Аё тани ту ҳамаи солаи пеши рӯҳи Фдӣ

ایا تن تو همه ساله پیش روح فدی

Ба сӯии модарат аз осмон расида надай

به سوی مادرت از آسمان رسیده ندی

Чаро чу брҳмнони хештани ҳамеи сӯзӣ

چرا چو برهمنان خویشتن همی سوزی

Агар тўрости ҷуҳудонаи тилсони вирдӣ

اگر توراست جهودانه طیلسان وردی

Куҷо гудохта кардӣ зноби оташи ноб

کجا گداخته کردی زناب آتش ناب

Чакад ҳам аз тани ту қатра бар тани ту Фдӣ

چکد هم از تن تو قطره بر تن تو فدی

Чу рӯҳи пок ба ҷисми ту андари овезад

چو روح پاک به جسم تو اندر آویزد

Залол шаб бигурезад бадал шавад ба ҳудо

ضلال شب بگریزد بدل شود به هدی

Миёни санги даруни модари ту мأўии сохт

میان سنگ درون مادر تو مأوی ساخت

Тўрои натиҷа сангаст аз он қабл моўӣ

تورا نتیجهٔ سنگ است از آن قبل ماوی

зи рӯҳи ту ба тани кофарони расидаи ?илам

ز روح تو به تن‌کافران رسیده الم

Змодри ту бар муъминони расидаи шФӣ

زمادر تو بر مومنان رسیده شفی

Аз он ?илам ба ҷаҳаннами азоб ва таҳдидаст

از آن اِلَم به جهنم عذاب و تهدیدست

Вазин шифо ба биҳиштаст раҳмату башарӣ

وزین شفا به بهشت است رحمت و بُشری

Тани ту беш кунад пеши хусравони манзил

تن تو بیش کند پیش خسروان منزل

Ки буд рӯҳи ту миҳробу қиблаи касрӣ

که بود روح تو محراب و قبلهٔ کسری

Гуҳии бимиради рӯҳи ту гоҳ зинда шавад

گهی بمیرد روح تو گاه زنده شود

Чу зинда гардад рӯҳи туро буд маънӣ

چو زنده‌ گردد روح تو را بود معنی

зи рӯҳу ҷисм ту нашигифт агар далели орад

ز روح و جسم تو نشگفت اگر دلیل آرد

Ксикаҳ ӯ ба таносух ҳаме кунад даъвӣ

کسیکه او به تناسخ همی‌کند دعوی

Танат чу сӯхтан омӯзад аз дили маҷнӯн

تنت چو سوختن آموزد از دل مجنون

Сарат фурӯхтан омӯзад аз рухи Лайлӣ

سرت فروختن آموزد از رخ لیلی

Чу қомати ту ба сони Асоӣ Мӯсо шуд

چو قامت تو به سان عصای موسی شد

зи тораки ту дарахшндаи шдкФи Мӯсо

ز تارک تو درخشنده شدکف موسی

Чу моҳии аҷабӣ дар миёни симини ҳавз

چو ماهی عجبی در میان سیمین حوض

Ба зари ноби ҳамеи пайкари тўкрдаҳи тлӣ

به زر ناب همی پیکر توکرده طلی

Агркаҳи бадари дҷии хўонмт раво бошад

اگرکه بدر دجی خوانمت روا باشد

Ки ҳаст дар шаби торики нури бдрдҷӣ

که هست در شب تاریک نور بَدردجی

Ҳаме фурӯз ба шодӣу хуррамии ҳамаи шаб

همی فروز به شادی و خرمی همه شب

Ба сони бадари дҷӣ дар бисоти шамси зҳӣ

به سان بدر دجی در بساط شمس ضحی

Вҷиаҳи малики аҷам , зини давлати олӣ

وجیه ملک عجم‌، زین دولت عالی

Мушири маҷлису ҷондори маҷлиси аъло

مشیر مجلس و جاندار مجلس اعلی

Ягонаи меҳтари тоҳири нажоди бўтоҳр

یگانه مهتر طاهر نژاد بوطاهر

Сари саодати саъди алии бен исо

سر سعادت سعد علیّ بن عیسی

