Дар зулфи ту гӯйӣ ки фиканд эй санами чин

در زلف تو گویی‌که فکند ای صنم چین

Чандон зирау ҳалқа ва чандон шикану чин

چندان زره و حلقه و چندان شکن و چین

Он сунбули мишкӣнат ки пӯшед ба сунбул

آن سنبل مشکینت ‌که پوشید به سنبل

Ваон пистаи нўшинт ки афканд ба парвин

وان پسته نوشینت‌ ‌که افکند به پروین

Хоҳӣ ки бибинӣ гулу насрини шукуфта

خواهی‌که ببینی گل و نسرین شکفته

Рӯ оина бурдору рухи хеши ҳамеи байн

رو آینه بردار و رخ خویش همی بین

Гуфтам ки зи Фирдавсӣу парвардаи ҳурон

گفتم که ز فردوسی و پروردهٔ حوران

Неи не ки зи яғмоеу парвардаи тксин

نی‌نی که ز یغمایی و پروردهٔ تکسین

Бо он лаби ширин чаҳ диҳии посухи ман талх

با آن لب شیرین چه دهی پاسخ من تلخ

Некӯ набӯд посухи талх аз лаби ширин

نیکو نبود پاسخ تلخ از لب شیرین

То халқи ҷаҳони ишқи ману ҳасани ту диданд

تا خلق جهان عشق من و حسن تو دیدند

Бастанди забон аз сухани хусраву ширин

بستند زبان از سخن خسرو و شیرین

Гирам нанишоне зи дилами оташи ишқат

گیرم ننشانی ز دلم آتش عشقت

Охири нафасӣ бо ман дил сӯхта биншин

آخر نفسی با من دل سوخته بنشین

Бигушоӣ дар васлат ва дар банд дар ҳиҷр

بگشای در وصلت و در بند در هجر

Каз васли ту шодонм ва аз ҳиҷри ту ғамгин

کز وصل تو شادانم و از هجر تو غمگین

Бистари ҳама ғам бошаду болини ҳамаи ҳасрат

بستر همه غم باشد و بالین همه حسرت

Рӯзӣ ки маро бе ту буд бистару болин

روزی‌ که مرا بی‌تو بود بستر و بالین

Гӯйӣ ки чаҳ фахраст марои ошиқ чун ту

گویی‌که چه فخرست مرا عاشق چون تو

Таъна мазан эй тарк ва макун машғалаи чандин

طعنه مزن ای ترک و مکن مشغله چندین

Ин фахри марои бас ки ҳамеи васф ту гӯям

این فخر مرا بس ‌که همی وصف تو گویم

Дар бзмгаҳи шамси мулӯкони ъздолдин

در بزمگه شمس ملوکان عَضَدالدّین

Шаҳи зодаи озодаи алии ибни фаромарз

شه زادهٔ آزاده علی ابن فرامرز

Пушти сипаҳу мӯниси султони салотин

پشت سپه و مونس سلطان سلاطین

Ҷаду падарашро ъзду шамси лақаб буд

جد و پدرش را عَضُد و شمس لقب بود

Вена ҳар ду лақаб ёфт аз ӯ равнақу тазйин

وین هر دو لقب یافت از او رونق و تزیین

Софии дил ӯ бо шаҳи офоқи чунон буд

صافی دل او با شه آفاق چنان بود

Бо соҳиби миъроҷи дили соҳиби сафин

با صاحب معراج دل صاحب صفین

Эзади ду алиро багазед аз ҳамаи олам

ایزد دو علی را بگزید از همه عالم

Ҳар ду сипаҳи оройу ҳунарманд ва ба ойин

هر دو سپه آرای و هنرمند و به آیین

Он ёри паямбар ба гуҳи сулҳу гуҳи ҷанг

آن یار پیمبر به‌ گه صلح و گه جنگ

Ин ёри шҳншаҳ ба гуҳи меҳру гуҳи кин

این یار شهنشه به‌ گه مهر و گه‌ کین

Он дайну шариъати з набӣ ёфта таълим

آن دین و شریعت ز نبی یافته تعلیم

Венаи ҷӯаду шуҷоати з малик ёфта талқин

وین جود و شجاعت ز ملک یافته تلقین

Он Сайиди ёрон чаҳ ба қудрат чаҳ ба кофот

آن سید یاران چه به قدرت چه به کافات

Венаи Сайиди мейрон чаҳ ба ҳикмат чаҳ ба тамкин

وین سید میران چه‌ به حکمت چه به تمکین

эй ошиқи расми ту ҳамаи шиъаи ҳайдар

ای عاشق رسم تو همه شیعهٔ حیدر

Ваии шокири ҷӯади ту ҳамаи итрати ёсин

وی شاکر جود تو همه عترت یاسین

Мейрони сипоҳати ҳама чун баҳману баҳром

میران سپاهت همه چون بهمن و بهرام

Гардони масофати ҳама чун бежан ва гургин

گردان مصافت همه چون بیژن و گرگین

Асли мулкиро ба русум ту шиносанд

