Агар нишот кунад даҳр воҷибасту савоб

اگر نشاط ‌کند دهر واجب‌ است و صواب

Ки кард хусрав рӯй замини нишоти шароб

که کرد خسرو روی زمین نشاط شراب

Рухи нишот бурун омад аз ниқоби имрӯз

رخ نشاط برون آمد از نقاب امروز

Ҷӯи оташӣ ки мар ӯро зоб ҳаст ниқоб

چو آتشی‌که مر او را زآب هست نقاب

Агар касе сифати бода ва пиёла кунад

اگر کسی صفت باده و پیاله کند

Пиёлаи оби Фсрдсту бодаи оташи ноб

پیاله آب فسرده‌ست و باده آتش ناب

Агар чаҳ оташ бо оби зиди икдгрнд

اگرچه آتش با آب ضد یکدگرند

Ба дасти шоҳ мувофиқ шуданд оташу об

به‌دست شاه موافق شدند آتش و آب

Мъзи дайни паямбари мғиси уммат ӯ

معزّ دین پیمبر مغیث امت او

Шаҳи мулӯки замини молики қулӯбу рқоб

شه ملوک زمین مالک قلوب و رقاب

Шаҳӣ ки дод худояши бузургвори се чиз

شهی که داد خدایش بزرگوار سه چیز

Замири равшану азми дурусту рои савоб

ضمیر روشن و عزم درست و رای صواب

Ҳунар надорад қимати магар ба сират ӯ

هنر ندارد قیمت مگر به سیرت او

Садаф надорад қимати магар ба дар хўшоб

صدف ندارد قیمت مگر به درّ خوشاب

Сазад бақои дилу давлаташ ки чашми ситам

سزد بقای دل و دولتش که چشم ستم

зи давлату дили бедор ӯ шуд андари хоб

ز دولت و دل بیدار او شد اندر خواب

Агар замона суолӣ кунад ки нусрат чист

اگر زمانه سوالی کند که نصرت چیست

Замонаро надиҳади ҷуз ба теғи тези ҷавоб

زمانه را ندهد جز به تیغ تیز جواب

Футуҳи ҳамчу нуҷумасту малики ҳамчуи сиҳр

فتوح همچو نجوم است و ملک همچو سیهر

Зафари мунаҷҷиму шамшер ӯ чу устурлоб

ظفر منجم و شمشیر او چو اُسطرلاب

Шудаст теғи вкФ ӯ дар ҷҳиму Наим

شده‌ست تیغ وکف او در جحیم و نعیم

Каз он балоӣ наҳифасту зини умеди савоб

کز آن بلای نهیب است و زین امید ثواب

Ҳаме ба теғи аҷали ваҳм ӯ мухолиф ро

همی به‌تیغ اجل وهم او مخالف را

Чунон занад ки занад ҷрхи девро ба шаҳоб

چنان زند که زند چرخ دیو را به شهاب

Аё стўдФи сифати хусравӣ ки дарга туаст

ایا ستوده صفت خسروی که درگه توست

Ҷаҳону халқи ҷаҳонро чу қиблау миҳроб

جهان و خلق جهان را چو قبله و محراب

Хароб буд ҷаҳони пеши азин ба дасти мулӯк

خراب بود جهان پیش ازین به‌ دست ملوک

Кунун ба дасти ту обод шуд ҷаҳони хароб

کنون به دست تو آباد شد جهان خراب

Ба фари адл ту шуд ҷои андалебу тзрў

به فرّ عدل تو شد جای عندلیب و تذرو

Ҳамон замин ки бадии ҷои ҷғду ҷои ғроб

همان زمین که بُدی جای جغد و جای غُراب

Баланди рои ту гавҳар ҳаме кунад зи ҳаҷар

بلند رای تو گوهر همی‌ کند ز حَجَر

Хуҷастаи ҳиммати ту зар ҳаме кунад зтроб

خجسته همت تو زر همی کند ز تراب

Барин ҳадиси шҳо шаҳри ту далел бас аст

برین حدیث شها شهر تو دلیل بس است

Ки аз иморат ӯ ёфт малики равнақу об

که از عمارت او یافت ملک رونق و آب

Ба давлати ту мунаҷҷим бадв кашида рақам

به دولت تو منجم بدو کشیده رقم

Ба ҳиммати ту муҳандис бирав ниҳодаи таноб

به همت تو مهندس برو نهاده طناب

Саодат абадӣ карда хок ӯ чу абир

سعادت ابدی کرده خاک او چو عبیر

Аноят фалакӣ карда об ӯ чу гулоб

عنایت فلکی کرده آب او چو گلاب

Навиштаи даст замона бирав ба хати қазо

نوشته دست زمانه برو به خط قضا

Ҳисоби давлату иқбол то ба рӯзи ҳисоб

حساب دولت و اقبال تا به روز حساب

Накард ҳечкас аз ҷамъи хусравон ба диранг

نکرد هیچکس از جمع خسروان به درنگ

Чунин ватан ки ҳаме ҳимматат кунад ба шитоб

چنین وطن‌ که همی همتت‌ کند به شتاب

Саҳоби адли ту боранда шуд бирав на аҷаб

سحاب عدل تو بارنده شد برو نه عجب

Агар ба адли ту девор ӯ расад ба саҳоб

اگر به عدل تو دیوار او رسد به سحاب

Бисоз шоҳо монанди ин мубораки шаҳр

بساز شاها مانند این مبارک شهر

Ҳазор шаҳру заҳри шҳрком хеш биёб

هزار شهر و ز هر شهر کام خویش بیاب

Ҳамеша то ки ҳамеи тобади офтоб аз чарх

همیشه تا که همی تابد آفتاب از چرخ

Зтхти давлати шоҳӣ чу офтоб битоб

ز تخت دولت‌ شاهی چو آفتاب بتاب

Ба шаш далели тараби маҷлиси ту хуррами бод

به شش دلیل طرب مجلس تو خرّم باد

Ба ноӣу барбату танбуру таблу чангу рубоб

به نای و بربط و تنبور و طبل و چنگ و رباب

Ба рӯзгори ту , даҳ шини бузурги боду азиз

به روزگار تو، ده شین بزرگ باد و عزیز

зи қудрату зи қазои мусаббиби алосбоб

ز قدرت و ز قضای مُسبِبُ الاسباب

Шикору шаҳри наву шаҳриёрӣу шамшер

شکار و شهر نو و شهریاری و شمشیر

Шабобу шобу шоҳӣу шукру шеъру шароб

شباب و شاب و شاهی و شکر و شعر و شراب