Нигор ман хат мишкӣн кашид бар насрин

نگار من خط مشکین کشید بر نسرین

Хтокшид ба насрин бар он хати мишкӣн

خطاکشید به نسرین بر آن خط مشکین

Збҳри онкӣ чу мишкӣни хаташ падед ояд

زبهر آنکه چو مشکین خطش پدید آید

Асири он хат мишкӣн шуд ин дили мискин

اسیر آن خط مشکین شد این دل مسکین

Рахш гуласту лабаши лола аз латофату нур

رخش ‌گل است و لبش لاله از لطافت و نور

Хаташ чу сунбулу зулфаши бунафша аз хаму чин

خطش چو سنبل و زلفش بنفشه از خم و چین

Замонаи хости магар каз бунафшау сунбул

زمانه خواست مگر کز بنفشه و سنبل

Ба гирди лолау гирди гулаш буд парчин

به‌ گرد لاله و گرد گلش بود پرچین

Куҷо ниҳон шавад аз ман рух чу парвинаш

کجا نهان شود از من رخ چو پروینش

Кунам хурӯш ва дилам гирад озари брзин

کنم خروش و دلم گیرد آذر برزین

Змн бадеъ набошад хурӯши озари дил

زمن بدیع نباشد خروش آذر دل

Ки раъду барқ буд чун ниҳон шавад парвин

که رعد و برق بود چون نهان شود پروین

Агар ман аз дили ғамгини ҳамеи занами дами сард

اگر من از دل غمگین همی زنم دم سرد

Шигифт нест дами сард аз ин дили ғамгин

شگفت نیست دَمِ سرد از این دل غمگین

Бути ман аз лаби ширини ҷавоб талх диҳад

بت من از لب شیرین جواب تلخ دهد

Ҷавоби талх шигифтаст аз он лаби ширин

جواب تلخ شگفت است از آن لب شیرین

Ба ишқу ҳасан кунун достону қиссаи мо

به عشق و حسن‌کنون داستان و قصهٔ ما

Смр шудаст чу ахбори хусраву ширин

سمر شدست چو اخبار خسرو و شیرین

Вгрчаҳ бар рухи ширин ва дар дили хусрав

وگرچه بر رخ شیرین و در دل خسرو

На ҳасан буд чунон ва на ишқ буд чунин

نه حسن بود چنان و نه عشق بود چنین

Дар он ғизол ғазал гуфтам ва латиф омад

در آن غزال غزل‌گفتم و لطیف آمد

Ки ишқ кард ғазалҳои ӯ марои талқин

که عشق کرد غزلهای او مرا تلقین

Агар ба гоҳи ғазали шеър аз ӯ латофат ёфт

اگر به گاه غزل شعر از او لطافت یافت

Ба гоҳи мадҳ улувва ёфт аз ълоءи аддӣн

به‌گاه مدح علو یافت از علاء‌الدین

Баланди ҳиммати хоқони подшои гавҳар

بلند همت خاقان پادشا گوهر

Сутӯдаи тоҷи салотини ҷамоли машриқу чин

ستوده تاج سلاطین جمال مشرق و چین

Сипеҳри фатҳи абўолФтҳи қиблаи иқбол

سپهر فتح ابوالفتح قبلهٔ اقبال

Муҳамади ояти аҳмоду мояи тамкин

محمد آیت احماد و مایهٔ تمکین

Шаҳӣ ки аз шарафи номи фахр ва кунят ӯ

شهی‌ که از شرف نام فخر و کنیت او

Кашид Муҳамадату фатҳи сар ба алӣин

کشید محمدت و فتح سر به علیین

Згоҳи давлати афросйоби дӯда ӯ

زگاه دولت افراسیاب دودهٔ او

Амиру шоҳ ва малик бӯдаанду хон ва такин

امیر و شاه و ملک بوده‌اند و خان و تَکین

Бузургворӣ чун хотамасту гавҳар ӯ

بزرگواری چون خاتم است و گوهر او

Нигини хотаму фарҳанг ӯ чу нақши нигин

نگین خاتم و فرهنگ او چو نقش نگین

Музайянаст хуросони зи фар ӯ имрӯз

مزین است خراسان ز فر او امروز

Чунонкӣ буд музайяни зи рой ӯ ғазнӣн

چنانکه بود مزین ز رای او غزنین

Збҳри онкии зи нури хуҷастаи талъат ӯ

زبهر آنکه ز نور خجسته طلعت او

Шудаст рӯй замини ҳамчуи осмони барин

شدست روی زمین همچو آسمان برین

Маҳалу поя ӯ аз замин расонидаст

محل و پایهٔ او از زمین رسانیدست

Бар осмони барин подшоҳ рӯй замин

بر آسمان برین پادشاه روی زمین

Ҳамон амал кунад андари масофи ханҷар ӯ

همان عمل‌ کند اندر مصاف خنجر او

Ки зулфиқор алӣ кард дар сафи сафин

که ذوالفقار علی کرد در صف صفین

Шавад шикаста ба азмаши масофҳои азим

شود شکسته به عزمش مصافهای عظیم

Шавад кушода ба ҳзмши ҳисорҳои ҳсин

شود گشاده به حزمش حصارهای حصین

Ба захм тир кунад суфтаи ишки пели дмон

به زخم تیر کند سفته یَشک پیل دمان

Ба захм тир кунад пораи ёли шери ърин

به زخم تیر کند پاره یال شیر عرین

з нест ҳаст кунад чу ба базми варзади меҳр

ز نیست هست‌ کند چو به بزم ورزد مهر

з ҳаст нест кунад чун ба размтузад кин

ز هست نیست کند چون به رزم توزد کین

