Бутӣ ки қомат ӯ сарвро бимонад рост

بتی‌که قامت او سرو را بماند راست

Хамидаи зулфи гиреҳгир ӯ чу қомати мост

خمیده زلف گرهگیر او چو قامت ماست

з рӯй ӯ бар суратгар аз хаёлу нишон

ز روی او برِ صورتگر از خیال و نشان

Хаёли ҳури биҳишту нишон моҳ самост

خیال حور بهشت و نشان ماه سماست

Намози шом ки рафт офтоби сӯии нишеб

نماز شام که رفت آفتاب سوی نشیب

Бар ман омад моҳӣ ки норван болост

بر من آمد ماهی که ناروَن‌ بالاست

Даромад аз сркўӣ ва дар сарои бузад

درآمد از سرکوی و در سرای بزد

Сарои вкўӣ ба рӯйиш чу офтоб орост

سرای وکوی به رویش چو آفتاب آراست

Ба гирди чеҳра ӯ дар ду зулф ӯ гуфтӣ

به گرد چهرهٔ او در دو زلف او گفتی

Ки гирди лолаи ду чанбари зи ънбрсорост

که‌گرد لاله دو چنبر ز عنبرساراست

Ҳаме фишонд сари зулф бар ду оризи хеш

همی فشاند سر زلف بر ‌دو عارض خویش

Бар офтоб ту гуфтӣ ҳаме зира пайдост

بر آفتاب تو گفتی همی زره پیداست

Чу зулф ва равиш бидидам маро яқин шуд боз

چو زلف و روش بدیدم مرا یقین شد باز

Ки зери домани Њорут Зуҳра Заҳрост

که زیر دامن هاروت زُهرهٔ زهراست

Чу азм рафтан ман диду зоди роҳи сафар

چو عزم رفتن من دید و زاد راه سفر

Фурӯ нишаст Тогое қиёматӣ бархест

فرو نشست توگویی قیامتی برخاست

з рӯйу мӯӣ чу гулнор ва чун бунафша намӯд

ز روی و موی چو گلنار و چون بنفشه نمود

Фузуд гӯнаи гулнор ва аз бунафшаи бкост

فزود گونهٔ‌ گلنار و از بنفشه بکاست

Ба гӯнаи рух ӯ бар сиришк ӯ гуфтӣ

به‌ گونهٔ رخ او بر سرشک او گفتی

Ки бар ақиқи пароканда лؤлؤ лолост

که بر عقیق پراکنده لؤلؤ لالاست

Ба мҳргФт ба сӯии сафари ҳаме чаҳ рӯй

به مهرگفت به‌سوی سفر همی چه روی

Ки дар сафари хатари саъб ва корҳои хатост

که در سفر خطر صعب و کارهای خطاست

Гумон барам ки ҷафо бар ҳзри гзидстӣ

گمان برم که جفا بر حَضَر گزیدستی

Ки ихтиёри сафар бар ҳзри нишон ҷафо аст

که اختیار سفر بر حضر نشان جفا است

Аннан битобу мтоби ин дилам ба оташи ғам

عِنان بتاب و متاب این دلم به آتش غم

Ки бар дилами зи ғубори ту садҳазори ъност

که بر دلم ز غبار تو صدهزار عَناست

Нагар зи васли ману шаҳри хеш сайр шудӣ

نه‌گر ز وصل من و شهر خویش سیر شدی

Пас ин шитофтану зуд рафтан ту чарост

پس این شتافتن و زود رفتن تو چراست

Вагар ба суҳбат яксола кардае байъат

وگر به صحبت یکساله کرده‌ای بیعت

Ҳамеи куҷои шӯй акнӯну байъати тўкҷост

همی‌کجا شوی اکنون و بیعت توکجاست

Ҷавоб додам кандар сафар хатар бошад

جواب دادم کاندر سفر خطر باشد

Валикини ин сафарии каши натиҷаи нур ва навост

ولیکن این سفری کش نتیجه‌ نور و نواست

Заруратаст маро рафтан аз ҳзр ба сафар

ضرورت است مرا رفتن از حضر به ‌سفر

Зарурати сафари дӯстон нишон вафост

ضرورت سفر دوستان نشان وفاست

Ба роҳи ъзу шарафи пўим аз раҳи азлат

به راه عِزّ و شرف پویم از ره عزلت

Ки ъзу азлат ҳар ду баҳам напояд рост

که عِزّ و عُزلت هر دو بهم نپاید راست

Буд сафар ба саодати маро чу бор дигар

بود سفر به سعادت مرا چو بار دگر

зи рӯзгори умед ва зкрдгор қазост

ز روزگار امید و زکردگار قضاست

Магар ҳаме нашиносӣ ки дар зиёдату ҷоҳ

مگر همی نشناسی که در زیادت و جاه

Паноҳи ман ба худованди сидолрؤсост

