эй туро бар мау Зуҳраи зи шаби тираи радӣ

ای تو را بر مه و زهره ز شب تیره ردی

Зуҳра аз чарх ба зебоӣ ту кардандӣ

زهره از چرخ به زیبایی تو کردندی

На аҷаб гар кунад аз чархи Нидои Зуҳраи ту ро

نه عجب‌ گر کند از چرخ ندا زهره تو را

То ба ма бар зи шаби тираи туро ҳаст радӣ

تا به مه بر ز شب تیره تو را هست ردی

Лаъибати чашми манӣ чашми миннати боди нисор

لعبت چشم منی چشم منت باد نثار

Роҳати ҷони манӣ ҷони миннати боди фидо

راحت جان منی جان منت باد فدا

эй дарахшндаи биногваши ту аз зулфи сиёҳ

ای درخشنده بناگوش تو از زلف سیاه

Ҳамчу аз абри дарахшнда буд шамси зҳӣ

همچو از ابر درخشنده بود شمس ضحی

Рости гӯйии зи миёни зираи Довӯдӣ

راست گویی ز میان زره داودی

Ҳар замонии яд Байзо бинмоед Мӯсо

هر زمانی ید بیضا بنماید موسی

Дар аҷам ҳаст ҳадиси ману ишқи ту чунонк

در عجم هست حدیث من و عشق تو چنانک

Дар араби қиссаи саъдӣу ҳадиси слмӣ

در عرب قصه سعدی و حدیث سلمی

Натарошида ба теша чу лаби ту озр

نتراشیده به تیشه چو لب تو آزر

Нанигорида ба хома чу ту сӯрати Монӣ

ننگاریده به خامه چو تو صورت مانی

Дар ду занҷир ва ду гулнори ту бимасту умед

در دو زنجیر و دو گلنار تو بیم است و امید

Дар ду бодом ва ду марҷони ту дардасту шФӣ

در دو بادام و دو مرجان تو دَردست و شفی

Аз ду марҷони шукрии ҷуз бадалӣ нафурӯшӣ

از دو مرجان شکری جز بدلی نفروشی

Зини гаронтар ба ҷаҳон кас накунад байъу шарӣ

زین‌ گرانتر به جهان‌ کس نکند بیع و شری

То ту бар барги самани машки тлии крдстӣ

تا تو بر برگ سمن مشک طلی ‌کردستی

БоРом аз ҷуз ъ ҳамеи лؤлؤ бар зари тлӣ

بارم از جَز‌ع همی لؤلؤ بر زرّ طلی

Ман чунонам ки ба зории смрм чун маҷнӯн

من چنانم که به زاری سمرم چون مجنون

Ту чунонӣ ки ба хӯбӣ мислии чун Лайлӣ

تو چنانی که به ‌خوبی مثلی چون لیلی

Ошнои ту манам дар бар ман мأўии соз

آشنای تو منم در بر من مأوی ساز

Бар бегона чаҳ гардӣ ва чаҳсозӣ мأўӣ

بر بیگانه چه‌ گردی و چه سازی مأوی

Хонаи ман ватан туасту дилами хонаи ту

خانه من وطن توست و دلم خانه تو

Ту ҳамеи ҷой дигар хона чаҳгирӣ бикрӣ

تو همی جای دگر خانه چه‌ گیری بکری

Даври гаштани зи раҳи рост залолат бошад

دور گشتن ز ره راست ضلالت باشد

Ин залолат напасандад шарафи дайни ҳудо

این ضلالت نپسندد شرف دین هدی

Зини давлати сари аҳрори разии маликон

زین دولت سر احرار رضی ملکان

Қиблаи саъд ва улувва саъди алии исо

قبلهٔ سعد و عُلو سعد علیّ عیسی

Он ҷаводӣ ки фақиронро дар тӣаи умед

آن جوادی که فقیران را در تیه امید

Миннату селои т ӯ ҳаст чу ману село ӣ

منّت و سَلو‌ت او هست چو مَنِّ و سَلو‌ی

