو قصد کند بگیرد اندر حین
Аз ҷониби ғарб то ҳади Макка
از جانب غرب تا حد مکه
Аз ҷониби шарқ то дар Мочӣн
از جانب شرق تا در ماچین
Бодои зи чаҳор чизи созанда
بادا ز چهار چیز سازنده
Қисми ту чаҳор чиз бо таҳсин
قسم تو چهار چیز با تحسین
То ҳаст чаҳор табъи гетӣ ро
تا هست چهار طبع گیتی را
Аз оташ ва аз ҳавоу обу тин
از آتش و از هوا و آب و طین
Аз чархи аноят аз қазои ёрӣ
از چرخ عنایت از قضا یاری
Аз бахти ҳидоят аз хиради талқин
از بخت هدایت از خرد تلقین
Ташарин ту боди хуштар аз Нитсаон
تشرین تو باد خوشتر از نیسان
Нитсаон ту боди беҳтар аз ташарин
نیسان تو باد بهتر از تشرین
Азгрди веляти рафтаи бргрдўн
ازگرد ولیت رفته برگردون
Вази сҷни адуати рафта дар сҷин
وز سجن عدوت رفته در سجین