Набошад аслӣ дар ишқи ёри тавбаи ман

نباشد اصلی در عشق یار توبه من

Ки зулфи пуршикан ёр ҳаст тавбаи шикан

که زلف پرشکن یار هست توبه‌شکن

Чигуна тавба кунам кони ду зулфи бршкнш

چگونه توبه کنم کان دو زلف برشکنش

Ҳазор бори зиёдати шикасти тавбаи ман

هزار بار زیادت شکست توبهٔ من

Бутии куҷои лабу дандонаш чун Суҳайлу ақиқ

بتی‌ کجا لب و دندانش چون سهیل و عقیق

Ҳамеша сурхӣ сурхасту равшании равшан

همیشه سرخی سرخ است و روشنی روشن

Вилояти Ямани иқтоъ ӯ шудаст магар

ولایت یمن اِقطاعِ او شدست مگر

Ки дар ақиқ Яман дорад ӯ Суҳайли Яман

که در عقیق یمن دارد او سهیل یمن

Ба моҳу сарв ҳаме монаду зчшму дилам

به ماه و سرو همی ماند و زچشم و دلم

Ба обу оташ ҳамвора сохтааст ватан

به آب و آتش همواره ساخته است وطن

Аҷаби змоҳӣ коб оварад миёни фалак

عجب زماهی کاب آورد میان فلک

Аҷаби зи сарвӣ коташ занад миёни чаман

عجب ز سروی‌ کاتش زند میان چمن

Гар он ду оризи рахшони зФъл яздон аст

گر آن دو عارض رخشان زفعل یزدان است

ЗФъл аҳриманаст он ду зулфи чавгони зан

زفعل اهرمن است آن دو زلف چوگان زن

Бад-ӣни далели ҳамеи монавӣ дуруст кунад

بدین دلیل همی مانوی درست کند

Ки ҳаст хайри зи яздону шари зи аҳрӣман

که هست خیر ز یزدان و شر ز اهریمن

Дилӣаст ани бути дили хоҳро чу оҳану санг

دلی است ان بت دل‌خواه را چو آهن و سنگ

Дилӣ ки нарм нагардад ба ҳеҷ ҳилау фан

دلی‌که نرم نگردد به هیچ حیله و فن

Бадеъ нест кзони дил пуроташаст дилам

بدیع نیست‌ کزآن دل پرآتش است دلم

Бадеъ кӣ буд оташи зи санги вази оҳан

بدیع ‌کی بود آتش ز سنگ وز آهن

Балоу фитнаи ман зон ситамгараст ки ҳаст

بلا و فتنهٔ من زان ستمگرست‌ که هست

Блонмоӣ ба зулф ва ба чашм фитна фикан

بلانمای به زلف و به چشم فتنه فکن

Агар зи сунбулу наргис фиғон кунам шояд

اگر ز سنبل و نرگس فغان کنم شاید

Ки сунбули асли балои гашту наргиси асли Фтн

که سنبل اصل بلا گشت و نرگس اصل فتن

Замини зчҳраҳ ӯ равшанаст пиндорӣ

زمین زچهرهٔ او روشن است پنداری

Ки ҳаст бадари замини оннигор симини тан

که هست بدر زمین آن نگار سیمین‌تن

Ду санъатаст ҳамеша дилу забони маро

دو صنعت است همیشه دل و زبان مرا

Вафои бадари замину санои садри змн

وفای بدر زمین و ثنای صدر زَمَن

Имоди дайни шарафи алмалики амини ҳазрати шоҳ

عماد دین شرف‌الملک امین حضرت شاه

Ки бахти ҳазрат ӯ рогрФтаҳи пиромн

که بخت حضرت او راگرفته پیرامن

Сари саодати Абусаъди аФтоби Сауд

سر سعادت ابوسعد افتاب سعود

Ки шуд санами қалам ӯу офтоби шмн

که شد صنم قلم او و آفتاب شمن

Гар оби чашмаи кавсари з ҷинатаст нишон

گر آب چشمهٔ ‌کوثر ز جنت است نشان

Ба гоҳ шустани дасташ чу кавсараст лаган

به‌گاه شستن دستش چو کوثرست لگن

Куҷои ҷабину зқни пеш ӯ замини соинд

کجا جبین و ذقن پیش او زمین سایند

Ҳасади баради ҳамаи андом бар ҷабину зқн

حسد برد همه اندام بر جبین و ذقن

Буруни зи шевани аъдоашро сиблатӣ нест

برون ز شیون اعداش را سبیلی نیست

Сиблати гашт бар аъдоӣ ӯ магари шеван

سبیل‌گشت بر اعدای او مگر شیون

Расани зи чанбар агар сар бурун кунад хасмаш

رسن ز چنبر اگر سر برون‌کند خصمش

Чу чанбарасту ҳамеи сар бурун кунад зи расан

چو چنبر است و همی سر برون‌ کند ز رسن

Аё муроди туро нарми рӯзгори дурушт

ایا مراد تو را نرم روزگار درشت

Ва ё ҳавои туро роми олами тавсан

و یا هوای تو را رام عالم توسن

Ҳаме ба ҷӯади ту озодагон зананд мисл

همی به جود تو آزادگان زنند مثل

Ҳамеи зи расми ту фарзонагон баранд сунан

همی ز رسم تو فرزانگان برند سُنن

Баланди бахти ту чун нури сокин фалак аст

بلند بخت تو چون نور ساکن فلک است

Фалак набошад ҷузи нури покро маскан

فلک نباشد جز نور پاک را مسکن

