Зулфу чашми дилбари ман лоъбаст ва соҳираст

زلف و چشم دلبر من لاعِبَ است و ساحرست

Лаъиби зулфу саҳари чашм ӯ бадеъу нодуруст

لِعب‌ زلف و سِحر چشم او بدیع و نادرست

Даҳ яке аз лаъиби зулфаши мояи даҳ лоъб аст

ده یکی از لعب زلفش مایهٔ ده لاعب است

Сад яке аз саҳари чашмаши тӯша сад соҳираст

صد یکی از سحر چشمش توشه صد ساحرست

Чашм ӯ бе хоби хоб олӯда бошад рӯзу шаб

چشم او بی‌خواب خواب‌آلوده باشد روز و شب

Чашми ман зон зулф хоб олуд ӯ шаби соҳрст

چشم من زان زلف خواب‌آلود او شب ساهرست

Моҳи равшанро шаб торик бинмоед ба халқ

ماه روشن را شب تاریک بنماید به ‌خلق

Ваон шаби зулфаши ҳамаи рухсор ӯро сотрст

وان شب زلفش همه رخسار او را ساترست

То ки пенҳо Наст моҳи андари шаби торик ӯ

تا که پنها‌ن است ماه اندر شب تاریک او

Рози ман дар ишқ ӯ чун рӯз равшан зоҳираст

راز من در عشق او چون روز روشن ظاهرست

Бар паранд ӯ тарозии коизд аз ънбркшид

بر پرند او طرازی کایزد از عنبرکشید

Қадари он беш аз тарози ҷома ҳои фахриаст

قدر آن بیش از طراز جامه‌های فاخرست

Халқи рӯҳи афзой ӯ унвони лутф холиқ аст

خلق روح‌افزای او عنوان لطف خالق است

Фитрати зебоӣ ӯ унвон сунъ қоҳираст

فطرت زیبای او عنوان صنع قاهرست

Дар дили ман шодӣу шӯр аз шароб шавқ ӯст

در ‌دل من شادی و شور از شراب شوق اوست

Зонка шҳророу ширину шигарф ва шотираст

زانکه شهرآرا و شیرین و شگرف و شاطرست

Дар баҳоии бӯсае дил хоҳаду ҷон бар сиррӣ

در بهای بوسه‌ای ‌دل خواهد و جان بر سری

Гар тиҷорат пеша дорад бемуҳобо тоҷираст

گر تجارت پیشه دارد بی‌محابا تاجرست

Ошиқ ӯгоҳ чун ёқӯб аз ғам шефта аст

عاشق اوگاه چون یعقوب از غم شیفته است

Гоҳ чун Айюб дар ранҷ ва балоҳо собираст

گاه چون ایوب در رنج و بلاها صابرست

Машҳади ушшоқи гетӣ дар хуросон кӯй ӯст

مشهد عشاق‌ گیتی در خراسان کوی اوست

Мақсади зуввори даргоҳи аҷали бўтоҳрст

مقصد زوار درگاه اجل بوطاهرست

Малики шоҳонро вҷиаҳу дайни яздонро шараф

ملک شاهان را وجیه و دین یزدان را شرف

Зини давлат зонка нафас ӯ шариф ва тоҳираст

زین دولت زانکه نفس او شریف و طاهرست

Номвари саййидалии садрӣ ки бар чархи баланд

نامور سیدعلی صدری که بر چرخ بلند

Наҷми саъд аз толеъ ӯ то қиёмати зоҳрст

نجم سعد از طالع او تا قیامت زاهرست

Нури хуршеди шумогар боҳрсти аҷром ро

نور خورشید شما گر باهرست اجرام را

Нури райши нури хуршеди саморо боҳрст

نور رایش نور خورشید سما را باهرست

Бар нигини малики меҳр аз нақш тўқиъот ӯст

بر نگین ملک مهر از نقش توقیعات اوست

Меҳр ӯ дорад ҳар он кандар кифоят моҳираст

مهر او ‌دارد هر آن کاندر کفایت ماهرست

Дӯстонро Носири аи сети андари муҳаббати меҳр ӯ

دوستان را ناصر ا‌ست اندر محبت مهر او

Кин ӯ андари адовати душманонро қоҳираст

کین او اندر عداوت دشمنان را قاهرست

Ном ӯ саъдаст ва ҳар саъдӣ ки бар афлок ҳаст