پناه من به خداوند سیدالرؤساست

Муайяни мамлакати шаҳриёри неки ахтар

معین مملکت شهریار نیک اختر

Ки фари давлати неки ахтарон бадв пайдост

که فرّ دولت نیک‌اختران بدو پیداست

Абўолмҳосни коҳсони бузург ном бадваст

ابوالمحاسن کاحسان‌ بزرگ نام بدوست

Муҳамади онкии мҳомди бадв тамом баҳост

مُحَمّد آنکه محامِد بدو تمام بهاست

Бузургворӣ кандар камоли қудрати хеш

بزرگواری کاندر کمال قدرت خویش

На эзадаст ва чу эзади бузург ва бе ҳамтост

نه ایزدست و چو ایزد بزرگ و بی‌همتاست

Ҳавои хилоф замин омад ва аҷаб дорам

هوا خلاف زمین آمد و عجب دارم

Ки ҳукм ӯ чу заминасту табъ ӯ чу ҳавост

که حکم او چو زمین‌است و طبع او چو هواست

Чу бигузарӣ зи худоӣу хдоигони ҷаҳон

چو بگذری ز خدای و خدایگان جهان

Яқини шинос ки бар ҳарки ҳаст комрўост

یقین شناس که بر هرکه هست کامرواست

Ситора карамаст ва натиҷа хирадаст

ستارهٔ کَرَم است و نتیجهٔ خردست

Нишона ҳунарасту ягонаи дунёст

نشانهٔ هنرست و یگانهٔ دنیاست

зи бахти хештану шоҳ оламаст бузург

ز بخت خویشتن و شاه عالم است بزرگ

Чу шоҳи олам ва чун бахт хештан бурност

چو شاه عالم و چون بخت خویشتن بُرناست

Ҳамоили сипараши банди чанбар фалак аст

حمایلِ سپرش بند چنبر فلک است

Кавокиби камараши ақд гардан ҷавзост

کواکبِ کمرش عِقد گردن جَوزاست

Баланди бхто , неки ахтро , худовандо

بلند بختا، نیک اخترا، خداوندا

Дар ту қиблаи олоءу каъбаи нъмост

در تو قبلهٔ آلاء و کعبهٔ نَعماست

Бузурги ҳазрату даргоҳи ту бузургон ро

بزرگ حضرت و درگاه تو بزرگان را

Шариф чун ЊАЉАРУЛАСВАДу мно ва сафост

شریف چون حَجَرالاسوَد و مِنا و صَفاست

Агар лақоу дили иқболу бахтро сабаб аст

اگر لقا و دل اقبال و بخت را سبب است

Лақои хуҷастаи ту дорӣу дили кушода тар аст

لقا خجسته تو داریّ و دل‌گشاده‌تر است

Вуҷӯди алавӣу суфло дар он кушодаи дуруст

وجودِ علوی و سِفلی در آن‌گشاده دَرَست

Муроди куллӣу ҷузъӣ дар он хуҷаста лақост

مراد کلّی و جزئی در آن خجسته لقاست

зи меҳтарони вкримон ки мо шнидстим

ز مهتران وکریمان که ما شنیدستیم

Карам тўро сазаду меҳтарӣ тўро зебост

کرم تورا سزد و مهتری تورا زیباست

зи давлати ту ман ин мӯъҷизоти дидстм

ز دولت تو من این معجزات دیدستم

Ки ҳар яке илми насли одам ва ҳаввост

که هر یکی عَلَم نسل آدم و حوّاست

Ба назд мардуми оқили муроди ақли туе

به نزد مردم عاقل مراد عقل تویی

з ҳар чаҳ гардун таъсир карду эзади хост

ز هر چه گردون تأثیر کرد و ایزد خواست

Шукуфта шуд баҳри онҷо ки ҳиммат ту расед

شکفته‌ شد بهر آنجا که همت تو رسید

Ба ақлу табъи магари ҳиммати ту бод сабост

به عقل و طبع مگر همت تو باد صباست

Аз онкии ҷӯад ба аз ту ҷавод нашносад

از آنکه جود به از تو جواد نشناسد

Тўро ба ҷӯад ва ба ту ҷӯадро ҳамеша ризост

تورا به جود و به‌ تو جود را همیشه رضاست

Тўрои зи неъмати уқбои ҳамеи мадад бояд

تورا ز نعمت عُقبی همی مدد باید

Ки ҳар чаҳ ҳаст ба дунёи туро мурод атост

که هر چه هست به دنیا تو را مراد عطاست

Чу шаби нмоидклки ту бар саҳифаи рӯз

چو شب نمایدکِلک تو بر صحیفهٔ روز

Агар ситора фишонд ба ту сипеҳр , сазост

اگر ستاره فشاند به تو سپهر، سزاست

Зклки ту ба ҷаҳон дар бадеътар чаҳ буд

