эй моҳи лола рӯй ман эй сарви сими тан

ای ماه لاله روی من ای سرو سیم‌تن

Аз дили туро фалак кунам аз ҷони туро чаман

از دل تو را فلک‌ کنم از جان تو را چمن

Зеро ки дил сазад фалаки моҳ рӯй ро

زیرا که دل سزد فلک ماه روی را

Зеро ки ҷон сазад чамани сарви сими тан

زیرا که جان سزد چمن سرو سیم‌تن

Зулфи ту тӯдаи тӯда машкаст бар қамар

زلف تو توده تودهٔ مشک است بر قمر

Ҷаъди ту ҳалқа ҳалқа абраст бар саман

جعد تو حلقه حلقهٔ ابرست بر سمن

Зон тӯда тӯдааст ба шаҳри андаруни бало

زان توده توده است به شهر اندرون بلا

Зон ҳалқа ҳалқааст ба даҳри андаруни Фтн

زان حلقه حلقه است به دهر اندرون فتن

Лаб чун ақиқ кардӣу рухсора чун Суҳайл

لب چون عقیق‌ کردی و رخساره چون سهیل

Вена ҳар ду сохтӣ ба ҳазорон фусуну фан

وین هر دو ساختی به هزاران فسون و فن

То дар аҷам буд лабу рухсори ту бадеъ

تا در عجم بود لب و رخسار تو بدیع

Чунон куҷои Суҳайл ва ақиқаст дар Яман

چونان‌ کجا سهیل و عقیق است در یمن

Дил бар дилам нае санами шштрии қабоӣ

دل بر دلم نه ای صنم ششتری قبای

Лаб бар лабам нае писари муштарии зқн

لب بر لبم نِه ای پسر مشتری ذقن

То муми нарми бинӣ дар зери санги сахт

تا موم نرم بینی در زیر سنگ سخت

То шнблиди бинӣ дар зери Настаран

تا شَنبلید بینی در زیر نسترن

Чун тир бркмон наҳй ва башиканӣ сипоҳ

چون تیر برکمان نهی و بشکنی سپاه

Сад тавба башиканӣ ба сари зулфи пари шикан

صد توبه بشکنی به‌سر زلف پر شکن

Даркори ту шигифти фурӯ мондаам бета

درکار تو شگفت فرو مانده‌ام بتا

Тавбаи шикани нуҳуми лақабат ё сипаҳи шикан

توبه‌شکن نهم لقبت یا سپه‌شکن

То ту ба вақти хашм ва ба вақти лутфи маро

تا تو به وقتِ خشم و به وقتِ لَطَف مرا

Оташ намӯдае зи руху лؤлؤ аз даҳан

آتش نموده‌ای ز رخ و لؤلؤ از دهن

Ҳиҷрони ту бар оташу лؤлؤ ҳаме кунад

هجران تو بر آتش و لؤلؤ همی کند

Ҳамчун руху даҳонати лабу дидагони ман

همچون رخ و دهانت لب و دیدگان من

Айдун гумони барӣ ки магари моҳ анҷум аст

ایدون‌ گمان بری که مگر ماه انجم است

Чун бенгарӣ ба чеҳрау дандони хештан

چون بنگری به چهره و دندان خویشتن

Хоҳон дидан ту шавадгар хабар расад

خواهان دیدن تو شود گر خبر رسد

Аз моҳу анҷуми ту ба хуршеди анҷуман

از ماه و انجم تو به خورشید انجمن

Мейри аҷали муаййиди малику шаҳоби дайн

میر اجل مؤید ملک و شهاب دین

Фаррухи Заҳири давлати Абунасри бен ҳасан

فرخ ظهیر دولت‌ ابونصر ‌بن حسن

Фархундаи ахтарӣ ки хуҷастаи хисол ӯ

فرخنده اختری که خجسته خصال او

Осоиши замин шудау ороиши зи ман

آسایش زمین شده و آرایش ز من

Марди хиради сипеҳри шиносади бисот ӯ

مرد خرد سپهر شناسد بساط او

Оре сипеҳр бошад хуршедро ватан

آری سپهر باشد خورشید را وطن

Кинаш ба кори душман давлат диҳад фасод

کینش به کار دشمن دولت دهد فساد

Хашмаш ба чашми душмани миллат наад всн

خشمش به چشم دشمن ملت نهد وسن

Таъйид ӯ чу перҳан Юсуфасту халқ

تایید او چو پیرهن یوسف است و خلق

Ёқӯби вор дар талаби буии перҳан

یعقوب‌وار در طلب بوی پیرهن

Даргоҳ ӯст мултазами халқу млтҷо

درگاه اوست ملتزم خلق و ملتجا

Тадбир ӯст муътамади малику мؤтмн

تدبیر اوست معتمد ملک و مؤتمن

Дар рсмҳоши ганҷ мъолӣаст мдхр

