Ду чашм ту ҳастанд фаттону ҷодӯ
دو چشم تو هستند فتّان و جادو
Дилу дайн нигаҳ дошт бояд з ҳар ду
دل و دین نگه داشت باید ز هر دو
Нигаҳ чун тавон доштани дайну дил ро
نگه چون توان داشتن دین و دل را
зи дастони фаттону найранги ҷодӯ
ز دستان فتان و نیرنگ جادو
Рахти сим покаст дар зери сунбул
رخت سیم پاک است در زیر سنبل
Хатати машк нобаст бар тарафи трғў
خطت مشک ناب است بر طرف ترغو
Бад-ӣни меҳрбонии бабрии зи шавҳар
بدین مهربانی ببرّی ز شوهر
Бидон рӯй шӯе ба шӯеи збонў
بدان روی شویی بهشویی زبانو
Буд ҷои он чун кунӣ ҳалқаи зулфат
بود جای آن چون کنی حلقه زلفت
Ки ҳўрои тўрои ҷои рўбди згисў
که حورا تورا جای روبد زگیسو
Надидаст кас чун ту дорўФрўшӣ
ندیدست کس چون تو داروفروشی
Ки аз ғамзаи дардӣ ва аз бӯсаи дору
که از غمزه دردی و از بوسه دارو
Назояд ҳам?или ту аз оли тксин
نزاید همال تو از آل تکسین
Нахезад мисоли ту аз насли ибғў
نخیزد مثال تو از نسل یبغو
Фурӯи бастае тири гирди миёнат
فرو بستهای تیر گرد میانت
Камонро дар оўихтстии зи бозу
کمان را در آویختستی ز بازو
Тўрои худ ба тир вкмон нест ҳоҷат
تورا خود به تیر وکمان نیست حاجت
Ки тир ва камоне ба мижгону абрӯ
که تیر و کمانی به مژگان و ابرو
Гуҳи шеъри маддоҳи хўшгўи манам ман
گه شعر مداح خوشگو منم من
Гуҳи бӯсаи маъшӯқи хуши лаби туе ту
گه بوسه معشوق خوش لب تویی تو
Аҷаб нест хўшгўиии ман ки бошам
عجب نیست خوشگویی من که باشم
Ба мадҳи худованди маддоҳи хўшгў
به مدح خداوند مداح خوشگو
Гузин шамси дайни зини малики салотин
گزین شمس دین زینِ ملکِ سلاطین
Аҷали саъди давлати Абусаъди ҳиндӯ
اجل سعد دولت ابوسعد هندو
Бузургӣ ки офоқу афлоку анҷум
بزرگی که آفاق و افلاک و انجم
Ба ҷоҳ ва бузургяш ҳастанд хстў
به جاه و بزرگیش هستند خَستو
Ҳамаш рои равшани ҳамаш фари фаррух
همش رای روشن همش فرّ فرّخ
Ҳамаш халқи зебои ҳамаш халқи некӯ
همش خلق زیبا همش خلق نیکو
Ҷаҳони қимату қадар ӯ кӣ шиносад
جهان قیمت و قدر او کی شناسد
Чаҳ донад садафи қимату қадари лўлў
چه داند صدف قیمت و قدر لؤلو
Арақ гирад аз кин ӯ шахси душман
عرق گیرد از کین او شخص دشمن
Чу аз заҳр гирад арақ рӯй хўтў
چو از زهر گیرد عرق روی خوتو
Сипедӣ аҷаб нест дар кори хасмаш
سپیدی عجب نیست در کار خصمش
Сиёҳӣ аҷаб нест аз зоҷу мозў
سیاهی عجب نیست از زاج و مازو
Аду бо ту яксон набошад ба сират
عدو با تو یکسان نباشد به سیرت
Ки таббат набошад ба миқдори қул ҳў
که تبت نباشد به مقدار قُل هُو
Чу каъб алғзоласт пинўу лекин
چو کعبالغزال است پینو و لیکن
На бо таъми каъб алғзоласт пинў
نه با طعم کعبالغزال است پینو
Бибояд ба шеъри андаруни мадҳу шукрат
بباید به شعر اندرون مدح و شکرت
Чунон чун ба деги андаруни млҳу чрбў
چنان چون به دیگ اندرون مِلح و چَربو
Биёянди халқ аз ватанҳо ба ҷавдат
بیایند خلق از وطنها به جودت
Ки ҷӯади ту доъӣ шуду халқи мадъу
که جود تو داعی شد و خلق مدعو
Яке хотирӣ пок дорад мъзӣ
یکی خاطری پاک دارد معزی
Ба мадҳи ту мамлу ба шукри ту мҳшў
به مدح تو مملو به شکر تو مَحشو
На чун хотири бўолълои мърӣ
نه چون خاطر بوالعلای معری
Ки иншо кунад сӯратӣ аз хбздў
که انشا کند صورتی از خَبَزدو
Ҷавони давлатӣ ва чу ҳиндӯаст науммат
جوان دولتی و چو هندوست نامت
Манам пеши ту чун яке пери ҳиндӯ
منم پیش تو چون یکی پیر هندو
Шавад дар паноҳат чу сади Сикандар
شود در پناهت چو سدّ سکندر
Агар хонаи созами зи тори тнндў
اگر خانه سازم ز تار تنندو
зи сад хоҷаи онч аз ту дидам надидам
ز صد خواجه آنچ از تو دیدم ندیدم
Ба асри маликшоҳу айёми арғў
به عصر ملکشاه و ایّامِ ارغو
Ба буии висолат ба нури ҷамолат
به بوی وصالت به نور جمالت
Кунам шоду равшани дилу дида арҷу
کنم شاد و روشن دل و دیده ارجو
Ало то ки маҳфӯзу мхФўзро зӣ
الا تا که محفوظ و مخفوض را ذی
Чу мансӯбро зоу мрФўъро зў
چو منصوب را ذا و مرفوع را ذو
Фалаки боди ровӣу мадҳи ту Марвӣ
فلک باد راوی و مدح تو مروی
Қадари боди қорӣу шукри ту мқрў
قدر باد قاری و شکر تو مقرو
Ҳар он тан ки дил фард дорад зи меҳрат
هر آن تن که دل فرد دارد ز مهرت
Кафши ҷуфти сари боду сари ҷуфти зону
کَفَش جفت سر باد و سر جفت زانو
Гуҳии найзаи бозии ту дар разми яғмо
گهی نیزه بازی تو در رزم یغما
Гуҳии фили тозии ту дар базми ҷиҳў
گهی فیل تازی تو در بزم جیحو
зи фари ту дар пеши султон ба хизмат
ز فرّ تو در پیش سلطان به خدمت
Қдрхону қайсар чу қимозу қрғў
قدرخان و قیصر چو قیماز و قرغو