Бар қоидаи миллати пайғамбари яздон

بر قاعدهٔ ملت پیغمبر یزدان

Кӣ кард ҷаҳони рост ба шамшер ва ба фармон

کی‌کرد جهان راست به شمشیر و به فرمان

Нури абадӣ аз ҳунари хеш ки густард

نور ابدی از هنر خویش‌که‌گسترد

Бргўҳри ҷғрии бк ва бар хонаи хоқон

برگوهر جغری بک و بر خانهٔ خاقان

Аз давлати пирӯз ки шуд то ба қиёмат

از دولت پیروز که شد تا به قیامت

Шоҳи ҳамаи Эрону паноҳи ҳамаи турон

شاه همه ایران و پناه همه توران

Дар машриқ ва дар мағриб бе меҳри набувват

در مشرق و در مغرب بی‌مهر نبوت

Сад муъҷиза бинмуд чўмўсии вслимон

صد معجزه بنمود چوموسی وسلیمان

Сад лашкари Мансур ба як моҳ ки оварад

صد لشکر منصور به یک ماه‌ که آورد

Аз диҷла ба Ҷайҳуну змўсл ба хуросон

از دجله به جیحون و زموصل به خراسان

Ҷузи шоҳи баланди ахтари абўолФтҳи малики шоҳ

جز شاه بلند اختر ابوالفتح ملک‌شاه

Султони ҷаҳонгиру шаҳаншоҳи ҷҳонбон

سلطان جهانگیر و شهنشاه جهانبان

Шоҳӣ ки фарозади илми нусрату таъӣд

شاهی‌ که فرازد علم نُصرت و تأیید

Дар муддати як моҳи бдўгўшаҳи кайҳон

در مدت یک ماه بدوگوشهٔ کیهان

Шоҳӣ ки шдстнди ҳамаи лашкари хасмаш

شاهی‌که شدستند همه لشکرِ خصمش

Чун лашкари шайтон ба дили ошуфтаи хизлон

چون لشکر شیطان به دل آشفتهٔ خذلان

Ҳар дами заданеи лашкар иқбол кунад арз

هر دم زدنی لشکر اقبال کند عرض

То ҷумлаи барад бар табаъи лашгари шайтон

تا جمله برد بر تبع لشگر شیطان

Гирди сипаҳи шоҳ чаҳ дар шарқ ва чаҳ дар ғарб

گرد سپه شاه چه در شرق و چه در غرب

Бар чархи ҳаме тира кунад дидаи кайвон

بر چرخ همی تیره‌کند دیدهٔ‌کیوان

Аз хаймау харгоҳи Тогое ки сипеҳрӣ аст

از خیمه و خرگاه توگویی‌که سپهری است

Пари кавкаби рухшандаи ҳамаи кӯҳу биёбон

پر کوکب رخشنده همه‌ کوه و بیابان

Вази неъмат бисёр Тогое ки биҳиштӣ аст

وز نعمت بسیار توگویی ‌که بهشتی است

Оростау сохтаи лшкргаҳи султон

آراسته و ساخته لشکرگه سلطان

Шоҳои зи наҳифи ту ҳамаи чораи душман

شاها ز نهیب تو همه چارهٔ دشمن

Монанди сапандон шуду азми ту чу санадон

مانند سپندان شد و عزم تو چو سندان

Чира нашавад душмани ту бар ту ба чора

چیره نشود دشمن تو بر تو به چاره

Суфта нашавад биҳдаҳи санадон ба сапандон

سفته نشود بیهده سندان به سپندان

Будӣ ту ба Мӯсил ки ҳамеи лашкари хасмат

بودی تو به موصل‌که همی لشکر خصمت

Гуфтанд ки барадем хуросон ба кафи осон

گفتند که بردیم خراسان به کف آسان

Ҳоле на ба андозаи вкорӣ на ба тартиб

حالی نه به‌اندازه وکاری نه به‌ترتیب

Бар даст гирифт он ки камарбаст ба исён

بر دست گرفت آن که کمربست به عصیان

Беҳудаи буруни баради сар аз чанбари тоъат

بیهوده برون برد سر از چنبر طاعت

Бар хира ҷудо кард дил аз аҳду зи паймон

بر خیره جدا کرد دل از عهد و ز پیمان

Чун рояти пирӯз ту омад ба дар рай

چون رایت پیروز تو آمد به‌ در ری

Он ҳол дигаргун шуд ва он кори дгрсон

آن حال دگرگون شد و آن کار دگرسان