Мақдамии зкФоит шудаи ҷамоли кафот

مُقَدَّمی زکفایت شده جمال کفات

Кафофро каф ӯ гашта ърўҳолўсқӣ

کفاف را کَفِ او گشته عُروَهٔالوثقی

Худоӣ дода бадви аи ҳалами аи Хизру муддати Нӯҳ

خدای داده بدو ا‌حلم‌ا خضر و مدّت نوح

Яқину илми броҳиму исмати яҳё

یقین و علم بَراهیم و عصمت یحیی

Замири равшан ӯ бар миён пургорӣ аст

ضمیر روشن او بر میان پرگاری است

Ки ҳаст нуқта ӯ бар диёнату тақво

که هست نقطهٔ او بر دیانت و تقوی

Ба чоҳи жарф ба нури замир ӯ шаби тор

به چاه ژرف به نور ضمیر او شب تار

Сҳо бибинад бар чархи дидаи аъамӣ

سُها ببیند بر چرخ دیدهٔ اَع۫می

Агар ба қӯти малик чун башари бадии муҳтоҷ

اگر به قُوت ملک چون بشر بدی محتاج

Нахостӣ магар аз дасти хат ӯ аҷрӣ

نخواستی مگر از دست خط او اجری

Халос ёфт зъдлши раият аз бедод

خلاص یافت زعدلش رعیت از بیداد

Наҷот ёфт ба съиши вилоят аз блўӣ

نجات یافت به سعیش ولایت از بلوی

зи шаҳри Марв ба даргоҳи шоҳ риҳлат кард

ز شهر مرو به‌درگاه شاه رحلت کرد

Чу аз Мадинаи паямбар ба масҷиди ақсо

چو از مدینه پیمبر به مسجد اقصی

Ба ком дил барисед ва бигӯаш ҷон бишунид

به‌کام دل برسید و بگوش جان بشنید

Зҷбрӣили амини Фос۫тмъ۫и аи лмоои иўҳӣ

زجبرئیل امین فَاس۫تَمِع۫ ا‌لِماا‌ یُوحی

Аё хисоли ту андари дили хиради маразӣ

ایا خصال تو اندر دل خرد مَرضّی

Чунонкии офияти андари табиати маразӣ

چنانکه عافیت اندر طبیعت مَرضی

Ту рӯзи ҳашар ба уқбои азизи хоҳӣ буд

تو روز حشر به عقبی عزیز خواهی بود

Чунонкӣ ҳастӣ акнӯн азиз дар ?дане

چنانکه هستی اکنون عزیز در دنیی

Нишон ҳаме диҳад осори ту ки хоҳӣ ёфт

نشان همی دهد آثار تو که خواهی یافت

Пас аз саодати ?данеи саодати уқбо

پس از سعادت دنیی سعادت عُقبی

Чу бо расӯл алӣ оварад лўоء алҳақ

چو با رسول علی آورد لواءَ‌الحق

Буд мухотабау номи ту тарози луӣ

بود مُخاطَبه و نام تو طرازِ لوی

Баҳри макони яди улёи тўрост дар ҳамаи фазл

بهر مکان ید علیا توراست در همه فضل

Ба маҷлиси ту яди мътён буд суфло

به مجلس تو ید مُعْطیان بود سفلی

Ғариқ неъмат туаст онкии соҳиб илм аст

غریق نعمت توست آنکه صاحبِ علم‌ است

Раҳин миннат туаст онкии соҳиби фатво

رهین مِنّت توست آنکه صاحبِ فتوی

Саноу шукри карямони харӣ ба зари дуруст

ثنا و شکر کریمان خری به زرّ درست

Ки кард ҷузи ту бад-ӣни сони зхлқи байъи ғулӣ

که‌کرد جز تو بدین سان زخلق بیع غَلی

Срӣ кунад ба сурайёи бадали муҳаббати ту

ثَری کند به ثریا بَدَل محبت تو

Адовати ту сурайё бадал кунад ба срӣ

عداوت تو ثریا بدل کند به ثری

зи мадҳу хизмати ту мардро шавад ҳосил

ز مدح و خدمت تو مرد را شود حاصل

Бад-ӣни ҷаҳони ҳасанот ва бидон ҷаҳони ҳасанӣ

