Худовандӣ ки тоҷи дайну дунёст

خداوندی که تاج دین و دنیاست

Ба давлати дайну дунёро биёрост

به‌دولت دین و دنیا را بیاراست

Аз он тоҷӣаст дар дунё ва дар дайн

از آن تاجی است در دنیا و در دین

Ки анъли аи мураккаб ӯ тоҷ ҷавзост

که انعل‌ا مرکب او تاج جوزاست

Далели давлаташ чун рӯзи равшан

دلیل دولتش چون روز روشن

Ба ҳафт иқлӣми гетӣ ошкор аст

به‌هفت اقلیم گیتی آشکار است

зи фари бахти он султони олам

ز فر بخت آن سلطان عالم

Ба аз касрӣ ва зўолқр найен ва дорост

به از کسری و ذوالقر‌نین و داراست

Ту гӯйии давлат ӯ офтоб аст

تو گویی دولت او آفتاب است

Ки нур ӯ ба шарқ ва ғарб пайдост

که نور او به ‌شرق و غرب پیداست

зи иқболи дуо ва ҳиммат ӯст

ز اقبال دعا و همت اوست

Ки султон бар ҳама хасмон тавоност

که سلطان بر همه خصمان تواناست

Замири равшану андеша ӯ

ضمیر روشن و اندیشهٔ او

Кафи Мӯсо ва афсун масеҳост

کف موسی و افسون مسیحاست

зи тадбираши миёни подшоҳон

ز تدبیرش میان پادشاهان

Вафоу байъату сулҳ ва мудорост

وفا و بیعت و صلح و مداراست

Сазовори нисор маҷлис ӯст

سزاوار نثار مجلس اوست

Ҳар он гавҳаракаи андари кӯҳ ва дарёст

هر آن‌ گوهرکه اندر کوه و دریاست

Ҳамаи иқболу давлат баҳра ӯст

همه اقبال و دولت بهرهٔ اوست

Ҳамаи идбору меҳнат баҳр аъдост

همه ادبار و محنت بهر اعداست

Бирав ҳар рӯз хоҳад буд хуштар

برو هر روز خواهد بود خوشتر

Ки эзади кор ӯ дорад ҳамеи рост

که ایزد کار او دارد همی راست

зи дай будаш ишоратҳои имрӯз

ز دی بودش اشارتهای امروز

Дар имрӯзаш саодатҳои фардост

در امروزش سعادتهای فرداست

зи фари талъат ӯ табъи гетӣ

ز فرّ طلعت او طبع‌ گیتی

Агар даии пер буд имрӯз бурност

اگر دی پیر بود امروز برناست

Замин аз мавкиб ӯ ҷўн сипеҳраст

زمین از موکب او جون سپهرست

Срӣ аз ҳишмат ӯ чун сурайёст

ثَری از حشمت او چون ثُریّاست

Кунун дар ҷома сабзаст ҳар шох

کنون در جامهٔ سبزست هر شاخ

Бар он сӯрат ки дар фирдавси ҳўрост

بر آن صورت که در فردوس حوراست

Либоси ҷӯйбору фарзи кҳсор

لباس جویبار و فرض کهسار

Ба зангору бқми гӯйии мтрост

به زنگار و بقم گویی مطراست

Ба ҳар даштӣ кунун ҷой назора аст

به‌هر دشتی کنون جای نظاره است

Ба ҳар боғӣ кунун ҷой тамошост

به‌هر باغی کنون جای تماشاست

Аз он саҳро чунин сабзасту хуррам

از آن صحرا چنین سبزست و خرم

Ки олии боргоҳ ӯ ба саҳрост

که عالی بارگاه او به صحراست

Баҳории фарруху идӣ хуҷаста аст

بهاری فرخ و عیدی خجسته است

Ба ҳар ду рӯзгор ӯ мҳност

به هر دو روزگار او مهناست

Мҳнои боди доими рӯзгораш

مهنا باد دایم روزگارش

Ки асбоби мурод ӯ муҳайёст

که اسباب مراد او مُهیّاست

Ҳамеша то ки бар гардуни ситора

همیشه تا که بر گردون ستاره

Чу сими рехта бар рӯй миност

چو سیم ریخته بر روی میناست

Ба хотуни боди фаррухи рӯзи султон

به خاتون باد فرخ روز سلطان

Ки хотуни модар бе мисли ва ҳамтост

که خاتون مادر بی‌‌مِثل و همتاست

Ба султони боди равшани чашми хотун

به سلطان باد روشن چشم خاتون

Ки султони хусравии доно ва зебост

که سلطان خسروی دانا و زیباست

Ҷаҳон холӣ мабод аз шоҳи санҷар

جهان خالی مباد از شاه سنجر

Ки тахти хусравиро дар яктост

که تخت خسروی را در یکتاست