Сангини дилӣ ки бар дил аҳрор қодираст

سنگین‌دلی که بر دل احرار قادرست

Дар ҳасан ва дар ҷамол бадеъасту нодуруст

در حسن و در جمال بدیع است و نادرست

Дар мавкиби набард саворӣ диловараст

در موکب نبرد سواری دلاورست

Дар маҷлиси шароб нигорӣ муошираст

در مجلس شراب نگاری معاشرست

Ҳалқа шудаст бар ду биногваш ӯ ду зулф

حلقه شدست بر دو بناگوش او دو زلف

Гӯйӣ ки бар ду Зуҳраи ду Њорут соҳираст

گویی که بر دو زهره دو هاروت ساحرست

То бар самани зи сунбули мишкӣн слосл аст

تا بر سمن ز سنبل مشکین سلاسل است

То бар қамари зи анбар Соро давоираст

تا بر قمر ز عنبر سارا دوایرست

ӯ Юсуфасту ошиқи бечора дар ғамаш

او یوسف است و عاشق بیچاره در غمش

Ёқӯб бо таъассуф ва Айюб собираст

یعقوب با تأسف و ایوب صابرست

Гар як замон ба оризу зулфаш назар кунӣ

گر یک زمان به عارض و زلفش نظر کنی

Гӯйӣ ки бо қамари шаби тории мқомрст

گویی که با قمر شب تاری مقامرست

Шаб ҳаст ҷонгзоӣ ва қамар ҳаст ҷонФзоӣ

شب هست جانگزای و قمر هست جانفزای

Як хасм одиласт ва яке хасми ҷоӣрст

یک خصم عادل است و یکی خصم جائرست

Он сангдили ситораи хубон лашкар аст

آن سنگدل ستارهٔ خوبان لشکر است

Фарёд аз он ситора ки чун ма мусофираст

فریاد از آن ستاره که چون مه مسافرست

эй ошиқ ҷафо зада фарёд шарт нест

ای عاشق جفا زده فریاد شرط نیست

Гирдӯаст ғоибаст ғам дӯст ҳозираст

گردوست غایب است غم دوست حاضرست

Ҳоҷати ниўФтд ки кунӣ арзи ҳоли хеш

حاجت نیوفتد که کنی عرض حال خویش

Ҳоли ту назд Сайид аҳрор зоҳираст

حال تو نزد سید احرار ظاهرست

Софии сафии ҳазрати султони рӯзгор

صافی صفی حضرت سلطان روزگار

Бўтоҳри онкии сираташ аз айб тоҳираст

بوطاهر آنکه سیرتش از عیب طاهرست

Озодаи меҳтарӣ ки ба калак ва бенон хеш

آزاده مهتری که به‌ کلک و بنان خویش

Дар ҳалу ақди мамлакат устод моҳираст

در حل و عقد مملکت استاد ماهرست

Рӯйиш ба неки зодӣ дар малик равшан аст

رویش به نیک زادی در ملک روشن است

Райш ба родмардӣ дар даҳр соираст

رایش به رادمردی در دهر سایرست

Табъи латиф ӯ фалакӣ бо кавокиб аст

طبع لطیف او فلکی با کواکب است

Лафзи шариф ӯ садафии прҷўоҳрст

لفظ شریف او صدفی پرجواهرست

Назораи гоҳи давлат ӯ шамси азҳрст

نظاره‌گاه دولت او شمس ازهرست

Оромгоҳи хизмат ӯ чархи ъошрст

آرامگاه خدمت او چرخ عاشرست

Дар васф ӯ фасоҳат ва соф оҷизаст

در وصف او فصاحت وصّاف عاجزست

Дар мадҳ ӯ иборат маддоҳ қосираст

در مدح او عبارت مداح قاصرست

эй онкии ҳазрати ту макон макорим аст

ای آنکه حضرت تو مکان مکارم است

Ваии онкии талъати ту сарвари сроирст

وی آنکه طلعت تو سرور سرایرست

Андари кифояти ончии ту доне бадоеъ аст

اندر کفایت آنچه تو دانی بدایع است

Вондри балоғати ончии ту дорӣ наводир аст

واندر بلاغت آنچه تو داری نوادر است

Ту хуррамии зи давлату малик аз ту хуррам аст

تو خرمی ز دولت و ملک از تو خرم است

Ту шокирии зоизду бахт аз ту шокираст

تو شاکری زایزد و بخت از تو شاکرست

Аз мкрмоти охири мадҳи ту аввал аст

از مکرمات آخر مدح تو اول است

Вази ҳодисоти аввали шукр ту охираст

وز حادثات اول شکر تو آخرست

Нозир буд ба талъати бадхоҳи ту аҷал

ناظر بود به طلعت بدخواه تو اجل

То муштарӣ ба талъати саъд ту нозираст

تا مشتری به طلعت سعد تو ناظرست

То маҷлиси шариф ту шуд қиблаи қабул

تا مجلس شریف تو شد قبلهٔ قبول

Дркъбаҳи қабули дил ман муҷовираст

درکعبهٔ قبول دل من مجاورست

Ғаввос давлатасту саодат чу гавҳараст

غواص دولت است و سعادت چو گوهرست

Табъи ту ҳамчуи баҳру замир ту тоҷираст

طبع تو همچو بحر و ضمیر تو تاجرست

Аз атр буи дорад гӯйии мдиҳи ту

از عطر بوی دارد گویی مدیح تو

Зеро ки хотирам ба мдиҳ ту отираст

زیرا که خاطرم به مدیح تو عاطرست

Пӯшида нест бар ту ва бар ваҳму хотирам

پوشیده نیست بر تو و بر وهم و خاطرم

Шукру саноати бештар аз ваҳм ва хотираст

شکر و ثنات بیشتر از وهم و خاطرست

То дар мадори олами суфло ҳар ончӣ ҳаст

تا در مدار عالم سفلی هر آنچه هست

Аз обу хоку оташу бод ва аносираст

از آب و خاک و آتش و باد و عناصرست

Доими муайяну Носири озодагон ту бош

دایم معین و ناصر آزادگان تو باش

Коизди туро ҳамеша муайянаст ва Носираст

کایزد تو را همیشه معین است و ناصرست