Рои султони муаззами хусрави хсрўншон

رای سلطان معظم خسرو خسرونشان

Мӯъҷизоти фатҳро бинмуд дар машриқи аён

معجزات فتح را بنمود در مشرق عیان

Ҳарки хоҳад то бидонади мӯъҷизоти фатҳ ӯ

هرکه خواهد تا بداند معجزات فتح او

Гӯ биё бишинав ҳадиси зобулу Ҳиндӯстон

گو بیا بشنو حدیث زابل و هندوستان

Рояти маи пайкарашро муштарӣ хонам ҳаме

رایت مه‌پیکرش را مشتری خوانم همی

Зонка ҳаст ӯ бар замин чун муштарӣ бар осмон

زانکه هست او بر زمین چون مشتری بر آسمان

Малику давлатро саодатҳои куллӣ ҳосил аст

ملک و دولت را سعادتهای کلی حاصل است

Бар замин аз фатҳи ин бар осмон аз саъди он

بر زمین از فتح این بر آسمان از سعد آن

Шоҳи санҷар дар футуҳ ва дар злФр мқбл тараст

شاه سنجر در فتوح و در ظلفر مقبل‌ترست

Аз малики султон ва аз ҷғрии бку алби Арсалон

از ملک سلطان و از جغری بک و الب‌ارسلان

Кони салотинро чунин размӣ набӯд андари замир

کان سلاطین را چنین رزمی نبود اندر ضمیر

Ваон бузургонро чунин фатҳӣ набӯд андргмон

وان بزرگان را چنین فتحی نبود اندرگمان

Достони фатҳи ғазнӣнро ба ҷон бояд шунид

داستان فتح غزنین را به‌ جان باید شنید

Зонка дргитӣ набошад зини аҷабтар достон

زانکه درگیتی نباشد زین عجب‌تر داستان

Бар дар ғазнӣни далериҳои шоҳи рӯзгор

بر در غزنین دلیری‌های شاه روزگار

Кард мансӯхи ончӣ рустам кард дар Мозандарон

کرد منسوخ آنچه رستم‌ کرد در مازندران

Хасми малики азгрбзии сад лашкар оварда ба ҳам

خصم ملک ازگُربزی صد لشکر آورده به هم

Аз ҳади колнҷру қнўҷу санаду мўлтон

از حد کالَنجَر و قَنّوج و سِند و مولتان

Зиндаи пелони пеши он лашкар ту гуфтӣ эй шигифт

زنده پیلان پیش آن لشکر تو گفتی ای شگفت

Беш сад дарёӣ ҷӯшон ҳаст нопидои карон

بیش صد دریای جوشان هست ناپیدا کران

Шакли пелон бар замин чун сояи симурғ буд

شکل پیلان بر زمین چون سایهٔ سیمرغ بود

Андари он иқлӣм гуфтӣ ҳаст симурғи ошён

اندر آن اقلیم گفتی هست سیمرغ آشیان

Зон сипоҳ аз ҳиндӯ ва кард ва араб гуфтӣ магар

زان سپاه از هندو و کرد و عرب گفتی مگر

Ҷодўоннд аз қиёсу а ҳар манашон паҳлавон

جادوانند از قیاس و اَ‌هرِ‌مَنشان‌ پهلوان

Наъраи эшон ҳаме дар бар биларзонед дил

نعرهٔ ایشان همی در بر بلرزانید دل

Ҳамлаи эшон ҳаме дар тани брнҷониди ҷон

حملهٔ ایشان همی در تن برنجانید جان

Зери рахту бори эшон нотавоно шуд замин

زیر رخت و بار ایشان ناتوانا شد زمین

Пеши гиру дори эшон ношикеб шуд замон

پیش گیر و دار ایشان ناشکیبا شد زمان

Шоҳи олам чун ба разми он сипоҳ оварад рӯй

شاه عالم چون به رزم آن سپاه آورد روی

Асбашонро аз ҳазимат пордм кард аз Аннан

اسبشان را از هزیمت پاردم‌ کرد از عنان

Шуд ба фар ӯ кушодаи кишварӣ дар як нафас

شد به فَرِّ او گشاده کشوری در یک نفس

Шуд ба теғ ӯ шикастаи лашкарӣ дар як замон

شد به تیغ او شکسته لشکری در یک زمان

Вази хаданги лашкараш чун хона занбӯр шуд

وز خدنگ لشکرش چون خانهٔ زنبور شد

Бар ялону зиндаи пелони ҷавшану бргстўон

بر یلان و زنده‌پیلان جوشن و برگستوان

Як нафари баста шудаи вази бастагии занҳо ри хоҳ

یک نفر بسته شده وز بستگی زنها‌ر خواه

Як нафари хаста шудаи вази хастагӣ фарёд хон

یک نفر خسته شده وز خستگی‌ فریاد خوان

Хасм бо оҳу дареғи афтода бар роҳи гриғ

خصم با آه و دریغ افتاده بر راه گُریغ

Пушт карда чун камону бози афкандаи камон

پشت‌کرده چون کمان و باز افکنده کمان

Шоҳи мо дар боғи пирӯзӣ ба пирӯзӣу фатҳ

شاه ما در باغ پیروزی به پیروزی و فتح

Бар сариру гоҳ Маҳмӯдӣ нишаста шодмон

بر سریر و گاه محمودی نشسته شادمان

Гуфта ӯро давлати олӣ ки андари шарқу ғарб

گفته او را دولت عالی که اندر شرق و غرب

