Моҳ кунад бар фалаки ситоиши он хад

ماه‌کند بر فلک ستایش آن خَدّ

Сарв кунад дар чамани парастиши он қад

سرو کند در چمن پرستش آن قد

Орӣа доранд сарву моҳи ту гӯйӣ

عاریه دارند سرو و ماه تو گویی

Ростӣу равшанӣ аз он қад ва зон хад

راستی و روشنی از آن قد و زان خد

эй шуда бе иллатии ду чашми ту бемор

ای شده بی‌علتی دو چشم تو بیمار

эй шуда бе ҳуҷҷатии рухи ту маврид

ای شده بی‌حجّتی رخ تو مُوّرد

Рӯй ту кардаст нқси монавӣони зишт

روی تو کردست نقس مانویان زشت

Саҳар ту кардаст саҳари Бобулёни рад

سِحر تو کردَست سِحر بابلیان رد

Чашми ту заҳҳок дигараст ки дорад

چشم تو ضحاک دیگرست‌ که دارد

Охтаи заҳҳоки вор теғ маанд

آخته ضحاک وار تیغ مُهَنّد

Зулфи ту Довӯд дигараст ки дорад

زلف تو داوُد دیگرست که دارد

Оҷи мнқт ба зери соҷи мъқд

عاج منقط به زیر ساج معقد

Хати ту гӯйӣ навишт дасти замона

خط تو گویی نوشت دست زمانه

Бар саману Настарани зи ғолияи абҷад

بر سمن و نسترن ز غالیه ابجد

Лухтӣ аз ӯ насб карду лухтӣ аз ӯ рафъ

لختی از او نصب کرد و لختی از او رفع

Баъзе аз ӯ ҳамза кард ва баъзе азуи мад

بعضی از او همزه کرد و بعضی ازو مد

Гар сабабӣ дошт дарди ишқи ту то шуд

گر سببی داشت درد عشق تو تا شد

Он рухи биҷодаҳи гаван ба гӯнаи ъсҷд

آن رخ بیجاده گون به‌گونهٔ عَسْجَد

Бе сабабии хира чун гирифт нагӯйӣ

بی‌سببی خیره چون‌ گرفت نگویی

Он лаби ёқӯти ранг , ранги забарҷад

آن لب یاقوت رنگ‌، رنگ زبرجد

Бори худоёи зи баси ҷалолу малоҳат

بار خدایا ز بس جلال و ملاحت

Гар сифати ту ҳаме бурун шавад аз ҳад

گر صفت تو همی برون شود از حد

Бар сифат ту гирифт бешӣу пешӣ

بر صفت تو گرفت بیشی و پیشی

Мадҳи аҷали саъди малики саъди Муҳамад

مدح اجل سعد ملک سعد محمد

Онкӣ ба тамкин ӯст ақли мумкин

آنکه به تمکین اوست عقل مُمَکَّن

Вонкаҳ ба таъӣд ӯст бахти муаййид

وانکه به تأیید اوست بخت مؤیّد

Шуд ба камолаши ҷамоли фазли муҳайё

شد به‌ کمالش جمال فضل مهیا

Шуд зи бенонаш баннои ҷӯади машйад

شد ز بنانش بنای جود مشید

Дар адади фазл ӯ чигуна расад ваҳм

در عدد فضل او چگونه رسد وهم

Қатраи борон на мумкинаст мъдд

قطرهٔ باران نه ممکن است مُعَدّد

Ҷуз ба мубораки ҳадис ӯ накушояд

جز به مبارک حدیث او نگشاید

Ҳарчӣ ба қайд ҳаводисаст муқайяд

هرچه به قید حوادث است مقید

Ҳаст бидон манзалат ки маҷлис ӯ ро

هست بدان منزلت‌که مجلس او را

Моҳ ва ситора сазад ниҳолӣу маснад

ماه و ستاره سزد نهالی و مسند

Дар сафар ва дар ҳзр чаҳ хуфта чаҳ бедор

در سفر و در حضر چه خفته چه بیدار

Ҳосил дорад чаҳор чизи мӯбад

حاصل دارد چهار چیز موبد

Зоизди хушнӯдӣу анояти султон

زایزد خشنودی و عنایت سلطان

Ёварии давлату мусоидати ҷад

یاوری دولت و مساعدت جد