نام او سعد است و هر سعدی‌ که بر افلاک هست

Андарин давлат ба умр ва рӯзгораш нозираст

اندرین دولت به‌عمر و روزگارش ناظرست

Саъд нозир шуд ба умру рӯзгораши лоҷарам

سعد ناظر شد به عمر و روزگارش لاجرم

Боғи умраши сабз ва рӯй рӯзгораши нозрст

باغ عمرش سبز و روی روزگارش ناضرست

Асли маҷдаш собитасту қутби ҷоҳаш сокин аст

اصل‌ مجدش‌ ثابت‌ است‌ و قطب جاهش ساکن‌ است

Наҷми фазлаши зоҳрсту баҳри ҷўдши зохрст

نجم فضلش زاهرست و بحر جودش زاخرست

Бар сипеҳри ақли рой ӯ шаҳоб соқиб аст

بر سپهر عقل رای او شهاب ثاقب است

Дар ҳавои ҷӯади даст ӯ саҳоб фотираст

در هوای جود دست او سحاب فاطرست

Охир ҳар мадҳат ӯ меҳнатиро аввал аст

آخر هر مدحت او محنتی را اول است

Аввал ҳар улфат ӯ офатиро охираст

اول هر الفت او آفتی را آخرست

Содиқ ( ъ )у боқир ( ъ ) хирадро бо ҳудо карданд зм

صادق‌(‌ع‌) و باقر(‌ع‌) خرد را با هدی کردند ضمّ

Аз хирад чун содиқаст ва аз ҳудо чун боқираст

از خرد چون صادق‌ است و از هدی چون باقرست

То ҷаҳон бошад буд маъмури байти малику дайн

تا جهان باشد بود معمور بیت ملک و دین

Зонка байти малику дайнро давлат ӯ омираст

زانکه بیت ملک و دین را دولت او عامرست

Ҳаст гӯши чарх бар овози калакаши рӯзу шаб

هست‌ گوش چرخ بر آواز کلکش روز و شب

Рости гӯйӣ чарх маъмураст вклкш омираст

راست‌گویی چرخ مأمورست وکلکش آمرست

Ҳалам ӯ бар хашм агар ғолиб буд нашигифт аз онк

حلم او بر خشم اگر غالب بود نشگفت از آنک

Хок чун оташ барафрӯзад бар оташ қодираст

خاک چون آتش برافروزد بر آتش قادرست

Ҳоҷаташ ноед ки ғайриӣ нашри фазл ӯ кунад

حاجتش ناید که غیری نشر فضل او کند

Зонка доими ҳиммат ӯ фазл ӯро ношираст

زانکه دایم همت او فضل او را ناشرست

Соминаст ва тосъаст афлокро курсӣу арш

ثامن است و تاسع است افلاک را کرسی و عرش

Ҳиммат ӯ аз баландии он ададро ъошрст

همت او از بلندی آن عدد را عاشرست

Фатҳ тираст он куҷои таркон ӯро таркиш аст

فتح تیرست آن کجا ترکان او را ترکش است

Моҳ наъласт он куҷои асбон ӯро ҳоФрст

ماه نعل است آن کجا اسبان او را حافرست

Ҳар сухан каз гуфта ӯ мустамеъро ҳаст ёд

هر سخن کز گفتهٔ او مستمع را هست یاد

Он сухан ҳамчун мисли бар ҳар забонӣ соираст

آن سخن همچون مثل بر هر زبانی سایرست

Ҳаст дарвешӣу бадбахтии ду офати халқ ро

هست درویشی و بدبختی دو آفت خلق را

Эминаст аз ҳар ду офати ҳарки ӯро зоир аст

ایمن است از هر دو آفت هرکه او را زایر است

эй накӯи корӣ ки холӣ нест аз анъоми ту

ای نکو‌کاری که خالی نیست از اِنعام تو

Ҳркҷои ди ри ҳафт кишвар воридаст ва содираст

هرکجا د‌ر هفت کشور واردست و صادرست

То уқоби қадари ту бар осмон тоир шудаст

تا عقاب قدر تو بر آسمان طایر شدست

Мхлбу минқор ӯ бар чашм насар тоираст

مخلب و منقار او بر چشم نسر طایرست

Нест дар дунёу уқбои ҳосидатро обрӯ

