Офтоби андар шараф шуд бар ҷаҳони фармонраво

آفتاب اندر شرف شد بر جهان فرمانروا

Кард дигргўни замин ва кард дигрсони ҳаво

کرد دیگرگون زمین و کرد دیگرسان هوا

Дод фармон то кунад дар боғи наққошии саҳоб

داد فرمان تا کند در باغ نقاشی سحاب

Кард ёрӣ то кунад дар роғи аттории сабо

کرد یاری تا کند در راغ عَطّاری صبا

Гулбун аз ёқӯти румонӣ наад бар сари кулоҳ

گلبن از یاقوت رمّانی نهد بر سر کلاه

Ёсамин аз парниёни сабз бар бандади қабо

یاسمین از پرنیان سبز بر بندد قبا

Ҳркҷо бошад биёбоне з беобӣ чу тӣа

هرکجا باشد بیابانی ز بی‌آبی چو تیه

Абр наврӯзӣ занад бар санг чун Мӯсои Асо

ابر نوروزی زند بر سنگ چون موسی عصا

То кунанд аз мураккабон дар мавҷи фавҷӣ тохтан

تا کنند از مرکبان در موج فوجی تاختن

То кунанд аз оҳӯон дар сайл хеле ошно

تا کنند از آهوان در سیل خیلی آشنا

Ҳаст дар олами хилоиқи рокнўни вақти назар

هست در عالم خلایق راکنون وقت‌نظر

Ҳаст дар саҳро бҳоемро кунун ҷой чаро

هست در صحرا بهایم را کنون جای چرا

Сурх шуд минқори Кебек ва сабз шуд сами гавазн

سرخ شد منقار کبک و سبز شد سم ‌گوزن

То тавонгари гашти кӯҳ аз лолау дашт аз гё

تا توانگر گشت کوه از لاله و دشت از گیا

Шнблиду лолаи нӯъмон ба рӯй сабза бар

شنبلید و لالهٔ نعمان به روی سبزه بر

Ҳаст пиндорӣ ба мино дар , ақиқу каҳрабо

هست پنداری به مینا در، عقیق و کهربا

Хасми сӯсани гашти наргиси чашм ӯ зон шуд дижам

خصم سوسن‌ گشت نرگس‌ چشم او زان شد دُژم

Ошиқ гул шуд бунафшаи пушт ӯ зон шуд ду то

عاشق‌ گل شد بنفشه‌ پشت او زان شد دو تا

Булбулони вақти саҳари гӯйии ҳаме дастон зананд

بلبلان وقت سحر گویی همی دستان زنند

Пеши тахти Носириддини мутрибони хуши наво

پیش تخت ناصرالدین مطربان خوش نوا

Қамарёни гӯйӣ ҳаме гӯйанд шоҳи шарқ ро

قمریان‌ گویی همی‌گویند شاه شرق را

Рӯзи одинаи хатибон бар сари минбари дуо

روز آدینه خطیبان بر سر منبر دعا

Шоҳи рўзоФрўзи абўои лҳорси малики санҷар ки ҳаст

شاه روزافروز ابوا‌لحارث ملک ‌سنجر که هست

Подшои гавҳари худовандӣ , аҷамро подшо

پادشا گوهر خداوندی‌، عجم را پادشا

Он ҷаҳонгирӣ ки ҳаст ӯ бар сарири мамлакат

آن جهانگیری که هست او بر سریر مملکت

Офтоби хусравӣ бар осмони кибриё

آفتاب خسروی بر آسمان کبریا

Бозуии давлати хитобу афсари миллати лақаб

بازوی دولت خطاب و افسر ملت لقب

Аз мулӯки олам ӯ дорад ки ҳаст ӯро сазо

از ملوک عالم او دارد که هست او را سزا

Бозуии нусрат ба ин бозу ҳаме гардад қавӣ

بازوی نصرت به این بازو همی گردد قوی

Афсари миллат ба ин афсар ҳаме гирад баҳо

افسر ملت به این افسر همی‌گیرد بها

Бахти олӣ чун ба даргоҳаш расад ҳар бомдод

بخت عالی چون به درگاهش رسد هر بامداد

Хоки даргоҳаш ба чашм андар кашад чун тўтё

خاک درگاهش به ‌چشم اندر کشد چون توتیا

Шукр ӯ гӯйанд дар хулди барин бо икдгр

شکر او گویند در خُلد برین با یکدگر

Ҳар замони ҷони малики султону ҷони мстФо

هر زمان جان ملک ‌سلطان و جان مصطفا

Он ҳаме гуяд ки софӣ шуд ба адлаши малики ман

آن همی‌گوید که صافی شد به‌ عدلش ملک من

Вена ҳаме гуяд ки боқӣ шуд ба теғаши дайни мо

