Аз давлати олӣ ба саодат ситадам дод

از دولت عالی به سعادت ستدم داد

Зини халъати фахри ки худованд маро дод

زین خلعت فاخر که خداوند مرا داد

Ҷўни диҷлаи Бағдоди маро буд ду дида

جون دجلهٔ بغداد مرا بود دو دیده

Диҷла бишуду хонаи ман гашт чу Бағдод

دجله بشد و خانهٔ من‌گشت چو بغداد

Дар пеши шаҳаншоҳ чу ду байт бигуфтам

در پیش شهنشاه چو دو بیت بگفتم

Аз ҷӯад шаҳаншоҳ шудам шоири устод

از جود شهنشاه شدم شاعر استاد

Обод бар он шоҳ ки аз ҷӯади каф ӯ

آباد بر آن شاه‌ که از جود کف او

Вайрон шуда бар шоири навбар шудаи обод

ویران شده بر شاعر نوبر شده آباد

эй хусрави дайнпарвар вае шоҳи ҷҳонбхш

ای خسرو دین‌پرور و ای شاه جهانبخش

Банди ҳамаи шоҳон ба сари теғ ту бикшод

بند همه شاهان به سر تیغ تو بگشاد

Ҳар шоҳ ки ганҷ ва сипаҳ орост ба гетӣ

هر شاه‌ که‌ گنج و سپه آراست به‌ گیتی

Ганҷу сипаҳи хеш ба пеш ту фиристод

گنج و سپه خویش به‌ پیش تو فرستاد

То бахти ту бар нусрати дайн даст баровард

تا بخت تو بر نصرت دین دست برآورد

Баси душмани саргашта ки аз пои дарафтод

بس دشمن سرگشته که از پای درافتاد

Тири ту чу ғарбол кунад аи ғайбаи аи ҷавшан

تیر تو چو غربال کند ا‌غیبهٔ‌ا جوشن

Теғи ту чу симоб кунад оҳану фӯлод

تیغ تو چو سیماب کند آهن و فولاد

Он кист ки дили дркФи паймон ту насупурд

آن کیست که دل درکف پیمان تو نسپرد

Ваон кист ки сар бар хати фармон ту наниҳод

وان کیست که سر بر خط فرمان تو ننهاد

Ту нӯши хурии доим ва бадхоҳ хӯрд заҳр

تو نوش خوری دایم و بدخواه خورد زهر

Ту бодаи кашии доим ва бадхоҳ кашад бод

تو باده کشی دایم و بدخواه کشد باد

Шаш чизи туро ҳаст дар ин хонаи шоҳӣ

شش چیز تو را هست در این خانهٔ شاهی

Фатҳу зафару нусрату дайну шараф ва дод

فتح و ظفر و نصرت و دین و شرف و داد

Малики ҳамаи офоқи ту дорӣ ба саодат

ملک همه آفاق تو داری به سعادت

Ҳамвора чунин хоҳам ва ҳамвора чунин бод

همواره چنین خواهم و همواره چنین باد