Чун зи бурҷи шери сӯй хӯша омад офтоб

چون ز بُرج شیر سوی خوشه آمد آفتاب

Шуд ба абри андари ниҳон « ҳатто тўорти болҳҷоб »

شد به ابر اندر نهان «حتی توارت بالحجاب»

Абр шуд монанди чашми ошиқони андари сиришк

ابر شد مانند چشم عاشقان اندر سِرشک

Меҳр шуд монанди рӯй дилбарони андари ниқоб

مهر شد مانند روی دلبران اندر نقاب

Омад он хайли баҳориро кунун вақти мшиб

آمد آن خیل بهاری را کنون وقت مَشیب

Омад он фасл хазонеро кунун рӯзи шабоб

آمد آن فصل خزانی را کنون روز شباب

Моҳ меҳр овехт заррини ҳалқа дар гӯши чаман

ماه مهر آویخت زرّین حلقه در گوش چمن

То ба ҳино кард гулбуни дасти зангории хизоб

تا به حنّا کرد گلبن دست زنگاری خضاب

Боғи ранг бенафас дорад зи бими моҳи дай

باغ رنگ بی‌نفس دارد ز بیم ماه دی

Тӯдаи кофури суда зон ҳамеи резади саҳоб

تودهٔ کافور سوده زان همی ریزد سحاب

Кӯҳро бар торак акнӯн ҳаст тарк аз сими хом

کوه را بر تارک اکنون هست ترک از سیمِ خام

Боғро бргрдн акнӯн ақд ҳаст аз зари ноб

باغ را برگردن اکنون عِقد هست از زرّ ناب

Он якеро дод абр аз рояти мисрии радо

آن یکی را داد ابر از رایت مصری ردا

Вена дигарро дод бод аз млҳми рӯмии сёб

وین دگر را داد باد از مُلحَم رومی ثیاب

Ҳиндӯӣ гндо шудаст андари миёни боғи моғ

هندوی گندا شدست اندر میان باغ ماغ

Нуқра хоро шудаст андари миёни ҳавзи об

نقرهٔ خارا شدست اندر میان حوض آب

Барқ чун бинмуд чеҳраи оташ андар шуд ба кӯҳ

برق چون بنمود چهره آتش اندر شد به کوه

Зоғ чун бикшод дидаи булбул андар шуд ба хоб

زاغ چون بگشاد دیده بلبل اندر شد به ‌خواب

Гашти пинҳони лолаи шингарфи гаван дар зери барф

گشت پنهان لالهٔ شنگرف‌گون در زیر برف

Гашти пинҳони сӯсани коФўргўни андари рзоб

گشت پنهان سوسن کافورگون اندر رضاب

Он яке чун бадсиголи давлати соҳибқирон

آن یکی چون بدسگال دولت صاحبقِران

Вондгр чун дӯстдори хусрави молики рқоб

واندگر چون دوستدار خسرو مالک رقاب

Хусрави одили малики Фхролмъолии буъалӣ

خسرو عادل ملک فخرالمعالی بوعلی

Довари Ҳушанги ҳушу шоҳи пайғамбари хитоб

داور هوشنگْ هوش و شاه پیغمبر خطاب

Он ки камтари ходим ӯ бартар аз Исфандиёр

آن که کمتر خادم او برتر از اسفندیار

Вонкаҳи камтари чокар ӯ бартар аз афросйоб

وانکه کمتر چاکر او برتر از افراسیاب

Аз мубораки ном ӯ дорад мъолии иншиқоқ

از مبارک نام او دارد معالی اِنشقاق

Ваз мӯед бахт ӯ дорад саодати иншеъоб

وز مؤید بخت او دارد سعادت انشعاب

Мавкиби иҷлол ӯро омад аз шуъарои лагом

موکب اجلال او را آمد از شعرا لگام

Хаймаи фармон ӯро омад аз тӯбои таноб

خیمهٔ فرمان او را آمد از طوبی طناب

Мяш бо шамшери тезаши сари фарозад бар паланг

میش با شمشیر تیزش سر فرازد بر پلنگ

Барра бо фармони азмаш чира гардад бар зӣоб

بره با فرمان عزمش چیره گردد بر ذئاب

Хоки ҳомӯн бо вуҷӯдаши бартар аз авҷи Зуҳал

خاک هامون با وجودش برتر از اوج زُحَل

Ганҷи қоруни пеши худаш камтар аз пари збоб

گنج قارون پیش خودش کمتر از پر ذباب

