Дили барӣ эй зулфи ҷонону ситам бар ҷон кунӣ

دل بری ای زلف جانان و ستم بر جان ‌کنی

Аз чаҳ маънии хештани занҷири нўшр ваон кунӣ

از چه معنی خویشتن زنجیر نوشر‌وان کنی

Муштарӣ бисёр дидам кови зи шаб майдон кунад

مشتری بسیار دیدم‌ کاو ز شب میدان کند

Шаби туро байнами ҳаме каз муштарӣ майдон кунӣ

شب تو را بینم همی‌ کز مشتری میدان کنی

Зуҳра пинҳон кард мари Њорутро зери замин

زهره پنهان کرد مر هاروت را زیر زمین

Ту чу Њорутӣ чаро мари Зуҳраро пинҳон кунӣ

تو چو هاروتی چرا مر زهره را پنهان‌ کنی

Гар Не чун пӯри озр барнигор озрӣ

گر نیی چون پور آزر بر نگار آزری

Пас чаро озари ҳаме бар хештан райҳон кунӣ

پس چرا آذر همی بر خویشتن ریحان‌ کنی

Вари Не чун мӯъҷизи Мӯсо чаро бар даст ӯ

ور نیی چون معجز موسی چرا بر دست او

Хештанро аз паии ҷодӯи ҳаме събон кунӣ

خویشتن را از پی جادو همی ثعبان ‌کنی

Ишқи ҷонон бар рухами бандади ниқоб аз шнблид

عشق جانان بر رخم بندد نقاب از شنبلید

Чун ту аз оризи ниқоби чеҳра ҷонон кунӣ

چون تو از عارض نقاب چهرهٔ جانان کنی

Машки ман кофур гардад пушти ман чанбар шавад

مشک من ‌کافور گردد پشت من چنبر شود

Чун ту чнбрўор бар кофури машк афшон кунӣ

چون تو چنبروار بر کافور مشک افشان ‌کنی

Гоҳ бо пайкони мижгони кори мансозӣ ба табъ

گاه با پیکان مژگان کار من سازی به‌ طبع

Гуҳи зираи пӯшӣу пайкори маро пайкон кунӣ

گه زره‌پوشی و پیکار مرا پیکان‌ کنی

Гуҳи гиреҳгирӣ ва бар три Фи қамар бозӣ кунӣ

گه‌ گره ‌گیری و بر طر‌ف قمر بازی کنی

Гуҳи камари бандӣ ва бар барги саман ҷавлон кунӣ

گه‌ کمر بندی و بر برگ سمن جولان‌ کنی

Гоҳи гирдонеи дилам чун гӯй дар майдони ишқ

گاه گردانی دلم چون‌ گوی در میدان عشق

Чун дили ман гӯй кардӣ хештан чавгон кунӣ

چون دل من‌ گوی کردی خویشتن چوگان کنی

эй қазои як раҳи марои берун бар аз майдони ишқ

ای قضا یک ره مرا بیرون بر از میدان عشق

То ба майдони шарафи гӯии дилам гардон кунӣ

تا به میدان شرف ‌گوی دلم گردان کنی

эй дили он вақте ба майдони шарафи гардони шӯй

ای دل آن‌ وقتی به میدان شرف‌ گردان شوی

Кофарин фахри оли Мустафо девон кунӣ

کافرینِ فخر آلِ مصطفی دیوان‌ کنی

Сайиди содоти хуршеди раисони бўолҳсн

سید سادات خورشید رئیسان بوالحسن

Каз шараф шояд ки девони мдиҳш ҷон кунӣ

کز شرف شاید که دیوان مدیحش جان‌ کنی

эй муҳиби хизматашгар пеш ӯ гомӣ наҳй

ای محب خدمتش ‌گر پیش او گامی نهی

Ҳамчунон бошад ки сесад каъба ободон кунӣ

همچنان باشد که سیصد کعبه آبادان کنی

эй сухани варзӣ ки нопухта нагӯйӣ як сухан

ای سخن ورزی‌ که ناپخته نگویی یک سخن

Ваон суханро гар бисанҷӣ аз хирад мизон кунӣ

وان سخن را گر بسنجی از خرد میزان کنی

То ту дар фармони ақлии ақл дар фармон туаст

تا تو در فرمان عقلی عقل در فرمان توست

Ҳарчӣ гӯйӣ он кунад то ҳар чаҳ гуяд он кунӣ

هرچه ‌گویی آن کند تا هر چه ‌گوید آن کنی

Дасти ту бар ҳар чаҳ махлуқот бошад бугзарад

دست تو بر هر چه مخلوقات باشد بگذرد

Гар сарои бахти худро даст бар айвон кунӣ

گر سرای بخت خود را دست بر ایوان کنی

