Азиз кард маро дар маҳали ъзу қабул

عزیز کرد مرا در محل عز و قبول

Заҳири давлати шоҳу шаҳоби дайни расӯл

ظهیر دولت شاه و شهاب دین رسول

Чунон шунид змни шеър , коҳмди мухтор

چنان شنید زمن شعر، کاحمد مختار

Шунид ваҳии зи рӯҳи аломин ба вақти нузул

شنید وحی ز روح‌الامین به وقت نزول

Чу дар ситоиш ӯ лафзи ман мукаррар шуд

چو در ستایش او لفظ من مکرر شد

Лутф намӯду зи такрор ман нагашт малул

لَطَف نمود و ز تکرار من نگشت ملول

Куҷо малул шавад соҳибӣ ки гоҳи сухан

کجا ملول شود صاحبی که گاه سخن

Буд зи хотир ӯ нафъро фурӯъу усӯл

بود ز خاطر او نفع را فروع و اصول

Аё сутӯдаи карӣмӣ ки фазли гӯйон ро

ایا ستوده‌کریمی که فضل‌گویان را

зи шукр мкрмт туаст фаслҳо зи фусӯл

ز شکر مکرمت توست فصل‌ها ز فصول

Камоли фазли ту дорӣ ва ман ба маҷлиси ту

کمال فضل تو داری و من به مجلس تو

Чу фазли хеши намоям буд камоли фузул

چو فضل خویش نمایم بود کمال فضول

Агар ҳазор забонам буд ба ҷои яке

اگر هزار زبانم بود به جای یکی

Ситоиши ту яке аз ҳазор Киеви ақўл

ستایش تو یکی از هزار کیف اقول

Чу кард табъи латифати қабули шеъри маро

چو کرد طبع لطیفت قبول شعر مرا

Сазад ки рой шарифат диҳад нишони қабул

سزد که رای شریفت دهد نشان قبول

Ту бшти оли батулӣ ва ҳаст нойиби ман

تو بشت آل بتولی و هست نایب من

Ба маҷлиси ту худованди шамъи оли батул

به مجلس تو خداوند شمع آل بتول