эй бар саман аз машк ба ъмдо зада холӣ

ای بر سمن از مشک به عمدا زده خالی

Мискини дилам аз хол ту гаштааст ба ҳоле

مسکین دلم از خال تو گشته است به حالی

Ҳоле ба ҷаҳони зортар аз ҳол дилам нест

حالی به جهان زارتر از حال دلم نیست

То нест ди ли ошӯбтар аз холи ту холӣ

تا نیست د‌ل آشوب‌تر از خال تو خالی

Қаду даҳану зулфи туу ҷаъд ту дидам

قدّ و دهن و زلف تو و جعد تو دیدم

Ҳар як зи яке ҳарфи пазируфтаи мисолӣ

هر یک ز یکی حرف پذیرفته مثالی

Аз сим алиф дидам аз басад мемай

از سیم الف دیدم از بسد میمی

Аз машки сияҳи ҷимӣ ва аз ғолияи долӣ

از مشک سیه جیمی و از غالیه دالی

Гуфтам ки ту хуршедӣ ва ин буд ҳақиқат

گفتم که تو خورشیدی و این بود حقیقت

Гуфтам ки ту чун моҳӣ ва ин буд маҳолӣ

گفتم که تو چون ماهی و این بود محالی

Маи бадари намояд чу зхўршид шавад давр

مه بدر نماید چو زخورشید شود دور

Ман каз ту шавам даври намоям чу ҳилолӣ

من کز تو شوم دور نمایم چو هلالی

Дар хоби хаёли ту ба наздик ман ояд

در خواب خیال تو به نزدیک من آید

Гӯям ки магар ҳаст маро бо ту висолӣ

گویم‌که مگر هست مرا با تو وصالی

Бедор шавам чун на ту бошӣ на хаёлат

بیدار شوم چون نه تو باشی نه خیالت

Ишқи ту маро боз надонад зи хаёлӣ

عشق تو مرا باز نداند ز خیالی

эй аз бар ман давр ҳамоно хабарат нест

ای از بر من دور همانا خبرت نیست

Каз мӯя чу мӯе шудам аз нола чу нолӣ

کز مویه چو مویی شدم از ناله چو نالی

Як рӯз ба солӣ накунӣ ёд касе ро

یک روز به سالی نکنی یاد کسی را

Каз ҳиҷри ту рӯзяш гузаштааст ба солӣ

کز هجر تو روزیش گذشته است به سالی

Рӯзӣ буд охир ки дилу ҷони бФрўзм

روزی بود آخر که دل و جان بفروزم

Зон рӯй ки шаҳрии бФрўзд ба ҷамолӣ

زان روی که شهری بفروزد به جمالی

Аз қабзаи ҳиҷр ту шавад рустаи дили ман

از قبضهٔ هجر تو شود رسته دل من

Вази равза ӣ васл ту шавад рустаи ниҳолӣ

وز روضه ی وصل تو شود رُسته نهالی

Фархунда буд рӯз ҳар он кас ки ба шабгир

فرخنده بود روز هر آن کس‌ که به شبگیر

Аз рӯй туу рой малик гирад фолӣ

از روی تو و رای ملک‌ گیرد فالی

Шоҳи ҳамаи шоҳони малики арғў ки надорад

شاه همه شاهان ملک ارغو که ندارد

Дар мардӣу фарҳанги назирӣу ҳамило

در مردی و فرهنگ نظیری و همالی

Он шҳргшоиӣ ки малик бар фалак ӯ ро

آن شهرگشایی‌ که ملک بر فلک او را

Ҳар рӯз диҳад мужда ба ъзӣу ҷалолӣ

هر روز دهد مژده به عزّی و جلالی

Дар маърака бастанд ва дар базм бубахшад

در معرکه بستاند و در بزم ببخشد

Мулкӣ ба саворӣу ҷаҳонӣ ба суолӣ

ملکی به سواری و جهانی به سوالی

Одилтар ва оламтар аз ӯ ҳеҷ малик нест

عادلتر و عالمتر از او هیچ ملک نیست

Алои малики алърши табораку таъолӣ

الا مَلَکُ العَرش تبارک و تعالی

Кайвони схтӣ , меҳри асарии чархи маҳаллӣ

کیوانْ سخطی‌، مهرْ اثری چرخ‌ْ محلی

Борони ҳашамии абри кафӣ баҳр наволӣ

باران حَشَمی ابر کفی بحر نوالی

эй даҳри гирифтаи зи ту фарӣу баҳоӣ

ای دهر گرفته ز تو فری و بهایی

Вай малик фузуда зи ту ҷоҳӣу ҷамолӣ

وی ملک فزوده ز تو جاهی و جمالی

Шоҳо чу шавад лафзи матини ёвари табъам

شاها چو شود لفظ متین یاور طبعم

Гӯйӣ ки ҷаҳди берун аз санги зулолӣ

گویی‌ که جهد بیرون از سنگ زلالی

Дар ҷилваи арӯсони замирам чу даройанд

در جلوه عروسان ضمیرم چو درآیند

Бнмоидми ин оинаи гавани ҳуққаи мисолӣ

بنمایدم این آینه‌گون حقه مثالی

Ҷон додан хафоаш бидам кор Масеҳ аст

جان دادن خفاش بدم کار مسیح است

Вар на накунад аз гули сад мурғи клолӣ

ور نه نکند از گل صد مرغ‌ کلالی

То дар чаману боғи ниҳолӣ ба бар ояд

تا در چمن و باغ نهالی به بر آید

Аз тарбияти ахтару таъсири шимолӣ

از تربیت اختر و تأثیر شمالی

Эзади шабу рӯзи мау соляти муайяни бод

ایزد شب و روز مه و سالیت معین باد

То рӯз ва шабӣ ҳаст ва ба олами мау солӣ

تا روز و شبی هست و به عالم مه و سالی