Бутӣ ки ҳур биҳиштӣ шавад бар ӯ мафтӯн

بتی ‌که حور بهشتی شود بر او مفتون

Ақиқ ӯ ба рҳиқ биҳишт шуд маъҷун

عقیق او به رحیق بهشت شد معجون

Чу оҳӯаст ва ду зулфаш ба дом монад рост

چو آهو است و دو زلفش به ‌دام ماند راست

Ки дид оҳӯии симину доми ғолияи гаван

که دید آهوی سیمین و دام غالیه‌گون

Ду каждуманд сиёҳи он ду дом ӯ гӯйӣ

دو کژدمند سیاه آن دو دام او گویی

Ки дил баранд зи мардуми ҳаме ба зарқу фусун

که دل برند ز مردم همی به زرق و فسون

Ҳазор мардуми каждуми Фасоӣ дида астӣ

هزار مردم کژدم فسای دیده استی

Биёу каждуми мардуми Фасои байн акнӯн

بیا و کژدم مردم فسای بین اکنون

зи баҳри он ки шуд андари ҷамол чун Лайлӣ

ز بهر آن که شد اندر جمال چون لیلی

з ғам шуданд ҳамаи ошиқонаш чун маҷнӯн

ز غم شدند همه عاشقانش چون مجنون

Чу ошиқони ҳамаи бастанд бар вафоаши камар

چو عاشقان همه بستند بر وفاش‌ کمر

Ба хӯни дили ҳамаро тар шуд аз ҷафоаши ҷФўн

به خون دل همه را تر شد از جفاش جفون

Яке манам ки марои дидаи ҳамчу Ҷайҳун кард

یکی منم که مرا دیده همچو جیحون کرد

Ҷафои он санами ногузашта аз Ҷайҳун

جفای آن صنم ناگذشته از جیحون

Чаро ба Ҷайҳун кардам қиёси дидаи хеш

چرا به جیحون کردم قیاس دیدهٔ خویش

Ки андари он ҳама обасту андари ин ҳамаи хӯн

که اندر آن همه آب است و اندر این همه خون

Бутӣ ки ҳаст рух ӯ хазонаи маликон

بتی‌ که هست رخ او خزانهٔ ملکان

зи васл ӯ дили ман пурҷавоҳири макнун

ز وصل او دل من پرجواهر مکنون

Ба моҳ монад ҳар шаби хаёл ӯ то рӯз

به ماه ماند هر شب خیال او تا روز

Ба ваъда додани васлаш маро кунад марҳӯн

به وعده دادن وصلش مرا کند مرهون

Хаёли моҳи марои бас ба васли роҳнамоӣ

خیال ماه مرا بس به وصل راهنمای

Вазири шоҳи марои бас ба ақли роҳнмўн

وزیر شاه مرا بس به عقل راهنمون

Мҷири давлати парвизи рӯзи малики афрӯз

مجیر دولت پرویز روز ملک‌افروز

Амиди малики шаҳи неки бахти рӯзафзӯн

عمید ملک شه نیک‌بخت روزافزون

Вазири одили абўолФтҳи бен ҳусайн ки ҳаст

وزیر عادل ابوالفتح بن حسین که هست

Дили мунаввар ӯ ақлу илмро қонӯн

دل منور او عقل و علم را قانون

Ба ақлу илми дилашро зи олами арвоҳ

به عقل و علم دلش را ز عالم ارواح

Ҳаме дуруд фиристад равони афлотӯн

همی درود فرستد روان افلاطون

На парварида ӯро кунад замонаи табоҳ

نه پروریدهٔ او را کند زمانه تباه

На баркашида ӯро кунад ситораи нигун

نه برکشیده او را کند ستاره نگون

Збси шитоб ки ӯро буд ба ҷӯади андар

زبس شتاب‌که او را بود به جود اندر

Сабақи баради гуҳи ҷӯад аз қазоӣ кун Фикўн

سَبَق برد گه جود از قضای کن فیکون

Ба бахшиши каф ӯ соъатӣ вафо накунад

به‌ بخشش کف او ساعتی وفا نکند

Агар муъоина гардад хазонаи қорун

اگر معاینه گردد خزانهٔ قارون

Ба лавни калак ва ба шакли дуот ӯ бингар

به لون‌ کلک و به ‌شکل دوات او بنگر

Агар надидӣ моҳӣу моҳро мақрун

اگر ندیدی ماهی و ماه را مقرون

Шигифту турфа буд дар миёни моҳӣу моҳ

شگفت و طرفه بود در میان ماهی و ماه

Наҳуфтаи анбари Сороу гавҳари мхзўн

نهفته عنبر سارا و گوهر مخزون

Аё ба фазлу кифояти гузашта аз ақрон

ایا به فضل و کفایت گذشته از اقران