Буд шористони илми Мустафоро дар алӣ

بود شارستان علم مصطفی را در علی

Ту зи давлати дида бар девор шористон кунӣ

تو ز دولت دیده بر دیوار شارستان کنی

Давлат аз баҳри ту шоди равон неъмат ёфта аст

دولت از بهر تو شاد روان نعمت یافته است

То ҳама рӯй заминро зери шод равон кунӣ

تا همه روی زمین را زیر شاد‌روان کنی

Бо наҷҷошӣ ъам ту паймон чу кард андари ҳабаш

با نجاشی عم تو پیمان چو کرد اندر حبش

Ту ба як пайғом бо қайсари ҳамон паймон кунӣ

تو به ‌یک پیغام با قیصر همان پیمان‌کنی

Дар бақои сармадии давлати яке нома навишт

در بقای سرمدی دولت یکی نامه نوشت

То низоми дайни пайғамбар бар ӯ унвон кунӣ

تا نظام دین پیغمبر بر او عنوان کنی

Шоҳи олами ҷина алФрдўс хоҳад кард Балх

شاه عالم جنه‌الفردوس خواهد کرد بلخ

То ту дар фирдавси ақли хешро ризвон кунӣ

تا تو در فردوس عقل خویش را رضوان کنی

Муштарирогар назар бошад ба сӯии душманат

مشتری را گر نظر باشد به سوی دشمنت

Хонаи харчангро бар муштарӣ зиндон кунӣ

خانهٔ خرچنگ را بر مشتری زندان کنی

Вар ба чашми душманӣ дар ҷурми кайвони бенгарӣ

ور به چشم دشمنی در جرم‌ کیوان بنگری

Ончӣ кайвон кард бо мардуми ту бо кайвон кунӣ

آنچه کیوان کرد با مردم تو با کیوان کنی

Ҳотами тоӣӣ ба умри хештан ҳаргиз надид

حاتم طائی به عمر خویشتن هرگز ندید

Онкӣ дар як моҳи ту марсуми як меҳмон кунӣ

آنکه در یک ماه تو مرسوم یک مهمان‌ کنی

Зон ҳаме хоҳад руҷӯъи мъну нўшрўони малик

زان همی خواهد رجوع معن و نوشروان ملک

То бар ин адл ва бар он ҷӯаду карам товон кунӣ

تا بر این عدل و بر آن جود و کرم تاوان ‌کنی

Гӯш ту нишнид ҳаргизи як суол аз соилӣ

گوش تو نشنید هرگز یک سوال از سایلی

Зонка ту пеш аз савол ӯ ҳаме эҳсон кунӣ

زانکه تو پیش از سؤال او همی احسان کنی

Аз ҳар он шоир ки бастонеи баёзи мадҳи хеш

از هر آن شاعر که بستانی بیاض مدح خویش

Даст ӯ Байзо чу дасти Мӯсо умрон кунӣ

دست او بیضا چو دست موسی عمران کنی

Дасти ту абрӣаст бар борону табъи мо садаф

دست تو ابری است بر باران و طبع ما صدف

Ту садафи пар дар ҳаме аз қатра борон кунӣ

تو صدف پر دُر همی از قطرهٔ باران ‌کنی

Ҳар куҷои борон буд дар кам наёяд дар садаф

هر کجا باران بود دُرّ کم نیاید در صدف

Шоирӣ бар мо бад-ӣни маънии ҳаме осон кунӣ

شاعری بر ما بدین معنی همی آسان‌ کنی

Вориси пайғамбарӣ дар хонадони ҳошимӣ

وارث پیغمبری در خاندان هاشمی

Омадам то ту маро бо ҳишмат ҳисон кунӣ

آمدم تا تو مرا با حشمت حَسّان ‌کنی

Зини қасида шод гардад ҷони устодӣ ки гуфт :

زین قصیده شاد گردد جان استادی که‌ گفت‌:

« эй шикастаи зулфи ёр аз бас ки ту дастон кунӣ »

«‌ای شکسته زلف یار از بس‌ که تو دستان کنی‌»

То бигардади осмони сомони аҳволи ту бод

تا بگردد آسمان سامان احوال تو باد

То ҳамаи аҳволи бдхўоҳои нет бесомон кунӣ

تا همه احوال بدخواها‌نت بی‌سامان کنی

Чеҳраи мардон ба хизмат бар бисот маҷлис аст

چهرهٔ مردان به خدمت بر بساط مجلس است

То ба осори камолати ҷумларо нуқсон кунӣ

تا به آثار کمالت جمله را نقصان‌ کنی