اصل ملکی را به رسوم تو شناسند

Чун асли хароҷи маликонро ба қавонин

چون اصل خراج ملکان را به قوانین

Ҳар ҷо ки ба номи умарои доираи созанд

هر جا که به نام امرا دایره سازند

Зон доираи ном ту шуморанд нахустин

زان دایره نام تو شمارند نخستین

Гар нури ту пайдо шудӣ аз гавҳари одам

گر نور تو پیدا شدی از گوهر آدم

Иблис бигуфтӣ ки ба аз нор буд тин

ابلیس بگفتی‌ که به از نار بود طین

Вари равшании рои ту парвиз бидидӣ

ور روشنی رای تو پرویز بدیدی

Ҳаргиз нашудӣ шефта бар озари брзин

هرگز نشدی شیفته بر آذر برزین

Вари мхлби шоҳини шарафи даст ту ёбад

ور مِخلَب‌ شاهین شرف دست تو یابد

Хуршед рибоед зи фалаки мхлби шоҳин

خورشید رباید ز فلک مخلب شاهین

Ҳарчанд ки ғазнӣну Самарқанд ду шаҳранд

هرچند که غزنین و سمرقند دو شهرند

Созӣ зи Самарқанди ту даҳ кишвари ғазнӣн

سازی ز سمرقند تو ده کشور غزنین

Ҳар мейр ки бар тахти хилофи ту сголд

هر میر که بر تخت خلاف تو سگالد

Аз тахт ба сҷн уфтад ва аз сҷн ба сҷин

از تخت به سجن‌ افتد و از سجن‌ به سجین

Ваон кас ки ба исёни ту нопок кунад дил

وان کس‌که به عصیان تو ناپاک‌کند دل

Молик диҳад андари сқрши ғусл ба ғуслин

مالک دهد اندر سقرش غسل به غسلین

Дар маърака чун гӯши саворони мубориз

در معرکه چون گوش سواران مبارز

Гоҳе зи аҷали ҳони шинаву гуҳи зи зафари ҳин

گاهی ز اجل هان شنو و گه ز ظفر هین

Дар ханҷари ту қубба шавад қабзаи хуршед

در خنجر تو قبه شود قبضهٔ خورشید

Бар найзаи ту уқда шавад уқдаи танин

بر نیزه تو عقده شود عقدهٔ تنین

Имрӯз дар ин давлат ва ин малики мҳно

امروز در این دولت و این ملک مُهَنّا

Ҳар қавм ки оянд ба кини охтаи скин

هر قوم که آیند به‌ کین آخته سکین

Аз ҳайбати номи ту ҳаме зуд гурезанд

از هیبت نام تو همی زود گریزند

Каз гуфтани ло ҳавл гурезанд шаётин

کز گفتن لا حول‌ گریزند شیاطین

Ҷамшеди далеронеу хуршеди амирон

جمشید دلیرانی و خورشید امیران

а мед заъифонеу фарёди масокин

اُ‌مّید ضعیفانی و فریاد مساکین

Кирдори ту дар бурҷ ҳунар ҳаст кавокиб

کردار تو در برج هنر هست کواکب

Гуфтори ту дар боғ адаб ҳаст раёҳин

گفتار تو در باغ ادب هست ریاحین

Кардаст дили шоҳу дили лашкарёни қайд

کردست دل شاه و دل لشکریان قید

Лафзи шукри афшонату табъи гуҳари огӣн

لفظ شکر افشانت و طبع‌ گهر آگین

Рои ту машшотааст арӯсони сухан ро

رای تو مشاطه است عروسان سخن را

Ҷӯади ту чу домоду атои ту чу кобӣн

جود تو چو داماد و عطای تو چو کابین

Ҳаргиз нарасад дар сифати ҷӯади ту ваҳмам

هرگز نرسد در صفت جود تو وهمم

Гар хотири ман асб буд фикрати ман зин

گر خاطر من اسب بود فکرت من زین

То бо шаҳи шатранҷи гуҳи таъбия бар нтъ

تا با شه شطرنج‌ گه تعبیه بر نطع

Бошад фарсу бидқу филу руху фарзин

باشد فرس و بیدق و فیل و رخ و فرزین

Абри нтъи зафари боди сари теғ ту карда

ابر نطع ظفر باد سر تیغ تو کرده

Шоҳони мухолифро шаҳи мот ба наътин

شاهان مخالف را شه مات به نعتین

Аҳбоби ту чун шохи гули андари маи Нитсаон

احباب تو چون شاخ‌ گل اندر مه نیسان

Аъдои ту чун бар барги рузи андари маи ташарин

اعدای تو چون بر برگ رز اندر مه تشرین

Аз тоҷўрон бар ту санои вази фалаки аҳсант

از تاجوران بر تو ثنا وز فلک احسنت

Вази номварон бар ту дуои вази фалаки омин

وز ناموران بر تو دعا وز فلک آمین