Лоғарии ёр манаст аз ҳамаи хубони ҷаҳон

لاغری یار من است از همه خوبان جهان

Ки бутии мӯӣ миёнасту маии танги даҳон

که بتی موی میان است و مهی تنگ دهان

Хоҳам онро ки буд чун дили ман танги даҳан

خواهم آن را که بود چون دل من تنگ‌دهن

Ҷӯ ӣам онро ки буд чун тани ман мӯии миён

جو‌یم آن را که بود چون تن من موی میان

Ёри лоғар ба ҳамаи ҳоли зи фарбеҳи беҳтар

یار لاغر به همه ‌حال ز فربه بهتر

Вар ндонӣ зи ман огоҳи шӯ ва нек бидон

ور ندانی ز من آگاه شو و نیک بدان

Хуштар аз шохи сапедор буд шохи саман

خوشتر از شاخ سپیدار بود شاخ سمن

Беҳтар аз норвану машк буд сарви равон

بهتر از نارون و مشک بود سرو روان

Моҳ чун нав шавад аз лоғарӣу борикӣ

ماه چون نو شود از لاغری و باریکی

Бинмоӣанд ба ангушти ҳамаи халқи ҷаҳон

بنمایند به انگشت همه خلق جهان

Гар сутунӣ буд аз сим , нагирӣ дар даст

گر ستونی بود از سیم، نگیری در دست

Бози сӯии даҳани оре чу хилолӣ буд он

باز سوی دهن آری چو خلالی بود آن

Дӯсти лоғарро баргирӣ ва як фарбеҳ ро

دوست لاغر را برگیری و یک فربه را

Ба ду сад ҳила дар оғӯш гирифтан натавон

به دو صد حیله در آغوش گرفتن نتوان

Фарбеҳонро натавон дошт ниҳон дар ҳар ҷой

فربهان را نتوان داشت نهان در هر جای

Лоғаронро ба ҳамаи ҷой тавон дошт ниҳон

لاغران را به همه جای توان داشت نهان

Сабукии шодӣ ҷонасту гаронии ғами дил

سبکی شادی جان است و گرانی غم دل

Бифурӯшам ғами дил , бозхрми шодии ҷон

بفروشم غم دل، بازخرم شادی جان

Ҷон сабк бошад ва лоғар набӯд ҷуз ки сабк

جان سبک باشد و لاغر نبود جز که سبک

Тан гарон бошад ва фарбеҳ набӯд ҷуз ки гарон

تن ‌گران باشد و فربه نبود جز که ‌گران

Манам он ошиқи ошуфтаи дили лоғрдўст

منم آن عاشق آشفته‌دل لاغردوست

Ҷузи бад-ӣни номи марои пеши ҳама халқ махон

جز بدین نام مرا پیش همه خلق مخوان

Лоғарӣ дорам ва бо ӯ дили ман сахт хуш аст

لاغری دارم و با او دل من سخت خوش است

Сабр натавонам аз ӯ як нафас ва ним замон

صبر نتوانم از او یک نفس و نیم زمان

Ҳамчунин ёри длором ва чунин дилбари хуш

همچنین یار دلارام و چنین دلبر خوش

Офарини шарафи алмалик маро дод нишон

آفرین شرف الملک مرا داد نشان

Қиблаи давлати Абусаъди худованди Сауд

قبلهٔ دولت ابوسعد خداوند سعود

Додгар муҳташам дод даҳ дод ситон

دادگر محتشم داد ده داد ستان

Он ки аз бахшиш ӯ Фхркнди малики замин

آن که از بخشش او فخرکند ملک زمین

Он ки аз дониш ӯ шод буд шоҳи замон

آن که از دانش او شاد بود شاه زمان

Каф ӯ ҷӯад аёнасту кафи халқи хабар

کف او جود عیان است و کف خلق خبر

Дил ӯ илм яқинасту дили халқи гумон

دل او علم یقین است و دل خلق‌ گمان

Бар гумон такя надоранд куҷо ҳаст яқин

بر گمان تکیه ندارند کجا هست یقین

Вази хабар ёд надоранд куҷо ҳаст аён

وز خبر یاد ندارند کجا هست عیان

эй худованди карямону далели давлат

ای خداوند کریمان و دلیل دولت

эй сарафрози бузургону амини султон

ای سرافراز بزرگان و امین سلطان

Пеш аз ин гоҳи кифоят , пас аз ин гоҳи хирад

پیش از این ‌گاه کفایت، پس از این ‌گاه خرد

Нанишаст ва нанишинад чу ту андари девон

ننشست و ننشیند چو تو اندر دیوان

Муштарӣ саъд фишонд ба сари калаки ту бар

مشتری سعد فشاند به سر کلک تو بر

Чун шавад калаки ту бар симу саман машк фишон

چون شود کلک تو بر سیم و سمن مشک‌فشان

Устувор аз қаламу дасти ту байнами ҳамаи сол

استوار از قلم و دست تو بینم همه سال