Онкӣ ӯ аз ситаму фитна тиҳӣ кард аҷам

آنکه او از ستم و فتنه تهی‌ کرد عجم

Чун расӯли арабии каъбаи зи лоату ъзӣ

چون رسول عربی کعبه ز لات و عُزّی

Маликро бо назараш нест наҳиф аз офот

ملک را با نظرش نیست نهیب از آفات

Халқро бо карамаш нест газанд аз блўӣ

خلق را با کرمش نیست گزند از بلوی

Ба азуи ҳеҷ хирадманд ва ҳунарманд набӯд

به ازو هیچ خردمند و هنرمند نبود

На ба айёми сулаймон на ба асри касрӣ

نه به ایام سلیمان نه به عصر کسری

Гар буд Қатар надай поки зи борони баҳор

گر بود قطر ندی پاک ز باران بهار

Ҳаст нақши гуҳараши поктар аз Қатар надай

هست نقش ‌گهرش پاکتر از قطر ندی

Ҳаркиро дӯстӣ ӯ буд имрӯзи бшир

هرکه را دوستی او بود امروز بشیر

Нашунӯд рӯзи қиёмати зи қазои лои башарӣ

نشنود روز قیامت ز قضا لا بُشری

Дар аҷам чун шараф аддӣн набӯд низ Карим

در عجم چون شرف‌الدین نبود نیز کریم

Дар араб чун асадуллоҳ набӯд низ Фтӣ

در عرب چون اَسدالله نبود نیز فتی

эй хати ту бФрўзди хатари калак ва дуот

ای خط تو بفروزد خطر کلک و دوات

Чун зи таъӣди шҳншаҳи шарафи тоҷу луӣ

چون ز تأیید شهنشه شرف تاج و لوی

Каъбаи ҷўдӣу даргоҳи ту дашти Арафот

کعبهٔ جودی و درگاه تو دشت عرفات

Халқи олами ҳамаи ҳуҷҷоҷу сарои ту манӣ

خلق عالم همه حجاج و سرای تو مِنی

Боргоҳи ту чу хулдаст ва ту чун ризвонӣ

بارگاه تو چو خلدست و تو چون رضوانی

Кафи кофят чу кавсари қаламат чун тӯбо

کف کافیت چو کوثر قلمت چون طوبی

Дар кифояти з ту хоҳанд бузургони маншур

در کفایت ز تو خواهند بزرگان منشور

Дар футуввати зи ту пурсанади карямони фатво

در فتوت ز تو پرسند کریمان فتوی

Бахт бар ҷомаи умр ту кашидаст илм

بخت بر جامه عمر تو کشیدست علم

Давлат аз номаи фазл ту кашидааст сҳӣ

دولت از نامهٔ فضل تو کشیده است سِحی

Гоҳи фарҳангу балоғат ки кунад бо ту ҷадал

گاه فرهنگ و بلاغت ‌که‌ کند با تو جدل

Гоҳи эҳсону мурувват ки кунад бо ту марӣ

گاه احسان و مروت که کند با تو مری

Нсқу равнақи малик аз ҳунар ва сират туаст

نسق و رونق ملک از هنر و سیرت توست

Ҳамчуи таркиби тани халқи зи тартиби қавӣ

همچو ترکیب تن خلق ز ترتیب قوی

Обро монад шукри ту ки бар рӯй замин

آب را ماند شکر تو که بر روی زمین

Нест бе шукри ту чндонкаҳ билодасту қрӣ

نیست بی‌شکر تو چندانکه بلادست و قری

Ба сабо монад адлу назари ту ки ҷаҳон

به صبا ماند عدل و نظر تو که جهان

Чун шавад пери пазиради зсбои табъи сбӣ

چون شود پیر پذیرد زصبا طبع صبی

Ҷон покаст магари меҳри ту аз рӯй қиёс

جان پاک است مگر مهر تو از روی قیاس

Зонка бе меҳри ту зинда натавон буд ҳаме

زانکه بی‌مهر تو زنده نتوان بود همی

