Одинау субҳу иди қурбон

آدینه و صبح و عید قربان

Фархундаи кушод ҳар се яздон

فرخنده گشاد هر سه یزدان

Бар Носири дайну тоҷи миллат

بر ناصر دین و تاج ملت

Шоҳи аҷаму паноҳи Эрон

شاه عجم و پناه ایران

Санҷар ки наҳифи ханҷар ӯ

سنجر که نهیب خنجر او

Дар Кошғарасту Зобулстон

در کاشغرست و زابلستان

Ширӣ ки ба нӯки найзаи хорад

شیری که به نوک نیزه خارد

Пешонии шер дар биёбон

پیشانی شیر در بیابان

Шоҳӣ ки бадви расидаи мирос

شاهی که بدو رسیده میراث

Шоҳӣу вилоят аз се султон

شاهی و ولایت از سه سلطان

Бо давлат ӯ замона кардаст

با دولت او زمانه کردست

Бо фатҳу зафари вафоу паймон

با فتح و ظفر وفا و پیمان

Зонаст ки тири давлаташ ро

زان است که تیر دولتش را

Фатҳ ва зафараст пару пайкон

فتح و ظفرست پر و پیکان

Ҳргаҳ ки шавад ба талъат ӯ

هرگه ‌که شود به طلعت او

Оростаи боргоҳу айвон

آراسته بارگاه و ایوان

Гуяд малик аз фалак ки ёрб

گوید ملک از فلک که یارب

Чашми бади азин малик бигардон

چشم بد ازین ملک بگردان

Боридани абр дар ду фасл аст

باریدن ابر در دو فصل است

Дар фасли баҳор ва дар зимистон

در فصل بهار و در زمستان

Абрӣаст сахоӣ ӯ ки бар халқ

ابری است سخای او که بر خلق

Борад ба чаҳор фасли борон

بارد به چهار فصل باران

Ҳаркас ки ба ҷӯад ӯ бинолад

هرکس که به جود او بنالد

Аз ранҷи ниёзу дарди ҳурмон

از رنج نیاز و درد حرمان

Он ранҷи бадали суд ба роҳат

آن رنج بدل سود به ‌راحت

Ва он дард бадал шавад ба дармон

و آن درد بدل شود به درمان

Зон сон ки худои колбуд ро

زان سان که خدای کالبد را

Зиндон дорад ба қаҳр бар ҷон

زندان دارد به قهر بر جان

Дорад сари теғ ӯ ҷаҳон ро

دارد سر تیغ او جهان را

Бар колбуди аду чу зиндон

بر کالبد عدو چو زندان

Ҳар хасм ки хост то намояд

هر خصم که خواست تا نماید

Бо давлат ӯ фиребу дастон

با دولت او فریب و دستان

Шуд кушта ба дасти бандагонаш

شد کشته به‌ دست بندگانش

Чу пӯр ба дасти пӯри дастон

چو پور به‌ دست پور دستان

Қавмӣ ки Аннани асби тоъат

قومی که عنان اسب طاعت

Тобанд ҳаме ба роҳи исён

تابند همی به‌ راه عصیان

Аз ханҷари санҷари маликшоҳ

از خنجر سنجر ملکشاه

Беқадар шаванд чун қадари хон

بی‌قدر شوند چون قَدَر خان

Ҳаргиз набӯд чунин ҷаҳондор

هرگز نبود چنین جهاندار

Ҳаргиз набӯд чунин ҷҳонбон

هرگز نبود چنین جهانبان

Каз баъди чаҳор сол тоза аст

کز بعد چهار سال تازه است

Осори масоф ӯ ба турон

آثار مصاف او به‌توران

Аз куфр бишуст олами онгоҳ

از کفر بشست عالم آنگاه

Комад ба дуои Нӯҳи тӯфон

کامد به دعای نوح طوفان

Нагузошт ба шарқу ғарби диёр

نگذاشت به شرق و غرب دیار

Аз аҳли залолу аҳли хизлон

از اهل ضلال و اهل خِذلان

Тӯфон ки зи теғ шоҳ борид

طوفان که ز تیغ شاه بارید

