Боз омад ва оварад хазони лашкари сармо

باز آمد و آورد خزان لشکر سرما

Бишикаст ва ҳазимат шуд аз ӯ лашкари гармо

بشکست و هزیمت شد از او لشکر گرما

Оре чу фалаки банди хазонро бигушоед

آری چو فلَک بند خزان را بگشاید

Бандад дар гармоу кушояд дар сармо

بندد در گرما و گشاید در سرما

Гуҳи боди кушояди сифати дибаҳи зарбафт

گه باد گشاید صفت دیبهٔ زَربَفت

Гуҳи абри кушояди сифати лؤлؤи лоло

گه ابر گشاید صفتِ لُؤلُؤ لالا

Гуҳи сим буд бар рухи саҳроу гуҳии зар

گه سیم بود بر رخ صحرا و گهی زر

Биҷодаҳ ва мино набӯд бар рухи саҳро

بیجاده و مینا نبود بر رخ صحرا

Гӯйии фалаки пери кушояд ба тааммуд

گویی فلک پیر گشاید به تَعَمُّد

Сим аз бар биҷодаҳу зар аз бар мино

سیم از بر بیجاده و زر از بر مینا

Чун кард ҳавои ғолияи гавани перҳани хеш

چون کرد هوا غالیه‌گون پیرهن خویش

Гардад салби кӯҳ ба кофури мтро

گردد سلب کوه به کافور مطرّا

Гулзор шавад ҳамчуи ҷуҳудони ъбопўш

گلزار شود همچو جهودان عباپوش

Кҳсор чу Мӯсо бинмоед яди Байзо

کهسار چو موسی بنماید ید بیضا

Аз ҳиҷри самани бози чунон сарв шавад тор

از هجر سَمَن باز چنان سرو شود تار

Каз ишқи нигорин санамӣ шуд нафаси мо

کز عشق نگارین صنمی شد نفس ما

Туркӣ ки чунуи кас на нигоред ва на пурвирд

تُرکی‌ که چنو کس نه نگارید و نه پرورد

Парвардаи ризвону нигоридаи ҳўро

پروردهٔ رضوان و نگاریدهٔ حورا

Дар пардаи ҳинои бастаи ҳамаи содаи рух ӯ

در پرده حنا بسته همه ساده رخ او

Вази машки илми сохта бар пардаи дебо

وز مُشک عَلَم ساخته بر پردهٔ دیبا

Дар сӯрати зебоаши ҳама халқ набенанд

در صورت زیباش همه خلق نبینند

Дар парда дебо сазад он сӯрати зебо

در پردهٔ دیبا سزد آن صورت زیبا

Дидам гуҳи ъушрати хати он шамсаи хлх

دیدم ‌گه عشرت خط آن شَمسهٔ خَلُّخ

Дидам гуҳи хилват бар он дилбари яғмо

دیدم ‌گه خلوت بر آن دلبر یغما

Он ҳамчуи абирӣ ба сари сӯсану насрин

آن همچو عبیری به سر سوسن و نسرین

Венаи ҳамчуи ҳаририи салби оҳану хоро

وین همچو حریری سلب آهن و خارا

Бингар ту бар он рӯй дарахшнда чу фарқад

بنگر تو بر آن روی درخشنده چو فرقد

Бингар ту бидон оризи рухшанда чу ҷавзо

بنگر تو بدان عارض رخشنده چو جوزا

Бар домани фарқади шаби торики мъқд

بر دامن فَرقَد شب تاریک مُعَقّد

Пиромни ҷавзои гули Садбарги муҷаззо

پیرامَنِ جَوزا گل صدبرگ مجزّا

Бандади камар ва саҷда кунад зулфи сиёҳаш

بندد کمر و سَجده کند زلف سیاهش

Чун аз лаб ва ангушт кунад шакли члибо

چون از لب و انگشت‌ کند شکل چلیبا

Зулфаш ба сифат чун дили тарсо сияҳ омад

زلفش به صفت چون دل ترسا سیه آمد

Дар пеши члибо на аҷаби саҷдаи тарсо

در پیش چلیبا نه عجب سجدهٔ ترسا

Дар дил тарабаст он бут ва дар дида баҳор аст

در دل طرب است آن بت و در دیده بهار است

Як соъат азу нест дилу дидаи шикеб

یک ساعت ازو نیست دل و دیده شکیبا

Ҳар табъ ки пажмурда ва пераст зи ҳиҷри ш

هر طبع که پژمرده و پیر است ز هجر‌ش

Аз дӯстӣ хоҷа шавад тозау бурно

از دوستی خواجه شود تازه و برنا

Кофии шарафи алмалик ки ҳаст ӯ зи кифоят

کافی شَرَفُ‌المُلک که هست او ز کفایت

То рӯзи қиёмати шарафи одаму ҳавво

تا روز قیامت شرف آدم و حوا

Бўсъди Муҳамад , фалаки саъду мҳомд

بوسعد محمّد، فلک سعد و مَحامِد

Тоҷи ҳамаи аҳрор ба олоء ва ба нъмо

تاج همه احرار به آلاء و به نعما

Шуд ҳуҷҷати ақл аз дили софяши мубин

شد حجت عقل از دل صافیش مبیّن

Шуд сӯрати ҷӯад аз кафи кофяши муҳайё

شد صورت جود از کف کافیش مُهیّا

Дар ақд ҳисобаст яке уммати муфрад

در عقد حساب است یکی امت مفرد

Дар нақд улӯмаст яке олам танҳо

در نقد علوم است یکی عالم تنها

Гар мартабау фахри бузургони ҳунарманд

گر مرتبه و فخر بزرگان هنرمند

