Заргарӣ созад ҳамеи боди хазони андари рузон

زرگری سازد همی باد خزان اندر رزان

Зон ҳаме заррин шавад барги рузони андари хазон

زان همی زرین شود برگ‌رزان اندر خزان

Зардӣ ва сурхем аз ишқаст каз тимор ӯ

زردی و سرخیم از عشق است کز تیمار او

Зардӣу сурхии пазиради чеҳрау ашки равон

زردی و سرخی پذیرد چهره و اشک روان

Чун кунад бод хазоне заъфаронӣ бар дарахт

چون کند باد خزانی زعفرانی بر درخت

Ранги ғам пайдо шавад бар рӯй боғу бӯстон

رنگ غم پیدا شود بر روی باغ و بوستان

Чун ҳаво пинҳон шавад дар зери аббосии радо

چون هوا پنهان شود در زیر عباسی ردا

Зон радо пайдо шавад бркўаҳи аи Хизри тилсон

زان ردا پیدا شود برکوه اَ‌خضَر طَیلسان

зи осмони гӯйӣ фурӯд ояд ҳўосл бар замин

ز آسمان‌ گویی فرود آید حواصِل بر زمین

Дар замин гӯйӣ равад санҷоби сӯии осмон

در زمین‌ گویی رود سنجاب سوی آسمان

Чун шавад оби шимур монандаи симини сипар

چون شود آب شَمَر مانندهٔ سیمین سپر

Шох ҳар гулбун шавад монандаи заррини камон

شاخ هر گلبن شود مانندهٔ زرین‌ کمان

Гар ҳаме аз заъфарон шодӣ фазояд табъ ро

گر همی از زعفران شادی فزاید طبع را

Бӯстону боғ чун ғамгин шаванд аз заъфарон

بوستان و باغ چون غمگین شوند از زعفران

Андалеб ояд бурун аз гулистону лолаи зор

عندلیب آید برون از گلستان و لاله‌زار

Зоғ гирад маскани андари лолаи зори вглстон

زاغ‌گیرد مسکن اندر لاله‌زار وگلستان

Гар ба боғ андар набошад арғавону шнблид

گر به باغ اندر نباشد ارغوان و شنبلید

Барг зар бошад чунину об руз бошад чунон

برگ زر باشد چنین و آب رز باشد چنان

Боғ ман ҳаст он нгоринӣ ки андар ишқ ӯст

باغ‌ من هست آن نگارینی‌ که اندر عشق اوست

Ранги ман чун шнблиду ашки ман чун арғавон

رنگ من چون شنبلید و اشک من چون ارغوان

Моҳи рухсорӣ ки дорад машк бар моҳи тамом

ماه رخساری که دارد مشک بر ماه تمام

Сарви болоӣ ки дорад моҳ бар сарви равон

سرو بالایی که دارد ماه بر سرو روان

То ман ва ӯ дар ҷаҳон пайдо нагаштем эй аҷаб

تا من و او در جهان پیدا نگشتیم ای عجب

Ъсқроу ҳасанро пайдои нбосди достон

عسق را و حسن را پیدا نباسد داستان

Зулф ӯ машкаст ва кофураст равшани оризаш

زلف‌ او مشک‌ است و کافورست روشن عارضش

Бинии он кофури ков аз машк дорад соябон

بینی آن کافور کاو از مشک دارد سایبان

Сина ӯ парниёнасту дилаш чун оҳан аст

سینهٔ او پرنیان است و دلش چون آهن است

Бинии он оҳан ки дорад маъдани андари парниён

بینی آن آهن که دارد معدن اندر پرنیان

Лаъли ман пинҳон шавад чун дар ӯ ояд падед

لعل من پنهان شود چون دُرّ او آید پدید

Дар ман пайдо шавад чун лаъл ӯ гардад ниҳон

درّ من پیدا شود چون لعل او گردد نهان

Зери лаълаш дар хўшобаст ва бошад гоҳи гоҳ

