Халъати султони олами офтоби дайн ва дод

خلعت سلطان عالم آفتاب دین و داد

Бар бҳоءи дайни яздони фарруху фархундаи бод

بر بهاء دین یزدان فرخ و فرخنده باد

Наҷми давлат , мейри наввоби аҷам , Усмон ки ҳаст

نجم دولت، میر نواب عجم، عثمان‌که هست

Сарварии никўсршту меҳтарии фаррухи нажод

سروری نیکوسرشت و مهتری فرخ نژاد

Он ки чун ӯ номадории ҳаргиз аз Эрони нхост

آن ‌که چون او نامداری هرگز از ایران نخاست

Ваон ки чун ӯ родмардии ҳаргиз аз модар назод

وان ‌که چون او رادمردی هرگز از مادر نزاد

Ҳиммат ӯ бар ҳунармандони раҳ меҳнат бибаст

همت او بر هنرمندان ره محنت ببست

Давлат ӯ бар хирадмандон дар неъмати кушод

دولت او بر خردمندان در نعمت‌ گشاد

Хислат ӯ дар хуросони бахшиш ва бахшоиш аст

خصلت او در خراسان بخشش و بخشایش است

Ин ду хислат дар хуросони расму ойин ӯ ниҳод

این دو خصلت در خراسان رسم و آیین او نهاد

Чори чиз ӯ далели давлат ва иқбол ӯст

چار چیز او دلیل دولت و اقبال اوست

Расми неку рои пок ва рӯй хубу дасти род

رسم نیک و رای پاک و روی خوب و دست راد

Ғоӣбон аз иштиёқу меҳри ёд ӯ хуранд

غائبان از اشتیاق و مهر یاد او خورند

Ҳозирон аз хуррамӣ бар рӯй ӯ гиранд ёд

حاضران از خرمی بر روی او گیرند یاد

Он ки гармӣ кард бо ӯ аз фалак сардӣ надид

آن ‌که ‌گرمی‌کرد با او از فلک سردی ندید

Ваон ки сардӣ кард бар ӯ бар замини гарми аўФтод

وان ‌که سردی کرد بر او بر زمین ‌گرم اوفتاد

Ҳеҷ нойиб нест султонро аз ӯ ба , лоҷарам

هیچ نایب نیست سلطان را از او به، لاجرم

Ончӣ ӯро дод султони ҳеҷ нойибро надод

آنچه او را داد سلطان هیچ نایب را نداد

Дар ҳар он тўқиъ ков бастанд аз шоҳу вазир

در هر آن توقیع ‌کاو بستاند از شاه و وزیر

Андари он тўқиъ бошад мояи инсоф ва дод

اندر آن توقیع باشد مایهٔ انصاف و داد

эй ҳунармандӣ ки дидори туро дорад ба фол

ای هنرمندی که دیدار تو را دارد به فال

Он худовандӣ ки ӯро банда бошад киқбод

آن خداوندی که او را بنده باشد کیقباد

Дорад аз рои ту малики машриқу мағриби нсқ

دارد از رای تو ملک مشرق و مغرب نَسَق

Дорад аз саъии ту шуғли давлату миллати нФоз

دارد از سعی تو شغل دولت و ملت نفاذ

То фалаки дасти туро бӯсед ҳамчун бандагон

تا فلک دست تو را بوسید همچون بندگان

Бахт ҳамчун чокарони пеши ту бар пои истод

بخت همچون چاکران پیش تو بر پا ایستاد

Кӣ тавонад ёфт ҳаргизи ҳишмати ту дайгарӣ

کی تواند یافت هرگز حشمت تو دیگری

Кӣ тавонад дошт ҳаргизи қӯти пӯлоди лоад

کی تواند داشت هرگز قوت پولاد لاد

Ҳар ки ӯ аз оташи кин ту ёбад об рӯй

هر که او از آتش‌ کین تو یابد آب روی

Брнҳд бар хоки сар то бардаади хирман ба бод

برنهد بر خاک سر تا بردهد خرمن به ‌باد

Хоад агар меҳри ту варзад бо хатар гардад чу боз

خاد اگر مهر تو ورزد با خطر گردد چو باز

Боз агар кин ту ҷӯяд бехатар гардад чу хоад

باز اگر کین تو جوید بی‌خطر گردد چو خاد

Аз ҳасад чун дидаи аъдои ту гирён шавад

از حسد چون دیدهٔ اعدای تو گریان شود

Дидаи гирёни аъдои ту гирён ва ту шод

دیدهٔ گریان اعدای تو گریان و تو شاد

Зонка ҳастӣ меҳтар ва ҳаст Авестоади ту хирад

زانکه هستی مهتر و هست اوستاد تو خرد

Модҳ туаст он ки андар шоирӣ ҳаст Авестоад

مادح توست آن‌ که اندر شاعری هست اوستاد

Чун бибинад ранги рухсор ту гуяд марҳабо

چون ببیند رنگ رخسار تو گوید مرحبا

Чун биёбад буии иқбол ту гуяд алъёз

چون بیابد بوی اقبال تو گوید العیاذ

Шукри ту аз садҳазорон гуфт натавонади яке

شکر تو از صدهزاران گفت نتواند یکی

Гар шавад гӯяндау пайваста ҳамчун сандбод

گر شود گوینده و پیوسته همچون سندباد

То ки аз ҳикмат мисл бошад зи луқмони ҳаким

تا که از حکمت ‌مثل باشد ز لقمان حکیم

То ки дар тақво хабар бошад зи яҳёи маоз

تا که در تقوی خبر باشد ز یحیی معاذ

Аз нўоӣби боди ҷоҳи ту карямонро мФр

از نوائب باد جاه تو کریمان را مفر

Вази ҳаводиси боди ҷӯади ту ҳакямонро млоз

وز حوادث باد جود تو حکیمان را ملاذ

Аз қабулу ҳишмати ту бахти маймун ҳар замон

از قبول و حشمت تو بخت میمون هر زمان

Дӯстону кеҳтаронро мурда ӣ дигари дҳод

دوستان و کهتران را مرده ی دیگر دهاد

Кори мейрону бузургон аз ту бо султон ба ком

کار میران و بزرگان از تو با سلطان به‌کام

Вази ту султони шоду мейрону бузургон аз ту шод

وز تو سلطان شاد و میران و بزرگان از تو شاد