Аз ҳайбати шамшери ту баргашт ва ҳаме гуфт

از هیبت شمشیر تو برگشت و همی‌گفت

Аз карда пушаймонам ва бар рафтаи пушаймон

از کرده پشیمانم و بر رفته پشیمان

Ҳқокаҳ ба фармони ту бар бод диҳад сар

حقاکه به فرمان تو بر باد دهد سر

Ҳркоў на ба фармони ту бар даст наад ҷон

هرکاو نه به فرمان تو بر دست نهد جان

Гар душман ту ҳаст чуҳомон ва чу фиръавн

گر دشمن تو هست چو هامان و چو فرعون

Ҳастӣ ту ба пирӯзӣ чун Мӯсои умрон

هستی تو به پیروزی چون موسیِ عِمران

Рои сипаҳи орои ту ҳамчун яд Байзост

رای سپه‌آرای تو همچون ید بیضاست

Шамшери гуҳарбори ту монандаи събон

شمشیر گهربار تو مانندهٔ ثُعبان

Събону яди Байзо эй шоҳи ту дорӣ

ثعبان و ید بیضا ای شاه تو داری

Чаҳ бим ва чаҳ бокаст зи фиръавну з ҳомон

چه بیم و چه باک است ز فرعون و ز هامان

Чавгони зафари дорӣу майдони шуҷоат

چوگان ظفر داری و میدان شجاعت

Олами ҳама гӯйӣаст туро дар хами чавгон

عالم همه‌گویی است تو را در خم چوگان

Гӯйанд ки ҷовиди ҳаме рӯй замин ро

گویند که جاوید همی روی زمین را

Бахшӣдан нураст зи хуршеди дирафшон

بخشیدن نور است ز خورشید درفشان

То бошад хуршеди дирафшони з бар чарх

تا باشد خورشید درفشان ز بر چرخ

Бодии зибри тахти дурахшону дроФшон

بادی زبر تخت درخشان و درافشان

наменӯш кун эй шоҳ ки аз гардиши хуршед

می‌نوش کن ای شاه که از گردش خورشید

Наврӯз бузург омад ва бигузашт зимистон

نوروز بزرگ آمد و بگذشت زمستان

Бар мадҳу санои ту забонҳо бикшоданд

بر مدح و ثنای تو زبانها بگشادند

Булбул ба самани зору чаковак ба гулистон

بلبل به سمن‌زار و چکاوک به گلستان

Лаъласт фурӯи рехта бар домани кҳсор

لعل است فرو ریخته بر دامن کهسار

Дараст дроўихтаҳ аз гардани бустон

درّ است درآویخته از گردن بستان

Аз сабза ва аз лола чаҳ бар дашт ва чаҳ бар кӯҳ

از سبزه و از لاله چه بر دشت و چه بر کوه

Мино ва ақиқаст парокандаи фаровон

مینا و عقیق است پراکنده فراوان

Аз боди ҳаме суда шавад анбару кофур

از باد همی سوده شود عنبر و کافور

Вази абри ҳаме тӯда шавад лўлўу марҷон

وز ابر همی توده شود لولو و مرجان

Дар феъли магари бандаи ҷӯад ту шудаст ин

در فعل مگر بندهٔ جود تو شدست این

Дар сунъи магари чокари табъ ту шудаст он

در صنع مگر چاکر طبع تو شدست آن

То боғ чу динор шавад дар маи озар

تا باغ چو دینار شود در مه آذر

То роғ чу зангор шавад дар маи Нитсаон

تا راغ چو زنگار شود در مه نیسان

Зери илму зери нигини ту ҳамеи бод

زیر علم و زیر نگین تو همی باد

Олами ҳамаи ороста чун равзаи ризвон

عالم همه آراسته چون روضهٔ رضوان

Бар дасти ту асли тарабу мояи нусрат

بر دست تو اصل طرب و مایهٔ نصرت

Ҷоми туу шамшери ту дар маҷлису майдон

جام تو و شمشیر تو در مجلس و میدان

Ту ҷуфти схопрўрӣу ҷуфти ту давлат

تو جفت سخاپروری و جفت تو دولت

Ту ёри блндохтрӣу ёри ту яздон

تو یار بلنداختری و یار تو یزدان