Аз шар ва бало бишуст кайҳон

از شرّ و بلا بِشُست کیهان

Бар рӯй замини зи душманонаш

بر روی زمین ز دشمنانش

Диёр раҳо накарду дён

دیار رها نکرد و دیان

Чун гӯй занад малик ба саҳро

چون‌ گوی زند ملک به‌ صحرا

Хушед шавад ба гирди пинҳон

خوشید شود به‌گَرد پنهان

Тарсад ки малик бигирад ӯ ро

ترسد که ملک بگیرد او را

Гардун кунадаш ба захми чавгон

گردون کندش به زخم چوگان

Як қатраи зи ҷуръаи шаробаш

یک قطره ز جرعهٔ شرابش

Гар брчкд аз қадам ба санадон

گر برچکد از قدم به سندان

Санадон ба мисоли чашмаи Хизр

سندان به مثال چشمهٔ خضر

Зон қатра шавад пуроби ҳайвон

زآن قطره شود پرآب حیوان

эй шоҳи зи баҳри нусрати дайн

ای شاه ز بهر نصرت دین

Гар рӯй наҳй ба коФрстон

گر روی نهی به کافرستان

Гардад ба саодати ту пайдо

گردد به سعادت تو پیدا

Аз зулмати куфри нури имон

از ظلمت کفر نور ایمان

Қайсари бадали буту чилипо

قیصر بَدَل بت و چلیپا

Сӣ пора диҳад ба дасти рҳбон

سی پاره دهد به دست رهبان

Дар хизмати ту ба ҷои зуннор

در خدمت تو به‌ جای زنار

Бандади камар ва шавад мусулмон

بندد کمر و شود مسلمان

Вар тохтанӣ кунӣ фалаки вор

ور تاختنی کنی فلک‌وار

То гиреҳгон аз ҳудӯди ҷурҷон

تا گرگان از حدود جرجان

Аз ҷанг ба оштии гроинд

از جنگ به آشتی‌گرایند

Гургу барра бар замини гиреҳгон

گرگ و بره بر زمین‌ گرگان

Мурғаст хаданги ту ба ҳиҷо

مرغ است خدنگ تو به هیجا

Бодаст саманди ту ба майдон

بادست سمند تو به میدان

Чун муъҷизаи ту мурғ ва бодаст

چون معجزهٔ تو مرغ و بادست

Гӯям ки магари туе сулаймон

گویم که مگر تویی سلیمان

Бар малики ҳамаи ҷаҳони зи адлат

بر ملک همه جهان ز عدلت

БФзўди мафохири хуросон

بفزود مفاخر خراسان

Каз адл ту дорад ин вилоят

کز عدل تو دارد این ولایت

Ороиши равзаҳои ризвон

آرایش روضه‌های رضوان

Кайвон чу ба толеъ ту омад

کیوان چو به طالع تو آمد

Доранда арш дод фармон

دارندهٔ عرش داد فرمان

То омад муштарӣ ба хизмат

تا آمد مشتری به خدمت

Аз хонаи хеши пеши кайвон

از خانهٔ خویش پیش کیوان

Чун баҳр шудаст ҷои гавҳар

چون بحر شدست جای‌گوهر

Дар мадҳи ту хотири санохон

در مدح تو خاطر ثناخوان

Дар маҷлиси ту забону калакаш

در مجلس تو زبان و کلکش

з обаст чу абри гўҳроФшон

ز آب است چو ابر گوهرافشان

То бошад бар сипеҳр ҳар моҳ

تا باشد بر سپهر هر ماه

Нуқсону муҳоқи моҳи яксон

نقصان و محاق ماه یکسان

Ному лақаби ту боди ҷовид

نام و لقب تو باد جاوید

Бар номаи дайну малики унвон

بر نامهٔ دین و ملک عنوان

Рӯзати ҳамаи иди боду наврӯз

روزت همه عید باد و نوروز

Моҳати ҳамаи фурӯдин ва Нитсаон

ماهت همه فرودین و نیسان

Қурбон шудаи ҳамчуи уштуру гов

قربان شده همچو اشتر و گاو

Пеши ту аду ба иди қурбон

پیش تو عدو به عید قربان