Бар умеди таркиш ӯ зӯдтар болад хаданг

بر امید ترکش او زودتر بالد خدنگ

Бар фироқи душман ӯ зортар нолад рубоб

بر فراق دشمن او زارتر نالد رباب

Душманонашро з ғуслинаст дар дӯзахи таом

دشمنانش را ز غسلین است در دوزخ طعام

Дӯстонашро з таснӣмаст дар ҷинати шароб

دوستانش را ز تَسنیم است در جنت شراب

Аз сароби обгуни касро набошад манфиат

از سراب آبگون کس را نباشد منفعت

Зонка андари шои Ни бадхоҳон ӯ омад сароб

زانکه اندر شاً‌ن بدخواهان او آمد سراب

Ҷоҳ ва ҳишмат нест ало дар ҳумоюни даргааш

جاه و حشمت نیست الا در همایون درگهش

Ҳамчунон лортб ва ёбс нест ало дар китоб

همچنان لارَطب و یابس نیست الا در کتاب

Гар чун ӯ яздон ба ҳиммати офаридии дайгарӣ

گر چون او یزدان به همت آفریدی دیگری

Омдстӣ бе ниёзии халқро аз иктисоб

آمدستی بی‌نیازی خلق را از اکتساب

эй худовандӣ ки ҳастӣ ҷаъфарӣу лангарӣ

ای خداوندی که هستی جعفری و لنگری

Дорӣ аз ҷаъфари зафар то рӯзи маҳшари фатҳи боб

داری از جعفر ظفر تا روز محشر فتح باب

Чун туе бояд ки дорад ҳайдари каррори ғам

چون تویی باید که دارد حیدر کرار غم

Чун туе бояд ки дорад ҷаъфари тайёри боб

چون تویی باید که دارد جعفر طَیّار باب

Подшоҳони номау номи туро бар сар ниҳанд

پادشاهان نامه و نام تو را بر سر نهند

То ба ном туаст шоҳӣу шарафро интисоб

تا به نام توست شاهی و شرف را انتساب

Мураккаби ту ҳамчуи обу оташ ва хокасту бод

مرکب تو همچو آب و آتش و خاک است و باد

Дар нишеб ва дар фароз ва дар диранг ва дар шитоб

در نشیب و در فراز و در درنگ و در شتاب

Бификанад боди сабкро чун сабксозӣ Аннан

بفکند باد سبک را چون سبک سازی عنان

Бишиканади кӯҳи гаронро чун гаронсозӣ рикоб

بشکند کوه گران را چون گران سازی رکاب

Чун биппароне уқобу бошаҳу шоҳину боз

چون بپرّانی عقاب و باشه و شاهین و باز

Ҳар якеро дар сари чнгл буд сайдии ъҷоб

هر یکی را در سر ‌چَنگَل بود صیدی عِجاب

Зуҳра бошад сайди бошаҳ тир бошад сайди боз

زهره باشد صید باشه تیر باشد صید باز

Меҳр бошад сайди шоҳини ма буд сайди уқоб

مهر باشد صید شاهین مه بود صید عقاب

Найзаи санадони гузору тири хорои хори ту

نیزهٔ سندان گذار و تیر خارا خوار تو

Ҳар ду чун тақдир яздонаст дар рафтани савоб

هر دو چون تقدیر یزدان است در رفتن صواب

Зон яке рӯзи сиёсати сарваронро изтирор

زان یکی روز سیاست سروران را اضطرار

Зин дигар рӯзи шуҷоати хусравонро изтироб

زین دگر روز شجاعت خسروان را اضطراب

Ҳаст чавгони ту монанди шаҳобии тези ри ҷам

هست چوگان تو مانند شهابی تیز ر‌جم

Ваон мудаввари гӯии ту монанди ҷурми офтоб

وان مدور گوی تو مانند جرم آفتاب

Кӣ рубойанд аз ту шоҳони гӯии ҳангоми набард

کی ربایند از تو شاهان ‌گوی هنگام نبرد

То ту дории рӯзи майдони офтоби андари шаҳоб

تا تو داری روز میدان آفتاب اندر شهاب

эй ҳамеша пеши тадбири ту шоҳон чун убайд

ای همیشه پیش تدبیر تو شاهان چون عبید

Вай ҳамеша пеши шамшери ту шерон чун клоб

وی همیشه پیش شمشیر تو شیران چون ‌کلاب

