Фаррухи малики машриқ меҳмон вазираст

فرخ ملک مشرق مهمان وزیرست

Волои ъзди давлати наздики мҷирст

والا عضد دولت نزدیک مجیرست

Моҳаст вазиру малики машриқи хуршед

ماه است وزیر و ملک مشرق خورشید

Хуршеди фурӯзанда бар моҳ мунираст

خورشید فروزنده بر ماه منیرست

Абраст вазир ва ъздолдўлаҳ дарёст

ابرست وزیر و عضدالدوله دریاست

Дарёии гуҳари бахш бар абри мтирст

دریای‌ گهر بخش بر ابر مطیرست

Он дар ҳунару мардӣ беёр ва ҳам?ил аст

آن در هنر و مردی بی‌یار و همال است

Венаи дркрму родӣ бе мисли ва назираст

وین درکرم و رادی بی‌مثل و نظیرست

Он гоҳи шуҷоат ба ҳамаи фахр мшор аст

آن‌گاه شجاعت به همه فخر مشار است

Венаи вақти кифоят ба ҳама хайр мушираст

وین وقت‌ کفایت به همه خیر مشیرست

Бо дониш пераст он ҳар чанд ҷавон аст

با دانش پیرست آن هر چند جوان است

Бо бахт ҷавонаст ин , ҳар чанд ки пераст

با بخت جوان است این‌، هر چند که پیرست

Ҳамвора вазираст ба иқболи малики шод

همواره وزیرست به اقبال ملک شاد

Пайвастаи малики шод ба тадбир вазираст

پیوسته ملک شاد به‌ تدبیر وزیرست

Хасмон чу тзрўнду малик боз сифедаст

خصمان چو تَذَروند و ملک باز سفیدست

Шоҳон чу ғадиранду малики баҳри қъирст

شاهان چو غدیرند و ملک بحر قعیرست

Бо бози куҷои пурд ҷое ки тзрўст

با باز کجا پرد جایی که تذروست

Бо баҳр куҷо кӯшад ҷое ки ғадираст

با بحر کجا کوشد جایی‌ که غدیرست

Давлати з бар Носири дайн давр нагардад

دولت ز بَرِ ناصر دین دور نگردد

То Носири дайнро малик алърш насираст

تا ناصر دین را ملک‌العرش نصیرست

Шоҳӣаст ки бар тахти ҷҳондорӣу шоҳӣ

شاهی است که بر تخت جهانداری و شاهی

Чун ҷаду падари никдл ва пок замираст

چون جد و پدر نیکدل و پاک‌ضمیرست

Андеша надонад ки шиори ҳунараш чанд

اندیشه نداند که شعار هنرش چند

Кондишаҳ қалиласт ва ҳнрҳош касӣраст

کاندیشه قلیل است و هنرهاش کثیرست

Барги шаҷару қатраи борони баҳорӣ

برگ شجر و قطرهٔ باران بهاری

Ҳангоми шумор аз ҳунараши ъушри ъширст

هنگام شمار از هنرش عُشرِ عشیرست

эй шоҳи туе дидаи дайну дилу давлат

ای شاه تویی دیدهٔ دین و دل و دولت

Он кист ки ӯро зи дилу дидаи гзирст

آن‌کیست‌که او را ز دل و دیده‌ گزیرست

Азтоҷи всрирсти шаҳонро шарафу фахр

ازتاج وسریرست شهان را شرف و فخر

Вази фари ту фахру шарафи тоҷ ва сарираст

وز فر تو فخر و شرف تاج و سریرست

Бо қадари ту Айюқ баробар набӯд зонк

با قدر تو عَیّوق برابر نبود زانک

Қадари ту азим омад ва Айюқ ҳақираст

قدر تو عظیم آمد و عیوق حقیرست

То ном ту бинвишт дабир аз бар маншур

تا نام تو بنوشت دبیر از بر منشور

Сайёраи ғуломи қалам ва даст дабираст

سیاره غلام قلم و دست دبیرست

Гар чархи тўро мол диҳад дархури ҳиммат

گر چرخ تورا مال دهد درخور همت

Гардад ғанӣ аз ҳиммати ту ҳарки фақираст

گردد غنی از همت تو هرکه فقیرست

Дар чашми ҳунари хоки қадамҳои ту серума аст

در چشم هنر خاک قدمهای تو سرمه‌است

Дар мағзи зафари хок сўоронт абираст

در مغز ظفر خاک سوارانت‌ عبیرست

Афви тўгаҳи меҳри тўобии з биҳишт аст

عفو تو نگه مهر توابی ز بهشت است

Хашми ту гуҳи кӣнаи азобии зи съирст

خشم تو نگه‌ کینه عذابی ز سعیرست

Гар пеши ҳасудати сър аз оҳан ва санг аст