Муҳраи шодӣу шоҳи тараби ҳосиди ту

مهرهٔ شادی و شاه طرب حاسد تو

Ҳаст дар шшдраҳи меҳнату дарбанди ъзӣ

هست در ششدرهٔ محنت و دربند عزی

Бадсиголӣ ки кунад бар ҳунару нафаси ту айб

بدسگالی‌ که ‌کند بر هنر و نفس تو عیب

Ҳарки мадҳӣ кунад ӯро буд он мадҳи ?ҳеҷӣ

هرکه مدحی‌ کند او را بود آن مدح هجی

Нашунӯд зоири ту гоҳ навол аз ту нафир

نشنود زایر تو گاه نوال از تو نفیر

Нашунӯд соили ту гоҳи савол аз ту анӣ

نشنود سایل تو گاه سؤال از تو عنی

Бо нъм ҷуфт шавад ҳар ки шунид аз ту нъм

با نعم جفت شود هر که شنید از تو نعم

Вази бало фард шавад ҳар ки шунид аз ту балӣ

وز بلا فرد شود هر که شنید از تو بلی

Сайфу мъни арабии пеши тугар зинда шаванд

سیف و مَعن عربی پیش تو گر زنده شوند

Ҳар ду гирданд барӣ аз сифат ва аз даъвӣ

هر دو گردند بری از صفت و از دعوی

Сайфро бо ту гуҳ фазл набошад бурҳон

سیف را با تو گه فضل نباشد برهان

Мънро бо тўгаҳ ҷӯад набошад маънӣ

معن‌ را با توگه جود نباشد معنی

Аз баси анъом ки бо халқи ҷаҳони крдстӣ

از بس اِنعام که با خلق جهان کردستی

Ёфтӣ баҳраи дунёу насиби уқбо

یافتی بهرهٔ دنیا و نصیب عقبی

Ҳам савоби ту зи холиқ будат дар уқбо

هم ثواب تو ز خالق بودت در عقبی

Ҳам тўро ҳаст змхлўқи сано дар ?дане

هم تورا هست زمخلوق ثنا در دنیی

Беқалам нақш кунад дасти қазо бар дили ман

بی‌ قلم نقش کند دست قضا بر دل من

Чун кунад мадҳи ту бар хотири ман бахти ?умла

چون‌کند مدح تو بر خاطر من بخت املی

Пеши мадҳи ту куҷои калак ман ояд ба суҷуд

پیش مدح تو کجا کلک من آید به سجود

Пеши табъам ба суҷуд ояд табъи аъшӣ

پیش طبعم به سجود آید طبع اعشی

Дар муҳаррам бипазир аз ман ва аз хотири ман

در مُحرّم بپذیر از من و از خاطر من

Узри тақсир ки рафтааст ба иди азҳӣ

عذر تقصیر که رفته است به عید اضحی

Ки ризоӣ ту кашад насри маро бар насра

که رضای تو کشد نثر مرا بر نَثْره

Ки қабули ту баради шеъри маро бар шеърӣ

که قبول تو برد شعر مرا بر شِعری

Тока баъдасту масофати зи смк то ба фалак

تاکه بعدست و مسافت ز سمک تا به فلک

Тока фарқасту тафовути зи срӣ то ба алӣ

تاکه فرق است و تفاوت ز ثری تا به علی

Аз фалаки боди алии ҷойгаҳи носеҳи ту

از فلک باد عُلی جایگه ناصح تو

Ҷойгоҳи адуи ту зсмки боди срӣ

جایگاه عدو تو زسمک باد ثری

Нуктаи дафтари омоли ту бод аз исмат

نکتهٔ دفتر آمال تو باد از عصمت

Нуқтаи маркази иқболи тўбод аз тақво

نقطهٔ مرکز اقبال توباد از تقوی

Шукри ту соилу мадҳи ту дар афвоҳи равон

شکر تو سائل و مدح تو در افواه روان

Ҳамчуи ахбори набии бод ва чун оёти набӣ

همچو اخبار نبی باد و چون آیات نبی