Аз давлати олӣ буду ҳиммати воло

از دولت عالی بود و همت والا

Нақши илми давлат ӯ ҳаст ду пайкар

نقش علم دولت او هست دو پیکر

Хоки қадами ҳиммат ӯ ҳаст сурайё

خاک قدم همت او هست ثریا

эй дайни паямбари зи камоли ту мҳно

ای دین پیمبر ز کمال تو مهنّا

Ваии малики шҳншаҳи зи хисоли ту мҳно

وی ملک شهنشه ز خصال تو مهنا

Шоиста чу иқболӣ ва боиста чу давлат

شایسته چو اقبالی و بایسته چو دولت

Рухшанда чу хуршедӣ ва бахшанда чу дарё

رخشنده چو خورشیدی و بخشنده چو دریا

Ту ҷони латифӣу ҷаҳони ҷисм касиф аст

تو جان لطیفی و جهان جسم ‌کثیف است

Ту шамъ фурӯзонеу гетии шаби ялдо

تو شمع فروزانی و گیتی شب یلدا

Ҳангоми ғазаб бо ту кунад даҳри тавозуъ

هنگام غضب با تو کند دهر تواضع

Ҳангоми ҷадал бо тўкнди ақл , мудоро

هنگام جدل با توکند عقل‌، مدارا

Чун айш кунӣ аз ту баради рӯҳи латофат

چون عیش کنی از تو برد روح لطافت

Чун нӯш кунӣ аз ту кунад ақли тамошо

چون نوش کنی از تو کند عقل تماشا

Аз ҳастӣ бадхоҳи ту ало хабарӣ нест

از هستی بدخواه تو الّا خبری نیست

Худ нест вагар ҳаст бигӯ ҳаст чу анқо

خود نیست وگر هست بگو هست چو عنقا

Гар мард ба наздик ту хоҳанда бияёд

گر مرد به نزدیک تو خواهنده بیاید

Ҷӯад ту кунад хостан аз марди тақозо

جود تو کند خواستن از مرد تقاضا

То маҳзар аз имрӯз ва аз он рӯз ки ояд

تا محضر از امروز و از آن روز که آید

Ҳқо ки диҳад умри туро муждаи фардо

حقا که دهد عمر تو را مژدهٔ فردا

Калаки ту калид дар ҳар рӯза рӯзӣ аст

کلک تو کلید در هر روزهٔ روزی است

Аз чархи фиристода ба ту Зуҳраи Заҳро

از چرخ فرستاده به تو زُهرهٔ زَهرا

Созанда маликасту трозндаҳи давлат

سازندهٔ ملک است و طرازندهٔ دولت

Нозинда дайнасту нигорандаи дунё

نازنده دین است و نگارندهٔ دنیا

Ҳаст огаҳи неку бад ва офоқ набинад

هست آگه نیک و بد و آفاق نبیند

Ҳқокаҳ шигифтаст ва аҷибаст зи бино

حقاکه شگفت است و عجیب است ز بینا

Оради гуҳи анъому баради гоҳи адоват

آرد گه انعام و برد گاهِ عَداوت

Ҷон дар тани оҳбобу равон аз тани оъдо

جان در تن آحباب و روان از تن آعدا

Калакӣ ба ҷаҳон дар ки шунидааст ки он калак

کلکی به جهان در که شنیده است که آن ‌کلک

Гоҳе малики аламут буд гоҳи масеҳо

گاهی ملک الموت بود گاه مسیحا

эй онкӣ ба мадҳи ту маро ҳаст тақарруб

ای آنکه به مدح تو مرا هست تقرب

Ваии онкӣ ба шукри ту маро ҳаст тавалло

وی آنکه به شکر تو مرا هست تولّا

Дар хизмати ту пушт дўто дорам лекин

در خدمت تو پشت دوتا دارم لیکن

Дар меҳру вафои ту дилӣ дорам якто

در مهر و وفای تو دلی دارم یکتا

Вари кор ба даъвӣ нашавад рости дарин шеър

ور کار به دعوی نشود راست درین شعر

Ҳар байт далеласт марои равшану пайдо

هر بیت دلیل است مرا روشن و پیدا

То роҳати ри иҳон буд аз қатраи борон

تا راحت ِ ر‌َیحان بود از قطرهٔ باران

То ғорати ғавғо буд азгнбди хзро

تا غارت غوغا بود ازگنبد خضرا

Хуши боди нкўхўоаҳи ту дар роҳати райҳон

خوش باد نکوخواه تو در راحت ریحان

Бади боди бидонадяши ту аз ғорати ғавғо

بد باد بداندیش تو از غارت غوغا

Ҳамвора ҳаме бош сабки табъу хуши айём

همواره همی باش سبک طبع و خوش ایام

Бо мутрибу қўоли сбкдсту хуши ово

با مطرب و قوال سبکدست و خوش آوا

Базми ту чу гардун ва чаман карда нигорӣ

بزم تو چو گردون و چمن کرده‌ نگاری

Чун моҳ ба рухсора ва чун сарв ба боло

چون ماه به رخساره و چون سرو به بالا

Гашта хаҷал аз ранги лабаши бодаи сӯрӣ

گشته خجل از رنگ لبش بادهٔ سوری

Бардаи ҳасад аз буии хаташи анбари Соро

برده حسد از بوی خَطَش عَنبر سارا

Рӯяти сӯии хизматгару чашмати сӯии дилбар

رویت سوی خدمتگر و چشمت سوی دلبر

Гӯшти сӯии хунёгару дастати сӯии саҳбо

گوشت سوی خُنیاگر و دستت سوی صَهبا