زکلک تو به جهان در بدیعتر چه بود

Ки абкми сухани орой ва акмаҳ биност

که اَبکَم سخن آرای و اَکمه بیناست

Чу дрбнони ту пайдо шавад гумон ки магар

چو دربنان تو پیدا شود گمان که مگر

Калиди ҷинати фирдавс дар яд Байзост

کلید جنّت فردوس در ید بیضاست

Туе ки мартабаи ту ба кибриёӣ шаҳӣ аст

تویی‌که مرتبهٔ تو به‌کبریای شهی است

Мухолифони туро мартаба ба кибру раёсат

مخالفان تو را مرتبه به کبر و ریاست

Ба нусрату зафари андари туе чу Искандар

به نصرت و ظفر اندر تویی چو اسکندر

Агар чаҳ хасми ту даргиру дор чун дорост

اگر چه خصم تو درگیر و دار چون داراست

Нъми зи ҷӯади ту ъз вале ва зл адуаст

نَعَم ز جود تو عزّ ولیّ و ذلّ عدوست

Балии зи лафзи ту нафии малол ва дафъ балост

بلی ز لفظ تو نفی ملال و دفع بلاست

Наими ҷӯади ту дар сар чу рӯҳ нафсонӣ аст

نعیم جود تو در سر چو روح نفسانی است

Хаёли меҳри ту дар дил чу нуқта савдост

خیال مهر تو در دل چو نقطهٔ سوداست

Зкрдгори ҷаҳон ҳар чаҳ ёфтӣ имрӯз

زکردگار جهان هر چه یافتی امروز

Яқин бидон ки нишон зиёдат фардост

یقین بدان که نشان زیادت فرداست

Харобҳои замин аз ту гардад ободон

خرابهای زمین از تو گردد آبادان

Ба давлат ту шавад шаҳр ҳркҷо саҳрост

به دولت تو شود شهر هرکجا صحراست

Аҷаби мадор ки аз давлати ту панҷ буд

عجب مدار که از دولت‌ تو پنج بود

Чаҳор табъ ки дар зиргнбди хзрост

چهار طبع‌ که در زیرگنبد خضراست

Бар муборак ту ёфтам ҷаҳони ҳунар

بر مبارک تو یافتم جهان هنر

Дили ту дарё дидам ки асли ҷӯад ва сахост

دل تو دریا دیدم‌ که اصل جود و سخاست

Ба гирди дарёи бас чун муҳӣти гашти ҷаҳон

به‌ گرد دریا بس چون محیط‌ گشت جهان

Агар муҳӣт ба гирди ҳама ҷаҳон дарёст

اگر محیط به‌ گرد همه جهان دریاست

Оё сутӯда вале неъматӣ ки гоҳи сухан

آیا ستوده ولی نعمتی که گاه سخن

Саногари ту збҳри ту мустаҳаққ саност

ثناگر تو زبهر تو مُستَحِقّ ثناست

Ба давлати ту худованд дар саноати шеър

به‌ دولت تو خداوند در صِناعت شعر

Ҷавози давлати ман бандаи бартар аз ҷавзост

جواز دولت من بنده برتر از جوزاست

Ҳамеи зи манзалату ҷоҳи ман сухан гӯйанд

همی ز منزلت و جاه من سخن‌ گویند

Баҳри куҷо ки дар офоқ маҷмаъ ушшуарост

بهر کجا که در آفاق مَجمع‌ُالشّعراست

Агар ба ҷону тан аз хизмат ту будам давр

اگر به جان و تن از خدمت تو بودم دور

Дилам ту доштӣ ва бар дилами худои гўост

دلم تو داشتی و بر دلم خدای گواست

Ту офтобӣ ва аз қӯти ту дар ҳар вақт

تو آفتابی و از قوّت تو در هر وقت

Ба сони оташи рухшандаи табъ ман волост

به‌سان آتش رخشنده طبع من والاست

Аз офтоб ба қӯт ҳаме расад оташ

از آفتاب به قوّت همی رسد آتش

Вгрчаҳи гавҳари оташ зоФтоб ҷудост

وگرچه گوهر آتش زآفتاب جداست

Ҳамеша токаи зи ҳукми худои вгрди ши чарх

همیشه تاکه ز حکم خدای وگرد‌ش چرخ

Гуҳии салоҳу бақоу гуҳии фасод ва фаност

گهی صلاح و بقا و گهی فساد و فناست

Ҳамаи фасоду фанои боди душманони ту ро

همه فساد و فنا باد دشمنان تو را

Ки дӯстони туро худ салоҳ ҳаст ва бақост

که دوستان تو را خود صلاح هست و بقاست

Дуои халқ ба некии расоад дар тани ту

دعای خلق به نیکی رساد در تن تو

Ки доъии ту бҳрҳол мустаҷоб дуост

که داعی تو بهرحال مُستَجاب دعاست