در رسمهاش گنج معالی است مُدَّخَر

Дар лФзҳоши ганҷ маъонӣаст мхтзн

در لفظهاش گنج معانی است مُخْتَزن

Гар бар занад ба санги нкўхўоаҳ аз ҳисом

گر بر زند به سنگ نکوخواه از حسام

Вар бар занад ба хоки нигуни хоҳ ӯ мҷн

ور بر زند به‌خاک نگون‌خواه او مجِن

Аз сангу хоки қисмат эшон расад ду чиз

از سنگ و خاک قسمت ایشان رسد دو چیز

Онро расад ҷавоҳир ва инро рсдкФн

آن را رسد جواهر و این را رسدکفن

эй нафии куфри ботилу исботи дайни ҳақ

ای نفی کفر باطل و اثبات دین حق

эй нусрати фиришта вае қаҳри аҳриман

ای نصرت فرشته و ای قهر اهرمن

Дараст давлати туу офоқ чун садаф

دُرّ است دولت تو و آفاق چون صدف

Ҷонаст ҳиммати туу афлок чун бадан

جان است همت تو و افلاک چون بدن

Ҳаркаси зи мън зоида гуяд ҳамеи хабар

هرکس ز معن‌ زائده ‌گوید همی خبر

Ҳаркаси зи сайфи зўизни оради ҳамеи сухан

هرکس ز سیف ذُویزن آرد همی سخن

Як чокари ту соҳиби сад мън зоида аст

یک چاکر تو صاحب صد ‌معن زائده است

Як кеҳтари ту меҳтари сад сайфи зўизн

یک‌ کِهتر تو مهتر صد سیف ذویزن

Аз оташи сиёсату хашми ту дар сазад

از آتش سیاست و خشم تو در سزد

МғФр шавад чун мъҷр ва мардон шаванд зан

‌مِغفَر شود چون مَعجر و مردان شوند زن

Бар пой ва бар ду дасти ту ошиқ шудааст моҳ

بر پای و بر دو دست تو عاشق شده است ماه

Зин рӯй гуҳ чу наъл будгоҳ чун лаган

زین روی ‌گه چو نعل بودگاه چون لگن

Осӯда нест дасти ту аз ҷӯади соъатӣ

آسوده نیست دست تو از جود ساعتی

Гӯйӣ шудаст дасти ту бар ҷӯади мФттн

گویی شدست دست تو بر جود مفتتن

Гар чоҳкн шудаст зи баҳри ту душманат

گر چاهکن شدست ز بهر تو دشمنت

Ногоҳ дроўФтд ба таҳи чоҳи чоҳкн

ناگاه دراوفتد به ته چاه چاهکن

Вонгоаҳи даст бар расан мудаббирӣ занад

وانگاه دست بر رسن مدبری زند

Аз чаҳ даройад ва ба гулӯ дар кунад расан

از چَه درآید و به ‌گلو در کند رسن

Гар бар адани хаёли ҷамол ту бугзарад

گر بر عَدَن خیال جمال تو بگذرد

Ҳамчун биҳишт ъад Н шавад турбати адан

همچون بهشت عَدْ‌ن شود تُربتِ عَدَن

Гар боди эҳтишоми ту бар нори бен вазад

گر باد احتشام تو بر نار بن وزد

Он норбн шавад ба баландӣ чу норван

آن ناربن شود به بلندی چو نارون

Вари сояи қабули ту бар рӯбаҳи аўФтд

ور سایهٔ قبول تو بر روبه اوفتد

Шерон диҳанд бачаи рӯбоҳро лбн

شیران دهند بچهٔ روباه را لبن

Тири фалак шмн шавад вклки ман санам

تیر فلک شمن شود وکلک من صنم

Чун табъи ту санам шаваду табъи ман шмн

چون طبع تو صنم شود و طبع من شَمَن

Ҳар мдҳтӣ ки ном ту бошад тахаллусаш

هر مدحتی‌که نام تو باشد تخلصش

Гирдӯи Наш муштарӣ сазаду муштарии саман

گردو‌نْشْ مشتری سزد و مشتری ثمن

То аз нъм ҳамеша буд халқро тараб

تا از نِعَم همیشه بود خلق را طرب

То аз мҳн ҳамеша буд халқро ҳузн

تا از مِحَن همیشه بود خلق را حَزَن

Боданд дӯстони ту дар равзаи нъм

بادند دوستان تو در روضهٔ نعم

Боданд душманони ту дар қабзаи мҳн

بادند دشمنان تو در قبضهٔ محن

Афрӯхтаи всоқи ту аз шамсаи чгл

افروخته وثاق تو از شَمسهٔ چِگِل

Оростаи сарои ту аз лаъибати хутан

آراسته سرای تو از لُعبت خُتن

Ваон гавҳари латиф ки прўрдши офтоб

وان گوهر لطیف که پروردش آفتاب

Ёқӯти вори омада дар ҷоми ту зи ?дан

یاقوت‌وار آمده در جام تو ز دَن