Ба фоли фарруху рӯзи муборак аз Бағдод

به فال فرخ و روز مبارک از بغداد

Шаҳи мулӯки сӯии дормлк рӯй ниҳод

شه ملوک سوی دارملک روی نهاد

зи ройу ҳиммати олӣ ба муддати шаш моҳ

ز رای و همت عالی به مدت شش ماه

Ҳазор сирати некӯи ниҳод дар Бағдод

هزار سیرت نیکو نهاد در بغداد

Харобаҳои куҳанро ба фари давлати хеш

خرابه‌های کهن را به فرّ دولت خویش

Чу бӯстон Ирам кард хурраму обод

چو بوستان اِرم کرد خرّم و آباد

Ба дашти Кӯфау ҳяту мдоину ткрит

به دشت ‌کوفه و هیت و مداین و تکریت

Шкоркрдаҳ ва дода ба шер мардӣ дод

شکارکرده و داده به شیر مردی داد

Нишаста бар лаби диҷлаи гирифтаи ҷом ба даст

نشسته بر لب دجله گرفته جام به ‌دست

Збим ӯ ба лаби нили нолау фарёд

زبیم او به لب نیل ناله و فریاد

Сарони лашкар ӯ омадаи зи рӯму зи шом

سران لشکر او آمده ز روم و ز شام

Қабои мартабаи пӯшида ҳар яке чу Қубод

قبای مرتبه پوشیده هر یکی چو قباد

Намӯда хизмати хешу гирифтаи халъати шоҳ

نموده خدمت خویش و گرفته خلعت شاه

Фузуда мартабау бозгаштаи хурраму шод

فزوده مرتبه و بازگشته خرم و شاد

Шаҳӣ ки сирату ойин ӯ чунин бошад

شهی ‌که سیرت و آیین او چنین باشد

Ба шоҳии андари хуррами зиёду дайри зиёд

به شاهی اندر خرم زیاد و دیر ‌زیاد

Чунин буд нсқи малику равнақи давлат

چنین بود نسق ملک و رونق دولت

Чу хусравӣ буд андари шҳншҳии устод

چو خسروی بود اندر شهنشهی استاد

Банност давлату азм мулӯк бунёдаст

بناست دولت و عزم ملوک بنیادست

Баннои баланд буд чун қавӣ буд бунёд

بنا بلند بود چون قوی بود بنیاد

Ҳунар бибояд то номдор бошад мард

هنر بباید تا نامدار باشد مرد

Гуҳар бибояд то қӣматӣ буд пӯлод

گهر بباید تا قیمتی بود پولاد

Хдоигони ҳнрпрўри ин чунин бояд

خدایگان هنرپرور این چنین باید

Ки дониш ва ҳунараш дод малик ва давлат дод

که دانش و هنرش دادِ ملک و دولت داد

Кушоди малики ҷаҳон ва бибаст даст бидон

گشاد ملک جهان و ببست دست بدان

Ба дод хеш тиҳӣ кард олам аз бедод

به داد خویش تهی کرد عالم از بیداد

На осмон битавонад кушод ончӣ бибаст

نه آسمان بتواند گشاد آنچه ببست

На ахтарон битавонад бибаст ончии кушод

نه اختران بتواند ببست آنچه گشاد

Аё мтобъи амри ту ҳозиру ғоиб

ایا متابع امر تو حاضر و غایب

Ва ё мусаххари ҳалами ту меҳтари азкҳзод

و یا مسخر حلم تو مهتر ازکهزاد

з ҷом туаст яке қатраи чашмаи ҳайвон

ز جام توست یکی قطره چشمهٔ حَیوان

з теғ туаст яке шуълаи ози хрод

ز تیغ توست یکی شعله آز خراد

Ҳамеи зҷўд ту гӯйанд родмардони шукр

همی زجود تو گویند رادمردان شکر

Ҳаме ба шукр ту гиранд шери мардони ёд

همی به شکر تو گیرند شیر مردان یاد

Хуҷаста шуд ба ту рӯзи ҷаҳонён ки туе

خجسته شد به تو روز جهانیان که تویی

Хуҷаста рӯйу хуҷастаи пайу хуҷастаи нажод

خجسته ‌روی و خجسته‌ پی و خجسته ‌نژاد

Ситораи дидкримони басӣ ва чун ту надид

ستاره دیدکریمان بسی و چون تو ندید

Замонаи зоди бузургони басӣ ва чун ту назод

زمانه‌ زاد بزرگان بسی و چون تو نزاد

Расӯл гуфт ки дар умматам шаҳон бошанд

رسول‌ گفت که در امتم شهان باشند

Ки умрашон кашад аз адли бартар аз ҳаштод

که عمرشان کشد از عدل برتر از هشتاد

Гар ин ҳадис дурустаст муждаи боди ту ро

گر این حدیث درست است مژده باد تو را

Ки умр ту кашад аз адл бар сад ва ҳафтод

که عمر تو کشد از عدل بر صد و هفتاد

Шукуфтаи малики ту боғӣасту андрў сипаҳ аст

شکفته ملک تو باغی است و اندرو سپه است

Чу лолау гулу насрину наргису шмбсбод

چو لاله و گل و نسرین و نرگس و شمبثباد

Гуҳии насими тарабашони диҳии зи табъи Карим

گهی نسیم طربشان دهی ز طبع کریم

Гуҳии сиришки нъмшон диҳӣ заду кафи род

گهی سرشک نعمشان دهی زد و کف راد

На тарси онкӣ халалашон расад зи тобиши ҳўр

نه ترس آنکه خِلَلشان رسد ز تابش هور

На бими онкӣ зӣонишон расад зи ҷунбиши бод

نه بیم آنکه زیانشان رسد ز جنبش باد

Ту ихтиёри худоӣ ва аз саодат туаст

تو اختیار خدایی و از سعادت توست

Ки ихтиёри сафар кардан ту нек афтод

که اختیار سفر کردن تو نیک افتاد

Ба фаррухӣ шуданат буд дар маи обон

به فرخی شدنت بود در مه آبان

Ба шодӣ омаданат ҳаст дар маи хурдод

به‌شادی آمدنت هست در مه خرداد

Ба рӯзгори хазонгар шуданати фаррух буд

به روزگار خزان گر شدنت‌ فرخ بود

Ба рӯзгори баҳор омаданати фаррухи бод

به روزگار بهار آمدنت‌ فرّخ باد

Ҳамеша то ки тафовут буд ба наъту сифат

همیشه تا که تفاوت بود به نَعْت و صفت

Миёни сӯсану хору миёни булбулу хоад

میان سوسن و خار و میان بلبل و خاد

Баҳри мақоми тўрои боди нав ба нави шодӣ

بهر مقام تورا باد نو به نو شادی

зи гӯнаи гӯна батон маҷлиси ту чун нўшод

ز گونه‌گونه بتان مجلس تو چون نوشاد

МўоФқонт ба шодӣу ноз чун хусрав

موافقانت‌ به شادی و ناز چون خسرو

Мухолифонат ба сахтӣу ранҷ чун Фарҳод

مخالفانت به سختی و رنج چون فرهاد

Фалак ба малики ҷам эй шоҳ мужда дод ту ро

فلک به ملک جم ای شاه مژده داد تو را

Ба умри Хизри туро рӯзгори муждаи дҳод

به عمر خضر تو را روزگار مژده دهاد

Бақои халқи ҷаҳон дар бақоӣ давлат туаст

بقای خلق جهان در بقای دولت توست

Худои чашми бад аз давлати ту давр кунод

خدای چشم بد از دولت تو دور کناد