Ба сад қирон чу тўгрдўн наёваранду қурун

به صد قران چو توگردون نیاورند و قرون

Замини тира чу рӯй ту дид гашти мунир

زمین تیره چو روی تو دید گشت منیر

Сипеҳри хира чу рой ту дид гашти забун

سپهر خیره چو رای تو دید گشت زبون

Хирад ки ошиқ ва мафтӯн шавад бадви мардум

خرد که عاشق و مفتون شود بدو مردم

Шудаст бар ту зи расми ту волау мафтӯн

شدست بر تو ز رسم تو واله و مفتون

Худои калаки туро дода қӯти фалакӣ

خدای کلک تو را داده قوت فلکی

Чунонкӣ дар ҳркотш замин гирифт сукӯн

چنانکه در حرکاتش زمین گرفت سکون

Ба хомаи ту кифоят ҳамеша бар пой аст

به خامهٔ تو کفایت همیشه بر پای است

МгркФоит сақфасту хомаи ту сутун

مگرکفایت‌ سقف است و خامهٔ تو ستون

Шуд аз кифояту бедории ту бар як ҳол

شد از کفایت و بیداری تو بر یک حال

Вилоятии мтлўн ба шакли буқаламун

ولایتی متَلّون به شکل بوقلمون

Ба ту чу равзаи фирдавси гашти мамлакатӣ

به ‌تو چو روضهٔ فردوس گشت مملکتی

Ки буд чун шиками ҳут ва мо дароу зўолнўн

که بود چون شکم حوت و ما درا و ذوالنون

Ҳама далел кунадгар кифоят ту шавад

همه دلیل کند گر کفایت تو شود

Малик ба давлати ҷамшеду фари аФридўн

ملک به دولت جمشید و فر اَفریدون

зи ҳиммати ту тафовут басаст то кайвон

ز همت تو تفاوت بس است تا کیوان

Ки давлати ту шарифаст ва ҳаст кайвони дун

که دولت تو شریف است و هست کیوان دون

Сазои маҷлиси ту кӣ буд мъозоллаҳ

سزای مجلس تو کی بود معاذالله

Ҳар он сухан ки ба табъ андарун шавад мавзун

هر آن سخن که به طبع اندرون شود موزون

Ба маҷлис чу туе бар сухани далер шудан

به مجلس‌ چو تویی بر سخن دلیر شدن

Ҷунун буд ба ҳамаи ҳоли волҷнўни фунун

جنون بود به همه حال والجنونُ فنون

Агркнми сифати иштиёқи ту бар хеш

اگرکنم صفت اشتیاق تو بر خویش

Дар он сифат суханам бугзарад зи ваҳму знўн

در آن صفت سخنم بگذرد ز وهم و ظنون

Набӯд чораи маро дар фироқи хизмати ту

نبود چاره مرا در فراق خدمت تو

Ки гашта бар дили бечораи чира буд ҷунун

که‌گشته بر دل بیچاره چیره بود جنون

Знўн ва мем ду ҷшмм ҷудо набӯд ки буд

زنون و میم دو جشمم جدا نبود که بود

Дилам ба танагӣ мему танам ба гўжӣ навен

دلم به‌تنگی میم و تنم به‌گوژی نون

Ниҳоли шодии ман хушк буду пажмурда

نهال شادی من خشک بود و پژمرده

Ба оби ҳиммати тутару тозаи гашт айдун

به آب همت تو ترّ و تازه‌گشت ایدون

Ба мадҳ ту шудам аз ҳодисоти чархи муъоф

به مدح تو شدم از حادثات چرخ معاف

Ба фар ту шудам аз ноӣботи даҳри масӯн

به فر تو شدم از نائبات دهر مصون

Ҳамеша то ба ҷаҳони андаруни ғаму шодӣ

همیشه تا به جهان اندرون غم و شادی

Буд зи ахтари воруну тоири маймун

بود ز اختر وارون و طایر میمون

Тўрои зи тоири маймуни насиби шодии бод

تورا ز طایر میمون نصیب شادی باد

Насиби душмани ту ғами зи ахтари ворун

نصیب دشمن تو غم ز اختر وارون

Ба ҳалу ақди вилоят ба харҷу дахли ҷаҳон

به حل و عقد ولایت به‌ خرج و دخل جهان

набиштаи калаки ту тўқиъҳои гӯногӯн

نبشته‌ کلک تو توقیع‌های گوناگون

Саодатӣ ки буд бастани вгшодн аз он

سعادتی که بود بستن وگشادن از آن

Ба хизмати тўкмри бастаи вгшодаҳи ҳсўн

به‌خدمت توکمر بسته وگشاده حصون