эй ба сазои меҳтарӣ ки маҷди ту ҳар рӯз

ای به سزا مهتری‌ که مجد تو هر روز

Ҳаст ба наздики маҷди саъди муҷаддад

هست به نزدیک مجد سعد مجدد

Аўҳди асрӣ ва дар хитоби аҷалӣ

اوحد عصری و در خطاب اجلی

Гашти насиби ту ҳам аҷал ва ҳам аўҳд

گشت نصیب تو هم اجل و هم اوحد

Ҷомеъи фазлӣу муфрадӣ ба кифоят

جامع فضلی و مفردی به کفایت

Чун ту ба гетӣ куҷост ҷомеъи муфрад

چون تو به‌ گیتی کجاست جامعِ مُفرد

Расми ту оростааст давлати султон

رسم تو آراسته است دولت سلطان

Рои ту афрӯхтааст миллати Аҳмад

رای تو افروخته است ملٌتِ اَحمد

Айши карямон ба ҷоҳ туаст мҳно

عیش کریمان به جاه توست مهنا

Шуғли ҳакямон ба ҷӯад туаст ммҳд

شغل حکیمان به جود توست مُمَهّد

Бар тан аъдоӣ туаст ҷомаи савдо

بر تن اعدای توست جامهٔ سودا

Дар яд Байзоӣ туаст хомаи сؤдд

در ید بیضای توست خامهٔ سَؤدد

Ҷомаи савдо буд сазои чунин тан

جامهٔ سودا بود سزای چنین تن

Хомаи сؤдд буд ҷазои чунон яд

خامهٔ سؤدد بود جزای چنان ید

Ҷони أбу ҷад ба рӯзгор ту шоданд

جان أب و جد به روزگار تو شادند

Каз ҳунар туаст обу ҷоҳи абу ҷад

کز هنر توست آب و جاه اب و جد

Мадҳи тўро дар ҷаҳон баёз саводаст

مدح تورا در جهان بیاض سوادست

То ки ҷаҳони гоҳ абизаст вгаҳи оҳи суд

تا که جهان گاه ابیض است وگه آه‌سود

Мард бибояд ба дӯстяти муҷарраб

مرد بباید به دوستیت‌ مُجَرّب

То шавад аз ранҷи рӯзгори муҷаррад

تا شود از رنج روزگار مجرد

Аз дил ва аз эътиқоди бок маро ҳаст

از دل و از اعتقاد باک مرا هست

Мадҳи ту мақсӯду боргоҳи ту мақсад

مدح تو مقصود و بارگاه تو مقصد

Ҳаст ҳамеша забону ҷону дилам ро

هست همیشه زبان و جان و دلم را

Шукри ту муътод ва ман ба шукри ту мътд

شکر تو معتاد و من به‌شکر تو مُعتَد

Гар будам фикрати ҷриру фари здқ

گر بودم فکرت جریر و فَرَ‌زْدَق

Вар будам Фтнти халил ва мабарад

ور بودم فِطنت خلیل و مُبَرّد

Ҳам натавонам ба шарт гуфт мдиҳт

هم نتوانم به شرط‌ گفت مدیحت

Ҳам натавонам тамом кард муҷаллад

هم نتوانم تمام کرد مجلد

То ки битобад ҳаме ба қудрати борӣ

تا که بتابد همی به‌قدرت باری

Аз фалаки зўдгрди шеър ӣу фарқад

از فلک زودگرد شعر‌ی و فرقد

Мураккаби иқболи ту ҳамеша фалаки бод

مرکب اقبال تو همیشه فلک باد

Шеърӣ ӯро лагому фарқади мқўи д

شِعری او را لگام و فرقد مِقو‌د

Толеъи ту саъди бод чун лақабу ном

طالع تو سعد باد چون لقب و نام

Бахти ту масъӯди боду фоли ту асъад

بخت تو مسعود باد و فال تو اسعد

Базми ту чун хулд ва ту нишаста чу ризвон

بزم تو چون خلد و تو نشسته چو رضوان

Шод ба хулди андаруни зи умри мухиллад

شاد به خلد اندرون ز عمر مخلد

Рӯзи ту фаррух ба фари хусрави сарвар

روز تو فرّخ به فرّ خسرو سرور

Кори ту олӣ ба саъии давлати сармад

کار تو عالی به سعی دولت سرمد