Моҳаст соқӣу қадаҳи бодаи муштарӣ

ماه است ساقی و قدح باده مشتری

Вена ҳар дуро манам ба дилу дидаи муштарӣ

وین هر دو را منم به‌دل و دیده مشتری

Бо муштарӣ муқорина кардаст моҳи ман

با مشتری مقارنه کردست ماه من

Фаррух буд муқоринаи моҳу муштарӣ

فرخ بود مقارنهٔ ماه و مشتری

Халқии зи рашку ҳасрати он чашми кофараш

خلقی ز رشک و حسرت آن چشم‌ کافرش

Бар ман ҳаме диҳанд гувоҳӣ ба кофарӣ

بر من همی دهند گواهی به‌ کافری

Ёрӣаст лашкарӣ ки ҳамеи дили баради зхлқ

یاری است لشکری که همی دل برد زخلق

Дорад ба дилбарии ҳамагонро зи дили барӣ

دارد به دلبری همگان را ز دل بری

Ман дили бадви даҳум ки хато гуфт он ки гуфт :

من دل بدو دهم که خطا گفت آن ‌که ‌گفت‌:

Ҳаргиз мабод кас ки диҳад дил ба лашкарӣ

هرگز مباد کس که دهد دل به لشکری‌

эй онкӣ ҷой туаст ҳамаи солаи бткдаҳ

ای آنکه جای توست همه ساله بتکده

Бутро ҳамеи брстӣу ранҷии ҳамеи барӣ

بت را همی پرستی و رنجی همی بری

Бории суҷуди пеш касе кун ки сӯраташ

باری سجود پیش کسی کن که صورتش

Тасвир эзадаст на тимсоли озрӣ

تصویر ایزدست نه تمثال آزری

Бо рӯй хуб ӯ нарасад саркашии тўро

با روی خوب او نرسد سرکشی تورا

Бар на ба хоки сар ки бидон рӯй бенгарӣ

بر نِه‌ به خاک سر که بدان روی بنگری

Дркўии ишқ ӯ нарасад баддилии тўро

درکوی عشق او نرسد بددلی تورا

Барда ба боди дил ки бар он кӯй бигузарӣ

برده به باد دل‌که بر آن کوی بگذری

Он хати нави дамидаи нигар бар ду оризаш

آن خط نو دمیده نگر بر دو عارضش

Ҳамчун бунафшаи табарии бргли трӣ

همچون بنفشهٔ طبری برگل طری

Дар соягар бунафша наравед чигуна аст

در سایه‌ گر بنفشه نروید چگونه است

Хаташ ба зери сояи он зулфи анбарӣ

خطش به‌ زیر سایهٔ آن زلف عنبری

ё раб чаҳ сӯратаст ки додӣ бидон санам

یا رب چه صورت است که دادی بدان صنم

Каз шарм ӯ шудаст ниҳони сӯрати парӣ

کز شرم او شدست نهان صورت پری

Ҳамвора ҳаст сӯрат ӯ асли некӯӣ

همواره هست صورت او اصل نیکوی

Ҷўн сират мӯед дайни асли сарварӣ

جون سیرت موید دین اصل سروری

АкФии алкФоти носеҳи давлати муайяни малик

اکفی الکفات ناصح دولت معین ملک

Бўолқосми офтоби бузургӣу меҳтарӣ

بوالقاسم آفتاب بزرگی و مهتری

Кофии мудаббирӣ ки ба тадбир ва рой ӯст

کافی مدبری که به تدبیر و رای اوست

Тартиби дайни Аҳмадӣу малики санҷарӣ

ترتیب دین احمدی و ملک‌سنجری

Озодае ки хатм шуд озодагии бадв

آزاده‌ای که ختم شد آزادگی بدو

Чўнонкаҳ хатм шуд ба Муҳамади паямбарӣ

چونانکه ختم شد به محمد پیمبری

Саҳараст ва мӯъҷизаст хату даст ӯ ба ҳам

سحرست و معجزست خط و دست او به هم

Мӯъҷиз шунидае ки буд ҷуфти соҳирӣ

معجز شنیده‌ای که بود جفت ساحری

Гӯйӣ ки даст ӯ яд Байзост аз қиёс

گویی ‌که دست او ید بیضاست از قیاس

Калакаши Асои Мӯсоу хати саҳари сомрӣ

کلکش عصای موسی و خط سحر سامری

эй неки маҳзарӣ ки маликроу хоҷа ро

ای نیک محضری‌ که ملک را و خواجه را

Ту нойиби мубораку фархундаи ахтарӣ

تو نایب مبارک و فرخنده اختری

Аз хоҷагони давлат ва аз кофёни малик

از خواجگان دولت و از کافیان ملک

Касро ба меҳтарӣ нарасад бо ту ҳамбарӣ

کس را به مهتری نرسد با تو همبری

Ҳаргизи ситораи саҳариро куҷо расад

هرگز ستاره سحری را کجا رسد

Бо офтобу моҳи ду ҳафтаи баробарӣ

با آفتاب و ماه دو هفته برابری

Сӣ сол ҳаст то ту ҳаме сарварӣ кунӣ

سی سال هست تا تو همی سروری‌کنی

Сӣ сола сарварӣ натавон кард срсрӣ

سی ساله سروری نتوان کرد سرسری

Чун дар муҳосибати з дақоиқ равад сухан

چون در محاسبت ز دقایق رود سخن

Андари ҳавои зи нӯки қалами зарраи бшмрӣ

اندر هوا ز نوک قلم ذره بشمری

Дар сояи қабули ту аз тори анкабут

در سایهٔ قبول تو از تار عنکبوت

Созанди кеҳтарони ту сади Сикандарӣ

سازند کهتران تو سد سکندری

Байтии зшъри фаррухии андари мдиҳи ту

بیتی زشعر فرخی اندر مدیح تو

Тазмин ҳаме кунам ки бидон байти дархурӣ :