گر پیش حسودت سعر از آهن و سنگ است

Бо нӯки синони ту прндст ва ҳарираст

با نوک سنان تو پرندست و حریرست

Дар рӯй замин нест туро ҳеҷ мухолиф

در روی زمین نیست تو را هیچ مخالف

Вар ҳаст чунон дон ки гирифтор ва асираст

ور هست چنان دان که‌گرفتار و اسیرست

Ҳқо ки ҳануз аз фазаъи рӯзи масофат

حقا که هنوز از فَزَع روز مصافت

Дар хонаи хони нолау фарёд ва нафираст

در خانهٔ خان ناله و فریاد و نفیرست

Аз ханҷари ту бар лаби Ҷайҳун ва ба турон

از خنجر تو بر لب جیحون و به توران

Хоку рухи аъдо чу тбрхўну зрирст

خاک و رخ اعدا چو طبرخون و زریرست

Дар олам агар чарх асираст фурӯ тар

در عالم اگر چرخ اثیرست فرو تر

Теғат ба асари чиратар аз чарх асираст

تیغت به اثر چیره‌تر از چرخ اثیرست

Ҳар ҷо ки кашии роят ва ҳар ҷо ки наҳй рӯй

هر جا که کشی رایت و هر جا که نهی روی

Теғи ту миёни зафар ва фатҳ сафираст

تیغ تو میان ظفر و فتح سفیرست

Беш аз падари баҳман ва беш аз писари зол

بیش‌ از پدر بهمن و بیش از پسر زال

Андари сипаҳати ҳоҷибу солор ва амираст

اندر سپهت حاجب و سالار و امیرست

Дар малик масираст ба нусрати сипаҳат ро

در ملک مسیرست به نصرت سپهت را

Чндонкаҳи кавокибро бар чарх масираст

چندانکه کواکب را بر چرخ مسیرست

Чун муддати айём тавиласт туро умр

چون مدت ایام طویل است تو را عمر

Вази умри ту дасти бади айёми қсирст

وز عمر تو دست بد ایام قصیرست

Аз давлати пирӯз ба иқболи ту ҳар рӯз

از دولت پیروز به اقبال تو هر روز

Дар равзаи ризвони падарат мужда пазираст

در روضهٔ رضوان پدرت مژده‌پذیرست

ӯ бар лаби ҷӯй мева шераст ба шодӣ

او بر لب جوی می و شیرست به شادی

То бо ту ҷаҳони сохта ҳамчун мева шераст

تا با تو جهان ساخته همچون می و شیرست

эй Подшаҳи аср тараб кун ба чунин вақт

ای پادشه عصر طرب کن به چنین وقت

Коёми тараб кардану ҳангоми ъсирст

کایّام طرب کردن و هنگام عصیرست

Бар нолаи зери азкФи соқии бустон май

بر نالهٔ زیر ازکف ساقی بستان می

Каз бими ту аъдои туро нола зераст

کز بیم تو اعدای تو را نالهٔ زیرست

Бар қӣри гиреҳи гири қадаҳи гири шабу рӯз

بر قیر گره گیر قدح‌ گیر شب و روز

Каз ҳайбати ту рӯзи бидонадяш чу қӣраст

کز هیبت تو روز بداندیش چو قیرست

Май нӯш бар ашъори латиф аз қабл онк

می نوش بر اشعار لطیف از قبل آنک

Дар маҷлиси ту ноқид ашъор басираст

در مجلس تو ناقد اشعار بصیرست

Маддоҳ тўро ҳаст хатари пеши бузургон

مداح تورا هست خطر پیش بزرگان

То хотири маддоҳ ба мадҳ ту хатираст

تا خاطر مدّاح به مدح تو خطیرست

То тир дабирӣ кунад ва Зуҳра занад равад

تا تیر دبیری کند و زهره زند رود

То моҳӣу хӯшаи шарафи Зуҳра ва тираст

تا ماهی و خوشه شرف زهره و تیرست

Аз хам чу камони боди мари аъдои туро пушт

از خم چو کمان باد مر اعدای تو را پشت

Каз ростии аҳбоби туро пушт чу тираст

کز راستی اَحباب تو را پشت چو تیرست

Аз меҳри ту дар нозу тараби боди нкўхўоаҳ

از مهر تو در ناز و طرب باد نکوخواه

Каз кини ту бадхоҳ дар андӯҳу зҳирст

کز کین تو بدخواه در اندوه و زَحیرست

Аз давлати ту боди қарори дили дастур

از دولت تو باد قرار دل دستور

Каз талъати ту дидаи дастури қрирст

کز طلعت تو دیدهٔ دستور قریرست