Ниҳодаи номаи меҳрати замона бар торак

نهاده نامهٔ مهرت زمانه بر تارک

Гирифтаи бори қабулати ситораи бргрдн

گرفته بار قبولت ستاره برگردن

Ту Юсуфӣу ҳамаи соилон чу ёқӯб анд

تو یوسفی و همه سائلان چو یعقوب اند

Насими ҳиммати ту ҳамчуи буии пероҳан

نسیم همت تو همچو بوی پیراهن

Касе ки ҷома меҳрат бирав дарида шавад

کسی که جامهٔ مهرت برو دریده شود

Ба даст хеш бидӯзад барои хеши кафан

به دست خویش بدوزد برای خویش‌ کفن

Касе ки хоҳад ва гуяд хилофу нақси ту ро

کسی‌ که خواهد و گوید خلاف و نقص تو را

Буд замиру забонаш чу нашутуру сӯзан

بود ضمیر و زبانش چو نشتر و سوزن

Туро ба мартаба фазласт бар ҷавонмардон

تو را به مرتبه فضل است بر جوانمردان

Бидон қиёс ки фазласт мардро бар зан

بدان قیاس‌که فضل است مرد را بر زن

Муборизӣ ки ба номи ту найза баргирад

مبارزی که به نام تو نیزه برگیرد

Чаҳ муми пеши синонаш чаҳ ғайбаи ҷавшан

چه موم پیش سنانش چه غیبهٔ جوشن

Чунон куҷо ки ба дарёии жарф дар садаф аст

چنان ‌کجا که به دریای ژرف در صدف است

Ба гавҳараст қалам дар кафи ту обистан

به‌ گوهرست قلم در کف تو آبستن

Гуҳии зи ғолия паргор баркашад ба ҳарир

گهی ز غالیه پرگار برکشد به حریر

Гуҳии зи мӯрчаи занҷири брнҳд ба саман

گهی ز مورچه زنجیر برنهد به سمن

Ба сайри ҳамчу барроқасту коғазаши майдон

به سیر همچو براق است و کاغذش میدان

Ба ранги ҳамчу чароғасту анбараши равшан

به رنگ همچو چراغ است و عنبرش روشن

Ба шамъ монаду дӯдаши расидаи гӯногӯн

به شمع ماند و دودش رسیده گوناگون

зи Макка то ба тарозу зи шом то ба хутан

ز مکه تا به طراز و ز شام تا به ختن

Бигӯед ва баравад комкори вена аҷаб аст

بگوید و برود کامکار وین عجب است

Ки бе дҳо Наш забонаст ва бе забонаши сухан

که بی‌دها‌نش‌ زبان است و بی‌زبانش سخن

Ҳамеи намояд дар даст ӯ ки нест магар

همی نماید در دست او که نیست مگر

Равон ӯ зи бадани ғоибу забони зи даҳан

روان او ز بدن غایب و زبان ز دهن

Бузурги бори худоёи баланди ҳиммати ту

بزرگْ بارْ خدایا بلند همت تو

Кашида пушту дили ман ба зери бори мнн

کشیده پشت و دل من به زیر بار منن

Мдиҳ дар смин омаду саховати ту

مدیح درّ ثمین آمد و سخاوت تو

Ба табъ дар сминро гузорадаст саман

به طبع در ثمین را گذاردست ثمن

Қабул буд ҳамаи занни ман ба аввали кор

قبول بود همه ظن من به اول‌ کار

Кунун муъоина дидам ҳар ончӣ будам занн

کنون معاینه دیدم هر آنچه بودم ظن

Касифи табъам дар мадҳати ту гашти латиф

کثیف طبعم در مِدْحَت تو گشت لطیف

Аз ин латофати табъӣ ки аз ту дидам ман

از این لطافت طبعی‌ که از تو دیدم من

Чу ман зи давлату иқбол ту гирифтам фол

چو من ز دولت و اقبال تو گرفتم فال

Гирифт дасти бақои давлати марои доман

گرفت دست بقا دولت مرا دامن

Ҳамеша тока нъм бошаду мҳн ба ҷаҳон

همیشه تاکه نعم باشد و محن به جهان

зи даври гунбади даввору қудрати зўолмн

ز دور گنبد دوار و قدرت ذُوالمَن

Веляти боди мунаввар дар офтоби нъм

ولیت باد منور در آفتاب نعم

Адуати боди фурӯзон дар осмони мҳн

عدوت باد فروزان در آسمان محن

Хуҷастаи боди ҳамаи рӯзи ту чу иду баҳор

خجسته باد همه روز تو چو عید و بهار

Ту ҷуфти шодӣу бадхоҳи ту надими ҳузн

تو جفت شادی و بدخواه تو ندیم حَزَن

Саодати абадии носеҳи туро носеҳ

سعادت ابدی ناصح تو را ناصح

Наҳваст фалакии душмани туро душман

نحوست فلکی دشمن تو را دشمن

Ниҳода бар кафи ту гавҳарӣ ки аз аксаш

نهاده بر کف تو گوهری که از عکسش

Шавад дўгўнаҳ чу гулзору базм чун гулшан

شود دوگونه چو گلزار و بزم چون ‌گلشن

Ту хуш нишастау пеши ту истодаи бутӣ

تو خوش نشسته و پیش تو ایستاده بتی

Ба зулфи машк ва ба лаби шукр ва ба рухи сӯсан

به زلف مشک و به لب شکر و به رخ سوسن