زیر لعلش دُرّ خوشاب است و باشد گاه‌گاه

Чашми ман белаъл ва дараш лаъли бору дирафшон

چشم من بی‌لعل و درش لعل‌بار و دُرفشان

Ҳалқаҳои зулфи мишкӣнаш ки бигушоем зи ҳам

حلقه‌های زلف مشکینش که بگشایم ز هم

Бандад аз шодии дилам дар пеши ишқ ӯ миён

بندد از شادی دلم در پیش عشق او میان

Гар миёни бандади дилам дар ишқи ишқ ӯ равост

گر میان بندد دلم در عشق عشق او رواست

Ман ба мадҳи Сайид Аброр бигушоем забон

من به مدح سیّد اَبرار بگشایم زبان

Он худовандӣ ки ҳаст аз куняту номаши баҳам

آن خداوندی ‌که هست از کُنیت و نامش بهم

Муҳамадатро бо саодати иттисолу ақтрон

مَحمِدَت را با سعادت اِتّصال و اِقتران

Малики султон бе шаккии афзӯн буд ҳар соъатӣ

ملک سلطان بی‌شکی افزون بود هر ساعتی

Тока ӯ бошад шараф бар малики султони ҷаҳон

تاکه او باشد شرف بر ملک سلطان جهان

Сӯии олии ҳазрат ӯ аз саодатҳои чарх

سوی عالی حضرت او از سعادتهای چرخ

Нгслд то рӯзи маҳшари корвони азкорўон

نگسلد تا روز محشر کاروان ازکاروان

Пеш ӯ пушти ҷавонмардон дўто гардад ҳаме

پیش او پشت جوانمردان دوتا گردد همی

Зонка ҳаст аз миннаташ бар пушташони боргарон

زانکه هست از منتش بر پشتشان بارگران

Симу зар аз даст ӯ эмин набошад эй шигифт

سیم و زر از دست او ایمن نباشد ای شگفت

Вонкаҳ бинад даст ӯ ёбад зи дарвешии амон

وانکه بیند دست او یابد ز درویشی امان

Имтиҳону ақтроҳ аз ҳиммат ӯ шарт нест

امتحان و اِقتراح از همت او شرط نیست

Ҳиммат ӯ бргзшт аз ақтроҳу имтиҳон

همت او برگذشت از اِقتراح و امتحان

Гар набӯдӣ наҳси кайвон бар сипеҳри ҳафтумин

گر نبودی نحس کیوان بر سپهر هفتمین

Ҳимматашро бар сипеҳри ҳафтумин будӣ макон

همتش را بر سپهر هفتمین بودی مکان

Меҳр ӯро об хонам неъмат ӯро ҳаво

مهر او را آب خوانم نعمت او را هوا

Зонка беобу ҳавои ҳаргизи нёромди равон

زانکه بی‌آب و هوا هرگز نیارامد روان

Сират ӯ дар хирадмандӣ бидон ҷое расед

سیرت او در خردمندی بدان جایی رسید

Кандар он сирати ҳамеи айби хрдгрдди аён

کاندر آن سیرت همی عیب خردگردد عیان

Ҷӯад ӯ бозоргонӣ пеша дорад солу ма

جود او بازارگانی پیشه دارد سال و مه

Шукр бастанд диҳад неъмати зиҳии бозоргон

شُکْر بستاند دهد نعمت زهی بازارگان

Неъмат аз олам падед ояд балии гавҳари зи баҳр

نعمت از عالم پدید آید بلی‌گوهر ز بحر

Ҳар дуро бишносу асли гавҳар ва неъмат бидон

هر دو را بشناس و اصل‌ گوهر و نعمت بدان

Гар з бахтасту хиради талқин ҳар неки ахтарӣ

گر ز بخت است و خِرَد تلقین هر نیک‌اختری

Ҳаст калаки андари кафши бахту хирадро тарҷумон

هست‌کلک اندر کفش بخت و خِرَد را ترجمان

Дайни борӣ тоза бошад то ки ҳаст ӯ мؤтмн

دین باری تازه باشد تا که هست او مؤتمن

Малики боқӣ вижа бошад то ки ҳаст ӯ қаҳрамон