Малики султони муаззами зи карон то ба карон

ملک سلطان معظم ز کران تا به ‌کران

Гӯии тадбири вкФоити збзргони барадӣ

گوی تدبیر وکفایت زبزرگان بردی

Пас аз ин кас назанад гӯй ва набозад чавгон

پس از این کس نزند گوی و نبازد چوگان

Боз нашносад агар нўшрўон зинда шавад

باز نشناسد اگر نوشرَوان زنده شود

Қалъаи даргаат аз силсилаи нўшрўон

قلعهٔ درگهت از سلسلهٔ نوشروان

Қадами ҳиммати ту тораки кайвони супурд

قدم همّت تو تارک کیوان سپرد

Зон қабл роҳи наёбад ба ту наҳси кайвон

زان قبل راه نیابد به تو نحس کیوان

Тани бадхоҳу бидонадяши ту чун нолаи Тифл

تن بدخواه و بداندیش تو چون نالهٔ طفل

Кунад андари шиками модари фарёду фиғон

کند اندر شکم مادر فریاد و فغان

Меҳру кин ту диҳад суду зиёни ҳамаи кас

مهر و کین تو دهد سود و زیان همه‌کس

Мҳртўи суди падеди оради вкини ту зиён

مهرتو سود پدید آرد وکین تو زیان

Дили бадхоҳи ту чун хаста кунад дасти аҷал

دل بدخواه تو چون خسته کند دست اجل

Бошад аз тирўкмони фалакаши тири вкмон

باشد از تیروکمان فلکش تیر وکمان

Ба фалаки бршдаҳи миррӣху Зуҳал зон дорад

به فلک برشده مریخ و زحل زان دارد

То ғуломони туро созад пайкону синон

تا غلامان تو را سازد پیکان و سنان

Ҳур хоҳад ки кунад сӯрат ӯ нақши бисот

حور خواهد که ‌کند صورت او نقش بساط

Чун наҳй пои барин сидра ва ин шодравон

چون نهی پای برین سدره و این شادروان

Тахти ту ҷойгаҳӣ дорад бар арши баланд

تخت تو جایگهی دارد بر عرش بلند

Гар ба ҳиялат расад андеша махлуқ бидон

گر به حیلت رسد اندیشهٔ مخلوق بدان

Дар бақои азалии бахти яке нома навишт

در بقای ازلی بخت یکی نامه نوشت

То бар он номаи магари ном ту бошад унвон

تا بر آن نامه مگر نام تو باشد عنوان

Нанамудаст ҷинонро малики алърш ба кас

ننمودست جنان را مَلِک‌العَرش به‌کس

ВоФридсти сарои ту намӯдори ҷинон

وافریدست سرای تو نمودار جنان

Гавҳар сурх бирӯяд зи ҳама рӯй замин

گوهر سرخ‌ بروید ز همه روی زمین

Гар диҳад ҷӯади ту як бори заминро борон

گر دهد جود تو یک بار زمین را باران

эй карӣмӣ ки ъноро ба анояти бабрӣ

ای‌ کریمی‌ که عنا را به عنایت ببری

Барнатобам з дару даргаи ту низ Аннан

برنتابم ز در و درگه تو نیز عنان

Кардамӣ ҳушу равон бар сари мадҳи ту нисор

کردمی هوش و روان بر سر مدح تو نثار

Гар маро даст раседӣ ба сӯии ҳушу равон

گر مرا دست رسیدی به‌سوی هوش و روان

Гар саноҳои ту гуфтани натавонади дили ман

گر ثناهای تو گفتن نتواند دل من

Тарҷумони дили ман банда буд калаку забон

ترجمان دل من بنده بود کلک و زبان

Дару ёқӯти ман аз ҳиммати вуҷӯд ту сазад

درّ و یاقوت من از همت وجود تو سزد

Зон куҷои ҳиммати вуҷӯди ту чу баҳрасту чавгон

زان‌ کجا همت وجود تو چو بحرست و چوگان

То буд роғ чу зангор ба ҳангоми баҳор

تا بود راغ چو زنگار به هنگام بهار

То буд боғ чу динор ба ҳангоми хазон

تا بود باغ چو دینار به هنگام خزان

То маконаст ва дарав хазад ва бузургӣаст макин

تا مکان است و درو خُزْد و بزرگی است مکین

То ба зери қадами хирад ва бузургаст макон

تا به زیر قدم خرد و بزرگ است مکان

Шод боданд ба даргоҳи ту ҳам хираду бузург

شاد بادند به درگاه تو هم خرد و بزرگ

Тоза боданд ба айвони ту ҳам перу ҷавон

تازه بادند به ایوان تو هم پیر و جوان

Тану ҷону дили ту хурраму шодону дуруст

تن و جان و دل تو خرم و شادان و درست

Брхўр аз ҷону тану коми дил хеш барон

برخور از جان و تن و کام دل خویش بران