Агар шикор ба шоҳин ӯ кунад давлат

اگر شکار به شاهین او کند دولت

Кунад зи синаи симурғи туъмаи шоҳин

کند ز سینهٔ سیمرغ طعمهٔ شاهین

Вагар атоаш ба мизони чархи брснҷнд

وگر عطاش به میزان چرخ برسنجند

Шикаста гардад мизони чархро шоҳин

شکسته‌ گردد میزان چرخ را شاهین

Аҷаби збораҳи шбрнг ӯ ки гар хоҳад

عجب زبارهٔ شبرنگ او که گر خواهد

Ба нимшби з Фаластин равад ба қстнтин

به نیمشب ز فلسطین رود به قسطنطین

Чу аз нишеб равад бар фароз бошад абр

چو از نشیب رود بر فراز باشد ابر

Чу аз фароз равад дар нишеб бошад ҳин

چو از فراز رود در نشیب باشد هین

Ба ҳамлаи ҷони барад аз ҷодӯон чу гуяд ҳон

به حمله جان برد از جادوان چو گوید هان

Ба пўиаҳ бугзарад аз оҳӯон чу гуяд ҳин

به پویه بگذرد از آهوان چو گوید هین

Ба тавр монад чун бо Фсор бошаду ҷл

به طور ماند چون با فسار باشد و جل

Ба тайр монад чун бо лагом бошаду зин

به طیر ماند چون با لگام باشد و زین

Аҷаби зи ҳиндии теғаш ки чун бараҳна шавад

عجب ز هندی تیغش که چون برهنه شود

Буд чу лўлўи пирӯзаи ранг дар огӣн

بود چو لولو پیروزه رنگ دُر آگین

зи баҳри онкӣ ба шакли забон танин аст

ز بهر آنکه به شکل زبان تنین است

Буд ба ақли гзоиндаҳ чун дами танин

بود به عقل گزاینده چون دم تِنّین

Равон хасм рибоед ва гарчи хасми бузург

روان خصم رباید و گرچه خصم بزرگ

Буд ба шухии гург ва ба чораи гургин

بود به شوخی ‌گرگ و به چارهٔ گرگین

Чу лаъл фом шавад ҳамчуи абр дар Нитсаон

چو لعل فام شود همچو ابر در نیسان

Рух ҳасуд кунад ҳамчуи барг дар ташарин

رخ حسود کند همچو برگ در تِشرین

Аё нуҷуми сахо бо каф ту карда қарор

ایا نجوم سخا با کف تو کرده قرار

Ва ё русуми адаб бо дил ту гашта қарин

و یا رسوم ادب با دل تو گشته قرین

Магар садаф бигушоед зи мадҳати ту забон

مگر صدف بگشاید ز مِدحَتِ تو زبان

Ки дасти абр наад дар даҳонаш дар смин

که دست ابر نهد در دهانش در ثمین

Магари суҷуд бар тини виқору ҳалами ту ро

مگر سجود بر طین وقار و حلم تو را

Ки даст бод кунад пуршукуфаи домани тин

که دست باد کند پرشکوفه دامن طین

Агар зи ҷӯад ту бошад сиришки абри баҳор

اگر ز جود تو باشد سرشک ابر بهار

Чаҳор фасл буд ҳамчуи моҳи фарвардин

چهار فصل بود همچو ماه فروردین

зи баси маъонии некӯ ки дар мадоеҳ туаст

ز بس معانی نیکو که در مدایح توست

Ҳамаи зҳсни сифоти ту дархури таҳсин

همه زحسن صفات تو درخور تحسین

Бидон ниёз набошад мдиҳи гӯии ту ро

بدان نیاز نباشد مدیح‌گوی تو را

Ки дар мдиҳи ту шеърӣ дигар кунад тазмин

که در مدیح تو شعری دگر کند تضمین

зи ҳоҷёни ту бар дарга ту хоҳад бор

ز حاجیان تو بر درگه تو خواهد بار

Чу эътисом буд бандаро ба ҳабли матин

چو اعتصام بود بنده را به حبل متین

Зсоқёни ту дар маҷлис ту хоҳад май

زساقیان تو در مجلس تو خواهد می

Чу иштиёқ буд бандаро ба моءи муайян

چو اشتیاق بود بنده را به ماء مَعین

Худои арши мудом аз Фариштагони ду рақиб

خدای عرش مدام از فرشتگان دو رقیب

Ба назд банда нишондаст бар шимолу ямин

به نزد بنده نشاندست بر شمال و یمین

Агар саноӣ ту гуяд яке занад аи ҳасанат

اگر ثنای تو گوید یکی زند ا‌حسنت‌

Вагар дуоӣ Тогоед яке кунад омин

وگر دعای توگوید یکی‌کند آمین

Ҳамеша токаи змҳрсти раҳмату инсоф

همیشه تاکه زمهرست رحمت و انصاف

Ҳамеша токаи з рӯҳаст роҳату таскин

همیشه تاکه ز روح است راحت و تسکین

Змонкунанда меҳри ту боди меҳри мунир

ضمان‌کنندهٔ مهر تو باد مهر منیر

Мдддҳндаҳи рӯҳи тўбоди рӯҳи амин

مدددهندهٔ روح توباد روح امین

Агар қарор нагирад ҳамеи синӣну шҳўр

اگر قرار نگیرد همی سنین و شهور

Қарори гири ту то ҳашар дар шҳўру синӣн

قرار گیر تو تا حشر در شهور و سنین

Ба рӯзи иди ҳумоюну рӯзгори баҳор

به روز عید همایون و روزگار بهار

Мғнён бинишон ва ба хуррамӣ биншин

مغنیان بنشان و به خرمی بنشین