ملک باقی ویژه باشد تا که هست او قهرمان

Даҳрро монад каз ӯ гуҳ бим бошад гуҳи умед

دهر را ماند کز او گه بیم باشد گه امید

Чархро монад каз аўгаҳи суди бошдгаҳи зиён

چرخ را ماند کز اوگه سود باشدگه زیان

Манфиатро воҷибасту маслиҳатро дархур аст

منفعت را واجب است و مصلحت را درخور است

Нафас ӯ андари замину ҳиммат ӯ дар замон

نفس او اندر زمین و همت او در زمان

Чун амини ҳазрат соҳибқирон дорад ба даст

چون امینِ حضرت صاحبقران دارد به‌دست

Муштариро бо Уторид ҳаст пиндории қирон

مشتری را با عَطارد هست پنداری قِران

эй худовандӣ ки андари донишу тмиизу ақл

ای خداوندی که اندر دانش و تمییز و عقل

Ёдгори олимӣ аз меҳтарони бостон

یادگار عالمی از مهتران باستان

Ҳркҷои қадар ту бошад чун қадар бошад баланд

هرکجا قدر تو باشد چون قَدَر باشد بلند

Ҳар куҷои ҳукм ту бошад чун қазо бошад равон

هر کجا حکم تو باشد چون قضا باشد روان

Ҳар замон дар рӯзӣ мардум фазояд ҷӯади ту

هر زمان در روزی مردم فزاید جود تو

Лоҷарами эзад дар иқболат фазояд ҳар замон

لاجرم ایزد در اقبالت فزاید هر زمان

Додани рӯзӣ змон кардӣ ту аз эзади магар

دادن روزی ضمان کردی تو از ایزد مگر

Вази тўкрди эзади магари иқболу пирӯзии змон

وز توکرد ایزد مگر اقبال و پیروزی ضمان

Аз садафи ваз нофа бошад байтҳои мадҳи ту

از صدف وز نافه باشد بیت‌های مدح تو

Дар замири мадҳи гӯй ва дар даҳони мад ҳ хон

در ضمیر مَدح‌‌گوی و در دهان مَد‌ح‌‌خوان

Он яке гӯйӣ ки дар пок дорад дар замир

آن یکی‌گویی‌که درّ پاک دارد در ضمیر

Венаи яке гӯйӣ ки машк ноб дорад дар даҳон

وین یکی گویی که مشک ناب دارد در دهان

Саҷда фармоед Уторидро фалак дар пеши ман

سجده فرماید عَطارُد را فلک در پیش من

Чун ба мадҳат саҷда фармоем қаламро дар бенон

چون به مدحت سجده فرمایم قلم را در بَنان

Дар танам то ҳаст ҷон ва дар дилам то ҳаст ақл

در تنم تا هست جان و در دلم تا هست عقل

Аз саноу мадҳи ту холӣ надорам ақлу ҷон

از ثنا و مدح تو خالی ندارم عقل و جان

Аз ҳавои ҳаркас ҳўон бинад ки аз ҳад бугзарад

از هوا هرکس هَوان بیند که از حدّ بگذرد

Вази ҳавои хизмати ту ман ндидстми ҳўон

وز هوای خدمت تو من ندیدستم هَوان

Дар ҷавонии ақл перон дод мадҳи ту маро

در جوانی عقل پیران داد مدح تو مرا

Лоҷарам ҳастам писандида бар перу ҷавон

لاجرم هستم پسندیده بر پیر و جوان

То муҳаззаб бошад андари мадҳи ту гуфтори ман

تا مُهَذّب باشد اندر مَدحِ تو گفتار من

Кӣ зиён дорад марои гуфтори баҳмону фалон

کی زیان دارد مرا گفتار بهمان و فلان

Меҳргон бо ту ҳумоюни боди взтоииди бахт

مهرگان با تو همایون باد وزتآیید بخت

Соли сартосари ҳамаи айёми ту чун меҳргон

سال سرتاسر همه ایام تو چون مهرگان