نیست در دنیا و عقبی حاسدت را آبرو

Ҳам ба дунё хоинаст ва ҳам ба уқбои хосрст

هم به دنیا خائن است و هم به عقبی خاسرست

Аз қабули ту умед истимолат ёфта аст

از قبول تو امید استمالت یافته است

Ҳар дилии каши рӯзгори номусоиди зоҷрст

هر دلی ‌کش روزگار نامساعد زاجرست

Ваон ки ӯ аз ҷаври ҷоӣр буд тарсони пеши азин

وان‌که او از جور جائر بود ترسان پیش ازین

Дар паноҳи адли ту эмини зи ҷаври ҷоӣрст

در پناه عدل تو ایمن ز جور جائرست

Шукри неъматҳои ту ҷузвӣаст аз ислому дайн

شکر نعمت‌های تو جزوی است از اسلام و دین

Ҳар ки ӯ мункир шавад ислому дайнро кофар аст

هر که او منکر شود اسلام و دین را کافر است

Мадҳи гӯй ту сазад гар ёбад аз яздони савоб

مدح گوی تو سزد گر یابد از یزدان ثواب

Зонка дар мадҳи ту неъматҳои ӯро зокираст

زانکه در مدح تو نعمتهای او را ذاکرست

Шеъри шоир дар баландии бартар аз шеърӣ шудаст

شعر شاعر در بلندی برتر از شِعرَی شدست

То санои ту ба шеъри андар шиор шоираст

تا ثنای تو به شعر اندر شعار شاعرست

Шоири давлати мъзии зери бор шукр туаст

شاعر دولت معزی زیر بار شکر توست

Гар зи дарга ғоибаст вагар ба ҳазрат ҳозир аст

گر ز درگه غایب ‌است و گر به حضرت حاضر است

Об аз оташ баркашад чун офарин гуяд ту ро

آب از آتش برکشد چون آفرین گوید تو را

Зонка дар шеъри об лафзаст ӯу оташ хотир аст

زانکه در شعر آب لفظ است او و آتش خاطر است

Олимӣ гардад муаттар чун туро гуяд мдиҳ

عالمی گردد معطر چون تو را گوید مدیح

Зонка аз атри мдиҳти хотир ӯ отир аст

زانکه از عطر مدیحت خاطر او عاطر است

Ҳақи он маънӣ ки мадҳ туаст натавонад гузошт

حق آن معنی که مدح توست نتواند گذاشت

Лафз аз он маънӣ ки бар дил бигузаранд қосир аст

لفظ از آن معنی ‌که بر دل بگذراند قاصر است

То чаман ҳар сол аз овози мурғони баҳор

تا چمن هر سال از آواز مرغان بهار

Бар мисоли маҷлисӣ пар равад соз ва зомр аст

بر مثال مجلسی پر رود ساز و زامر است

Бо насими равзаи ризвони насиб муттақе аст

با نسیم روضه رضوان نصیب متقی است

То сумуми оташи дӯзахи насиб кофар аст

تا سموم آتش دوزخ نصیب ‌کافر است

Дастгиру Носири озодагони бодии мудом

دستگیر و ناصر آزادگان بادی مدام

Коиздт дар ҳар мақомии дастгир ва Носираст

کایزدت در هر مقامی دستگیر و ناصرست

Аз саодати бошёи розӣу шокир ҳамчунонк

از سعادت باشیا راضی و شاکر همچنانک

Рои аъло аз ту розии рои олӣ шокир аст

رای اعلی از تو راضی رای عالی شاکر است

Боди вофири неъмати ту боди комили ҷоҳи ту

باد وافر نعمت تو باد کامل جاه تو

То ки баҳри комил аз арқони баҳр вофир аст

تا که بحر کامل از ارکان بحر وافر است

Ризқ ту дода тамом аз раҳмат ва аз мағфират

رزق تو داده تمام از رحمت و از مَغْفِرت

Он худовандӣ ки раззоқу раҳим ва ғоФр аст

آن خداوندی که رزاق و رحیم و غافر است