وین همی‌گوید که باقی شد به تیغش دین ما

ӯ сулаймонасту теғи тез ӯ ангуштарӣ

او سلیمان است و تیغ تیز او انگشتری

Венаи мубораки паии вазири ши осифи бен брхё

وین مبارک پی وزیر‌ش آصف‌ بن‌ برخیا

Паҳлавонони сипоҳаши рӯзи базму рӯзи разм

پهلوانان سپاهش روز بزم و روز رزم

Чун парӣу дев дар фармон ӯ фармонраво

چون پری و دیو در فرمان او فرمانروا

Рой ҳар як олам ороед ҳаме чун офтоб

رای هر یک عالم آراید همی چون آفتاب

Хашм ҳар як душман ӯ боради ҳаме чун аждаҳо

خشم هر یک دشمن او بارد همی چون اژدها

Ъзи дайни ҷони мъзолдини биФрўзди ҳаме

عز دین جان معزالدین بیفروزد همی

Зон куҷо кардаст бо фарзанд ӯ аҳду вафо

زان ‌کجا کردست با فرزند او عهد و وفا

Теғи тези нусрати аддӣн нойибаст аз зулфиқор

تیغ تیز نصرت‌الدین نایب است از ذوالفقار

Зонка ӯ дар нусрати дайн нойибаст аз мртзо

زانکه او در نصرت دین نایب است از مرتضا

Аз латофати осмон тафзил дорад бар замин

از لطافت آسمان تفضیل دارد بر زمین

Ҳаст бо ҳар ду ба таъйиду саодати ошно

هست با هر دو به تایید و سعادت آشنا

Гар далелӣ бояд инро толеъ ӯ баси далел

گر دلیلی باید این را طالع او بس دلیل

Вари гувоҳӣ бояд онро тинат ӯ баси гўо

ور گواهی باید آن را طینت او بس ‌گوا

Шуд зи рои ин вазиру дониши ин ду амир

شد ز رای این وزیر و دانش این دو امیر

Кори ин хусрави аҷаб чун мӯъҷизоти анбиё

کار این خسرو عجب چون معجزات انبیا

эй фузуда гавҳари салҷуқро ъзу шараф

ای فزوده گوهر سلجوق را عز و شرف

Дода малику давлати маврӯсро нуру наво

داده ملک و دولت مُوروث را نور و نوا

Ранҷ қорунаст ҳосидро зи ту рӯзи набард

رنجِ قارون است حاسد را ز تو روز نبرد

Ганҷ қорунаст соилро зи ту рӯзи ато

گنج قارون است سائل را ز تو روز عطا

Бо ъно бошад касе каз ҳукми ту тобади Аннан

با عنا باشد کسی ‌کز حکم تو تابد عنان

Беҳўӣ бошад касе каши сӯй ту бошад ҳаво

بی‌هوی باشد کسی کش سوی تو باشد هوا

Боди адл ту бигардонад бало аз дӯстон

بادِ عدل تو بگرداند بلا از دوستان

Оташи шамшери ту бар душманони боради бало

آتش شمشیر تو بر دشمنان بارد بلا

Даргаи маймун тўкъбаҳасту дастати з мзм аст

درگه میمون توکعبه است و دستت ز‌مزم است

Пояи тахти ту рукнасту рикоби ту сафо

پایهٔ تخت تو رکن است و رکاب تو صفا

Гар ба хоб андар бибинад рояти ту рои ҳинд

گر به خواب اندر ببیند رایت تو رآی هند

Вари набарди лашкар ту башнавад хони хто

ور نبرد لشکر تو بشنود خان ختا

Аз фазаъ шӯрида гардад роиро тадбиру роӣ

از فَزَع شوریده‌ گردد رآی را تدبیر و رآی

Вази наҳифи андешаи хон хто гардад хато

وز نهیب اندیشهٔ خان ختا گردد خطا

Бар сарири хусравии бодати бақои сармадӣ

بر سریرِ خسروی بادت بقای سَرمدی

То буд хоку ҳавоу обу оташро бақо

تا بود خاک و هوا و آب و آتش را بقا

Душманатро бод ҳамчун Асияи пари оби чашм

دشمنت را باد همچون آسیا پر آب چشم

То ҳаме гардад сипеҳри обгун чун Асия

تا همی‌گردد سپهر آبگون چون آسیا

Таҳният карда туро мейрон ба сад ҷашни чунин

تهنیت ‌کرده تو را میران به صد جشن چنین

Шоирон гуфта ба ҳар ҷашнии туро мадҳу сано

شاعران ‌گفته به هر جشنی تو را مدح و ثنا