Токаи ҷӯади ту ба Қазвӣн нест як сокини фақир

تاکه جود تو به قزوین نیست یک ساکن فقیر

То ки адли ту ба Қазвӣн нест як маскани хароб

تا که عدل تو به قزوین نیست یک مسکن خراب

Бо ҷуволи гавҳару сандӯқи зар берун шавад

با جوال گوهر و صندوق زر بیرون شود

Ҳар ки ӯ ояд ба Қазвӣн бо Асо ва бо ҷроб

هر که او آید به قزوین با عصا و با جِراب

Бо падар будам ба ҳар бқъти мҳноу мсиб

با پدر بودم به هر بقعت مهنّا و مصیب

Бе падари гаштам ба ҳар маҷлиси мъзоу мсоб

بی‌پدر گشتم به هر مجلس معزا و مصاب

Хсрўо , будам дар ин бқъти ғарибу нўсФр

خسروا، بودم در این بقعت غریب و نوسفر

Бар ғарибу нўсФр ногоҳ ғурон шуд ғроб

بر غریب و نوسفر ناگاه غُرّان شد غراب

Пушт чун пушти ятем бепадар дар инкисор

پشت چون پشت یتیم بی‌پدر در انکسار

Чашм чун чашми ғариби нўсФр дар анскоб

چشم چون چشم غریب نوسفر ‌در انسکاب

Бар вафояш буд даъвӣ аз қазо ва аз қадар

بر وفایش بود دعوی از قضا و از قَدَر

Нест касро бо қазо ва бо қадари ҷангу итоб

نیست ‌کس را با قضا و با قدر جنگ و عِتاب

Ҷндгирми ман ҳбббоби умр ӯ пнҷо ва шаш

جندگیرم من حببباب عمر او پنجا و شش

Нест дидораши марои рӯзии илои юи ми алҳсоб

نیست دیدارش مرا روزی الی یو‌م ‌الحساب

Гар писандии пеши ту хизмат кунам ҳамчун падар

گر پسندی پیش تو خدمت‌کنم همچون پدر

Каз падари фарзандро некӯтар ояд интисоб

کز پدر فرزند را نیکوتر آید انتساب

Ман раҳеро бе ҳумоюни талъати ту муддатӣ

من رهی را بی‌همایون طلعت تو مدتی

Дидаи андари чашми хӯни гашту дили андар бар кабоб

دیده اندر چشم خون‌ گشت و دل اندر بر کباب

Гар ба хизмат қасд кардам гуфт ди рабон бор нест

گر به خدمت قصد کردم‌ گفت د‌ربان بار نیست

Вар фиристодам яке мадҳати ндодндми ҷавоб

ور فرستادم یکی مدحت ندادندم جواب

Ранги рухсорам ба зардӣ буд монанди зҳб

رنگ رخسارم به زردی بود مانند ذهب

Зонка ҷуз ҳурмон надидам ди ри аёб ва дар зҳоб

زانکه جز حرمان ندیدم د‌ر ایاب و در ذهاب

Бар умед дидан ту ҳар шабӣ кардам дуо

بر امید دیدن تو هر شبی کردم دعا

Он дуоро дӯш кард эзади таъолии мустаҷоб

آن دعا را دوش‌ کرد ایزد تعالی مستجاب

То ки ҷон дорам худовандо бад-ӣни олии бисот

تا که جان دارم خداوندا بدین عالی بساط

БоРом аз дарёии хотир ҳар замон дар хўшоб

بارم از دریای خاطر هر زمان دُرِّ خوشاب

Давлати пояндаро гӯям ки асҷду аи қтрб

دولت پاینده را گویم که اِسْجد و ا‌قْتَرب

Гар биёбам ихтисосӣ бар бисоти ақтроб

گر بیابم اختصاصی بر بساط اقتراب

То буд таъсири гардуни гуҳи салоҳу гуҳи фасод

تا بود تأثیر گردون گه صلاح و گه فساد

Бадсиголони туро бодои уқоб бе савоб

بدسگالان تو را بادا عقاب بی‌ثواب

Меҳргон омад худовандо ба шодӣ бигузарон

مهرگان آمد خداوندا به شادی بگذران

Офтоби олимӣ бар ҷумла олам битоб

آفتاب عالمی بر جملهٔ عالم بتاب

Шаҳри гир ва дар гушойу дайни парасту кини ситон

شهر گیر و ‌در گشای و دین پرست و کین ستان

Малики дору малики бахшу коми ҷӯй ва ком ёб

ملک ‌دار و ملک بخش و کام جوی و کام یاب