Гирифт садри вазорати ҷамолу ҳишмату ҷоҳ

گرفت صدر وزارت جمال و حشمت و جاه

Ба дайну дониш ва дод вазири шоҳаншоҳ

به دین و دانش و داد وزیر شاهنشاه

Низоми давлату садр ҷаҳон мӯед малик

نظام دولت و صدر جهان موید ملک

Имоди дайни худованди ҳақи Убайдуллоҳ

عماد دین خداوند حق عبیدالله

Баланди ҳиммату кӯтоҳи дасти дастурӣ

بلند همت و کوتاه دست دستوری

Ки қадари чарх баландаст пеш ӯ кӯтоҳ

که قدر چرخ بلند است پیش او کوتاه

Мақдамасту муназзаҳи зъору айб чунонк

مقدم است و منزه زعار و عیب چنانک

Паямбарони зи дурӯғу Фариштагони зи гуноҳ

پیمبران ز دروغ و فرشتگان ز گناه

Саҳифаи ҳунараш бекарона дарёӣ аст

صحیفهٔ هنرش بی‌کرانه دریایی است

Ки ваҳм аз ӯ натавонади гузашти ҷуз ба шиноа

که وهم از او نتواند گذشت جز به‌ شناه

Ба хати адл ва сиёсат биравӣ олами пер

به خط عدل و سیاست بروی عالم پیر

Навишт ҳиммат ӯ : « мето Фоҳииноаҳ »

نوشت همت او: «‌میتاً فاحییناه‌»

