Дар мъзолдини маликшоҳи офтоби дайн ва дод

در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد

Рӯзи иди рӯзаи дорони фарруху фархундаи бод

روز عید روزه‌داران فرخ و فرخنده باد

Хусрави пирўзбхту довари яздони параст

خسرو پیروزبخت و داور یزدان‌پرست

Шоҳи хоқони гавҳару султони салҷӯқии нажод

شاه خاقان گوهر و سلطان سلجوقی نژاد

Кост аз олами ситам то лоҷарам шоҳӣ фузуд

کاست از عالم ستم تا لاجرم شاهی فزود

Баст дар шоҳии камар то лоҷарами олами кушод

بست در شاهی کمر تا لاجرم عالم گشاد

Шаҳрёрои наҳси кайвон аз ҷаҳони бардоштӣ

شهریارا نَحس کیوان از جهان برداشتی

Зонка бахти ту қадам бар тораки кайвони ниҳод

زانکه بخت تو قدم بر تارک کیوان نهاد

Номи неку подшоҳӣу бузургӣу ҳунар

نام نیک و پادشاهی و بزرگی و هنر

Ҷузи туро касро худо аз ҷумлаи халқони надод

جز تو را کس را خدا از جملهٔ خَلْقان نداد

Неки номӣ бо ту болиду ҳунар бо ту шкФт

نیک‌نامی با تو بالید و هنر با تو شکفت

Подшоҳӣ бо ту расту шаҳриёрӣ бо ту зод

پادشاهی با تو رُست و شهریاری با تو زاد

Хештанро ҳам ба дасти хештани кишт эй аҷаб

خویشتن را هم‌ به‌ دست خویشتن کشت ای‌ عجب

Онкӣ бо ту бадсиголеду зи ту бози истод

آنکه با تو بدسگالید و ز تو باز ایستاد

Тизкрди оташу лекин ҳам бидон оташи сӯхт

تیزکرد آتش و لیکن هم بدان آتش سوخت

Чоҳ кунад ореи валикини ҳам дар он чоҳи аўФтод

چاه کند آری ولیکن هم در آن چاه اوفتاد

Бахти ҷовидони ту дорӣ ва туе шоҳи ҷаҳон

بخت جاویدان تو داری و تویی شاه جهان

Ту зи бахти хеши шодӣу ҷаҳон аз туаст шод

تو ز بخت خویش شادی و جهان از توست شاد

Гоҳ он омад ки дод рӯзаи бастонеи зи ид

گاه آن آمد که داد روزه بستانی ز عید

Рӯзаро дар иди некӯтар ки бустонанд дод

روزه را در عید نیکوتر که بستانند داد

Ту ба тахти хусравӣ бар киқбоди дайгарӣ

تو به تخت خسروی بر کیقباد دیگری

Маҷлисӣ фармуд бояд ҳамчуи базми киқбод

مجلسی فرمود باید همچو بزم کیقباد

Андари он маҷлис ба хизмат мадҳ хон врўдсоз

اندر آن مجلس به خدمت مدح خوان ورودساز

Шоирони нуктаи санҷу мутрибони Авестоад

شاعران نکته‌سنج و مطربان اوستاد

Нӯш кун ҳар бомдодии бодаи унноби гаван

نوش کن هر بامدادی بادهٔ عناب گون

То барояд субҳи шодӣу саодати бомдод

تا برآید صبح شادی و سعادت بامداد

Бода ва бодаст бар ҳар одамии бидодгар

باده و بادست بر هر آدمی بیدادگر

Венаи ду маънӣ шуд ду мӯъҷиз то аз он оранди ёд

وین دو معنی شد دو معجز تا از آن آرند یاد

Мӯъҷизӣ акнӯн ба фармони ту байнами бода ро

معجزی اکنون به فرمان تو بینم باده را

Мӯъҷизии дигар ба фармони сулаймон буд бод

معجزی دیگر به‌ فرمان سلیمان بود باد

Бандаи мухлиси мъзии ин дуо гуяд тўро

بندهٔ مخلص معزّی این دعا گوید تورا

Коиздти чандон ки хоҳии нусрату фармони дҳод

کایزدت چندان که خواهی نصرت و فرمان دهاد

Ончӣ аз давлат ба шодӣ ва ба шоҳии хостӣ

آنچه از دولت به‌ شادی و به‌شاهی خواستی

Пеш азин кардасту зини пас ончии хоҳӣ он кунод

پیش ازین کردست و زین پس آنچه خواهی آن کناد