То ҷаҳон бошад ту хоҳӣ буд султони ҷаҳон

تا جهان باشد تو خواهی بود سلطان جهان

Ваъдау гуфтори давлати рост буд аз баҳри онк

وعده و گفتار دولت راست بود از بهر آنک

Гашти султони салотини санҷари кшўрстон

گشت سلطان سلاطین سنجر کشورستان

ӯ ба Балхасту рсўлоннд бар даргоҳ ӯ

او به بلخ است و رسولانند بر درگاه او

Зомини ҳамлу хароҷу толиби амну амон

ضامن حمل‌ و خراج و طالب امن و امان

Шоҳи Кирмони номаи фатҳаши ҳаме бар сар наад

شاه‌ کرمان نامهٔ فتحش همی بر سر نهد

Узр хон хоҳад ҳаме дар пеш ӯ фарзанди хон

عذر خان خواهد همی در پیش او فرزند خان

Ваон ки дар ғазнӣни ҳамеи барзад ба ҷангаши остин

وان ‌که در غزنین همی برزد به جنگش آستین

Бандаи вор акнӯн ҳаме хоҳад ки бӯсади остон

بنده‌وار اکنون همی خواهد که بوسد آستان

Дар ҷаҳони ҳаргиз чу ӯ султон куҷо бошад дигар

در جهان هرگز چو او سلطان‌ کجا باشد دگر

Бо салотини неки аҳд ва бар раияти меҳрбон

با سلاطین نیک‌عهد و بر رعیت مهربان

Гоҳи ҷӯаду ҳақи гузории табъ ӯ боди сабк

گاه جود و حق‌گزاری طبع او باد سبک

Гоҳи афву бурдбории ҳалам ӯ кӯҳи гарон

گاه عفو و بردباری حلم او کوه‌گران

Дар паноҳи давлат ӯ халқи олами сар ба сар

در پناه دولت او خلق عالم سر به سر

Давлат ӯ дар паноҳи кирдигори ғайби дон

دولت او در پناه کردگار غیب دان

эй ҷҳондорӣ ки бигирифтӣ ба фари бахти хеш

ای جهانداری که بگرفتی به فرّ بخت خویش

Ончӣ бигирифтанд пеш аз ту мулӯки бостон

آنچه بگرفتند پیش از تو ملوک باستان

Малику ганҷ шоягон овардае зери нигин

ملک و گنج شایگان آورده‌ای زیر نگین

Шод ва бархӯрдор бош аз малики вгнҷи шоягон

شاد و برخوردار باش از ملک وگنج شایگان

Гар ҳақиқат бингаранд аз шарқ то ақсои ғарб

گر حقیقت بنگرند از شرق تا اقصای غرب

Боғ дар боғаст малику бӯстон дар бӯстон

باغ در باغ است ملک و بوستان در بوستان

Бӯстони сабз ва барӯмандасту боғи ороста

بوستان سبز و برومندست و باغ آراسته

Зонка фарат бӯстон бонасту адлати боғбон

زانکه فَرّت بوستان بانست و عدلت‌ْ باغبان

Гарчи азгрмии ҳавои Балх ҳамчун оташ аст

گرچه ازگرمی هوای بلخ همچون آتش است

Оташии хоҳ аз қнинаҳ бешарор ва бе духон

آتشی خواه از قنینه بی‌شرار و بی‌دخان

Роҳатафзое каз ӯ роҳат фазояд рӯҳ ро

راحت افزایی کز او راحت فزاید روح را

Арғавони рангӣ ки бар рух бушкованд арғавон

ارغوان رنگی که بر رخ بشکفاند ارغوان

То ба ҷоми андар буд бошад сабк ҳамчун ҳаво

تا به جام اندر بود باشد سبک همچون هوا

Чун ба ком андар шавад гардад равон ҳамчун равон

چون به کام اندر شود گردد روان همچون روان

Аз амали оби ҳаёт ва аз сифати оби зулол

از عمل آب حیات و از صفت آب زلال

Аз насаби оби биҳишт ва аз лақаби оби рузон

از نسب آب بهشت و از لقب آب رزان

Зуҳраро бо муштарии гӯйӣ қирон бошад ба ҳам

زهره را با مشتری‌گویی قِران باشد به هم

Чун буд бар дасти ту эй бе қарини соҳибқирон

چون بود بر دست تو ای بی‌قرین صاحبقران

То ки ту гаштии мъзи дайну дунё чун падар

تا که تو گشتی معز دین و دنیا چون پدر

Шуд мъзии пеши тахти ту ҷавони бахту ҷавон

شد معزی پیش تخت تو جوان بخت و جوان

Нав шуд андари рӯзгори ту мъзиро лақаб

نو شد اندر روزگار تو معزی را لقب

Венаи шарафи аъқоб ӯро бас буд то ҷовдон

وین شرف اعقاب او را بس بود تا جاودان

Гар забон бошад қазоро то бидон гуяд сухан

گر زبان باشد قضا را تا بدان‌ گوید سخن

Дар дуои ту қазои ин лафз ронад бар забон

در دعای تو قضا این لفظ راند بر زبان

К-эии баннои асли одам то фалак поед бпо

کای بنای اصل آدم تا فلک پاید بپا

Ваии шаҳаншоҳи муаззам то ҷаҳон монад бимон

وی شهنشاه معظم تا جهان ماند بمان