Миёни бодияи қаҳр дар шаби бидъат

میان بادیهٔ قهر در شب بِدْعت

Замона буд саросемау фитодаи зи роҳ

زمانه بود سراسیمه و فتاده ز راه

Чу моҳи давлат ӯ зосмон малик битофт

چو ماه دولت او زاسمان ملک بتافت

Замона бо з раҳ омад ба равшанои моҳ

زمانه با ز ره آمد به روشنایی ماه

Ҷбоаҳи номваронро ҳаме бабўсад чарх

جباه ناموران را همی ببوسد چرخ

Ки пеш ӯ ба замин бар ҳаме ниҳанд ҷбоаҳ

که پیش او به زمین بر همی نهند جباه

АёкФоити ту бар ҳидояти ту далел

ایاکفایت تو بر هدایت تو دلیل

Ва ё шамоили ту бар фазилати ту гувоҳ

و یا شمایل تو بر فضیلت تو گواه

Рикобу рояти шоҳ аз зафар бишорат ёфт

رکاب و رایت شاه از ظفر بشارت یافت

Чу гашти рои ту ҷуфти рикобу рояти шоҳ

چو گشت رای تو جفت رکاب و رایت شاه

Згнҷаҳ чун ба саодати ниҳод рӯй ба рай

زگنجه چون به سعادت نهاد روی به‌ری

Фалаки супурди бадви ганҷу малику афсару гоҳ

فلک سپرد بدو گنج و ملک و افسر و گاه

Анояти абадӣ бар майонаш басти камар

عنایت ابدی بر میانْشْ بست‌ کمر

Саодати азалӣ бар сараши ниҳоди кулоҳ

سعادت ازلی بر سرش نهاد کلاه

Хуҷастаи рояти Мансури давр буд ҳануз

خجسته رایت منصور دور بود هنوز

Ки нусрату зафари афтода буд дар аи Фўоаҳ

که نصرت و ظفر افتاده بود در ا‌َفْواه

Чу вақти нусрату гоҳи зафар фаро расед

چو وقت نصرت و گاه ظفر فرا رسید

Биёмаданд қазоу қадари зи пеши сипоҳ

بیامدند قضا و قدر ز پیش سپاه

Ба ҳила бознагардад қазо чу омад вақт

به حیله بازنگردد قضا چو آمد وقت

Ба чора боз нагардад қадар чу омад гоҳ

به چاره باز نگردد قدر چو آمد گاه

зи дастбурди қазои рӯзгори гашт дигар

ز دستبرد قضا روزگار گشت دگر

зи гӯшмоли қадари бадсиголи гашти табоҳ

ز گوشمال قدر بدسگال گشت تباه

Ҳамаи ҷаҳон ба замонӣ бадал шуд эй аҷабӣ

همه جهان به ‌زمانی بدل شد ای عجبی

а ки кас надид ва надидаст ин чунин мавлоа

ا‌که کس ندید و ندیدست این چنین مولاه

Ҳамон ки доми ҳамеи сохт бастаи гашт ба дом

همان‌ که دام همی ساخت بسته گشت به‌ دام

Ҳамон ки чоҳ ҳаме кунад дар фитод ба чоҳ

همان ‌که چاه همی‌کند در فتاد به چاه

Чигуна бошад ҳол касе ки гоҳи ҳаёт

چگونه باشد حال کسی که گاه حیات

Ба чашми танз ва тҳоўн кунад ба халқи нигоҳ

به چشم طنز و تَهاون ‌کند به خلق نگاه

Ба оқибат чу нколӣ шавад миёнаи халқ

به عاقبت چو نکالی شود میانهٔ خلق

Дареғ ӯ нахурд як тан ва нагӯяд оҳ

دریغ او نخورد یک تن و نگوید آه

Сумуми хашми туу змҳрири кӣнаи ту

سموم خشم تو و زمهریر کینهٔ تو

Бар он замин ки равад рӯзи разму бодоФроаҳ

بر آن زمین‌ که رود روز رزم و بادافراه

Муонидонро дар устихон бисӯзад мағз

معاندان را در استخوان بسوزد مغز

Мухолифонро дар пушти бФсронди боҳ

مخالفان را در پشت بفسراند باه

Збҳри ҷомаи хасмону никхўоҳонт

زبهر جامهٔ خصمان و نیکخواهانت

Ҳаме кунанд шабу рӯзи санъати ҷўлоаҳ

همی کنند شب و روز صنعت جولاه

Ба дасти қудрат бар коргоҳи зулмату нур

به‌ دست قدرت بر کارگاه ظلمت و نور

Яке гилӣми ҳамеи бофад ва яке дебоа

یکی ‌گلیم همی بافد و یکی دیباه

Сипосу шукри худовандро ки кори ҷаҳон

سپاس و شکر خداوند را که کار جهان

Ба ту супурд ва ҷаҳон кард холӣ аз бадхоҳ

به ‌تو سپرد و جهان کرد خالی از بدخواه

Куҷои вазир ту бошӣ малик сазад хуршед

کجا وزیر تو باشی ملک سزد خورشید

Ситораи лашкару чархи баланди лашкаргоҳ

ستاره لشکر و چرخ بلند لشکرگاه

Ту рости ҳиммат ҳишмат фурӯз бад ъат

تو راست همت حشمت‌ فروز بد‌عت

Туро сети давлат неъмат физой душмани коҳ

تو را ست دولت نعمت‌ فزای دشمن‌ کاه

Анояти ду Муҳамад басаст дар ду ҷаҳон

عنایت دو محمد بس است در دو جهان

Ки доштӣ ба ҳунари дайну малик ҳар ду нигоҳ

که داشتی به هنر دین و ملک هر دو نگاه

Туро ба рӯзи шумори он Муҳамадаст шафиъ

تو را به روز شمار آن محمد است شفیع

Тўро ба рӯзи набард ин Муҳамадаст паноҳ

تورا به روز نبرد این محمدست پناه

Равостгар бикунами ҳоли хешро тақрир

رواست‌گر بکنم حال خویش را تقریر

Ки ҳаст рои ту аз ҳоли ман раҳеи огоҳ

که هست رای تو از حال من رهی آگاه

Кунун ки бо дили яктоаи пешат омада ам

کنون‌ که با دل یکتاه پیشت آمده‌ام

Чаҳ ғам хӯрам ки қадам шуд зҳодсоти дўтоаҳ

چه غم‌ خورم که قدم شد زحادثات دوتاه

Чу пушти бози ниҳодам ба кӯҳи давлати ту

چو پشت باز نهادم به ‌کوه دولت تو

Чаҳ бок дорам агар боди баради хирмани коҳ

چه باک دارم اگر باد بُرد خرمن کاه

Ҳаме кунам ба раии он хобро кунун таъбир

همی‌کنم به‌ ری آن خواب را کنون تعبیر

Ки дар маи рамазони пор дидаам ба роҳ

که در مه رمضان پار دیده‌ام به‌راه

зи баҳри маҷлис олӣат карда будам ҷамъ

ز بهر مجلس عالیت کرده بودم جمع

Мадоеҳу ғазали хуши зиёда аз панҷоҳ

مدایح و غزل خوش زیاده از پنجاه

Шуд он зи дастаму ашбоаҳи он ба дастам нест

شد آن ز دستم و اشباه آن به دستم نیست

Чигуна бошад дар ятемро ашбоаҳ

چگونه باشد درّ یتیم را اشباه

Ҳамеша то ки билразад ба рӯзгори баҳор

همیشه تا که بلرزد به روزگار بهار

Дарахтро зи насиму гиёҳро з меаҳ

درخت را ز نسیم و گیاه را ز میاه

зи даври дониши ту тозаи боди давлату дайн

ز دور دانش تو تازه باد دولت و دین

Чу аз насими дарахт ва чу аз меаҳ гиёҳ

چو از نسیم درخت و چو از میاه گیاه

Хуҷастаи бодати рӯзу хуҷастаи бодати шаб

خجسته بادت روز و خجسته بادت شب

Хуҷастаи бодати солу хуҷастаи бодати моҳ

خجسته بادت سال و خجسته بادت ماه

зи ҷоҳи ту ҳамаи озодагони расида ба мол

ز جاه تو همه آزادگان رسیده به مال

зи моли ту ҳамаи фарзонагони расида ба ҷоҳ

ز مال تو همه فرزانگان رسیده به جاه