تضمین همی کنم که بدان بیت درخوری‌:

« науммат набишта нест куҷои номи бад буд

«‌نامت نبشته نیست‌کجا نام بد بود

Вонҷо ки номи нек буд садри дафтарӣ »

وانجا که نام نیک بود صدر دفتری‌»

Фарзонагони ҳамеи талаб кимиё кунанд

فرزانگان همی طلب کیمیا کنند

То молашон ҳадар шаваду умр бар сиррӣ

تا مالشان هدر شود و عمر بر سری

Огоҳ нестанд ки бар дарга ту ҳаст

آگاه نیستند که بر درگه تو هست

Хизматгарӣ ба нафъ ба азкимёгрӣ

خدمتگری به نفع به ازکیمیاگری

Дарвешӣу ниёз ва ғам ояд зкимё

درویشی و نیاز و غم آید زکیمیا

Взхдмти ту шодӣу ноз ва тавонгарӣ

وزخدمت تو شادی و ناز و توانگری

Фонӣаст молу неъмат ва боқӣаст шукру мадҳ

فانی است مال و نعمت و باقی است شکر و مدح

Бо ман бад-ӣн сухан натавон кард доварӣ

با من بدین سخن نتوان کرد داوری

Бозоргони ҳаме чу ту бояд ки солу моҳ

بازارگان همی چو تو باید که سال و ماه

Фонии ҳамеи фурӯшӣу боқии ҳамеи харӣ

فانی همی فروشی و باقی همی خری

Дар шаҳри Тӯсу шаҳри сарахс ончӣ карда Эй

در شهر طوس و شهر سرخس آنچه‌ کرده‌ای

Боқӣаст то ба ҷой буд чархи чанбарӣ

باقی است تا به جای بود چرخ چنبری

Он паҳлавон куҷост ки Тӯс ва сарахс кард

آن پهلوان کجاست که طوس و سرخس‌کرد

То дар парастиш ту диҳад хати чокарӣ

تا در پرستش تو دهد خط چاکری

Гар гоҳи лафзу маънии кас дар араби нхост

گر گاه لفظ و معنی‌ کس در عرب نخاست

Чун бҳтрӣ ва чун мтнбӣ ба шоирӣ

چون بُحْتری و چون مُتَنَبّی به شاعری

Назми аҷами зи назми араби хубтар буд

نظم عجم ز نظم عرب خوب‌تر بود

Чун лафзи поки дорӣу маънии бпрўрӣ

چون لفظ پاک داری و معنی بپروری

Дар асри тавбаи мадҳ ту шуд қӣматии сухан

در عصر توبه مدح تو شد قیمتی سخن

Чун қимати зумурраду ёқӯт оварӣ

چون قیمت زمرد و یاقوت آوری

Аз баҳри анкаҳи асри ту андар наёфта аст

از بهر انکه عصر تو اندر نیافته است

Пайваста бо дареғ буд ҷони унсурӣ

پیوسته با دریغ بود جان عنصری

Дорам даҳони зи шукри ту чун дар шоҳвор

دارم دهان ز شکر تو چون دُرِّ شاهوار

Дорам дил аз санои ту бар зари ҷаъфарӣ

دارم دل از ثنای تو بر زر جعفری

Шоидкаҳ бар ту арза кунам зар ва дар хеш

شایدکه بر تو عرضه کنم زرّ و دُرّ خویش

эй хотиру замири ту саррофу ҷавҳарӣ

ای خاطر و ضمیر تو صراف و جوهری

Шарми сету бими пеши ту дар чашм ва дар дилам

شرم ست و بیم پیش تو در چشم و در دلم

Шарм аз хилофи ваъдау бим аз муқассирӣ

شرم از خلاف وعده و بیم از مُقَصَری

Кардам гуноҳу омадами андари паноҳи ту

کردم گناه و آمدم اندر پناه تو

То бар серуми зи афву карами сояи густарӣ

تا بر سرم ز عفو و کرم سایه‌گستری

Гар моҳ дар канор ту ояд зосмон

گر ماه در کنار تو آید زآسمان

Ҳам дар замони клФи зи рухи моҳи бистарӣ

هم در زمان‌ کلف ز رخ ماه بستری

То ҳар ҳазор соли қиронӣ буд дигар

تا هر هزار سال قرانی بود دگر

Хоҳам ки сад қирон бигзорӣ ва бигузарӣ

خواهم که صد قران بگذاری و بگذری

Гоҳе ба даст адл бабандӣ дар ситам

گاهی به دست عدل ببندی در ستم

Гоҳе ба пои қаҳри сар хасм биспурӣ

گاهی به پای قهر سر خصم بسپری