بدین جهان حَسَنات و بدان جهان حسنی

Дар балоу нъми баста ва кушода шавад

در بلا و نعم بسته و گشاده شود

Чу бар забони азиз ту бугзарад оре

چو بر زبان عزیز تو بگذرد آری

Дар нъмро мифтоҳ кардае зи нъм

در نعم را مفتاح کرده‌ای ز نِعم

Дар балоро мсмор кардае зи балӣ

در بلا را مِسمار کرده‌ای ز بلی

Ба нақши калаки ту гар бингарад мусаввири чин

به نقش کلک تو گر بنگرد مُصَوّر چین

зи рашк маҳв кунад нақши номаи Монӣ

ز رشک محو کند نقش نامهٔ مانی

Агар шигифти намояди зи калаки ту на шигифт

اگر شگفت نماید ز کلک تو نه شگفت

Ки лоғарасту тан фазл шуд бадви Фрбӣ

که لاغرست و تن فضل شد بدو فربی

Умеди роҳат ва амнаст зери соя ӯ

امید راحت و امن است زیر سایهٔ او

Магар ки соя ӯ ҳаст сояи тӯбо

مگر که سایهٔ او هست سایهٔ طوبی

Тавотури ҳркотш ба дидаи душман

تواتر حرکاتش به دیدهٔ دشمن

Ҳамон кунад ки зумуррад ба дидаи афъӣ

همان کند که زمرّد به دیدهٔ افعی

Дуоӣ исо омӯхтааст пиндорӣ

دعای عیسی آموخته است پنداری

Ки қодираст бар эҳёии қолаби мўтӣ

که قادرست بر احیای قالب موتی

Бзргўорои мадҳӣ ки ман тўро гӯям

بزرگوارا مدحی که من تورا گویم

Фалак нависад ва сайёрагон кунанд ?умла

فلک نویسد و سیارگان کنند املی

Дар офарини ту дар шеър ибтидо кардам

در آفرین تو در شعر ابتدا کردم

Серуми зшодӣ шеърат расед бар шеърӣ

سرم زشادی شعرت رسید بر شعری

Гар аз тлл буд иншои шоирони араб

گر از طَلَل بود انشای شاعران عرب

Знът туаст дар авсофи ту марои инсӣ

زنعت توست در اوصاف تو مرا انسی

Саодати ту сифат кардану саломати ту

سعادت تو صفت‌ کردن و سلامت تو

Ба аз фасонаи саъдӣу қиссаи слмӣ

به از فسانهٔ سعدی و قصهٔ سلمی

Агар туро сабаби ъз хеш нашиносам

اگر تو را سبب عزّ خویش نشناسم

Ман он касам ки бигӯям ба иззати ъзӣ

من آن کسم‌ که بگویم به عزّت عزّی

Ҳамонат хоҳам гуфтан ки гуфтам аз аввал

همانت خواهم گفتن که‌ گفتم از اول

Бақои ҷони ту бод ва ҳазор ҷонати Фдӣ

بقای جان تو باد و هزار جانت فدی

Ҳамеша то ки ҳамеи саъди Акбари гардун

همیشه تا که همی سعد اکبر گردون

Диҳад ба олами суғрои бишорати кубро

دهد به عالم صُغری بشارت کبری

зи саъди Акбари қисми ту бод ҳар соъат

ز سعد اکبر قسم تو باد هر ساعت

Ҳамаи саодати кубро ба олами суғро

همه سعادت کُبری به عالم صُغری

Ба хуррамӣ ва ба шодӣ ва фаррухӣ бигзор

به خرّمی و به شادیّ و فرّخی بگذار

Надими бахти ҷавон бо анояти мавло

ندیم بختِ جوان با عنایت مولی

Ҳазор ҷашни ҳумоюн чу меҳр ва чун наврӯз

هزار جشن همایون چو مهر و چون نوروز

Ҳазор иди муборак чу Фитр ва чун азҳӣ

هزار عید مبارک چو فِطر و چون اضْحی