Аз пас панҷоҳ соли ишқ ба мо чун фитод

از پس پنجاه سال عشق به ما چون فتاد

Аз бар мо рафта буд рӯй ба мо чун ниҳод

از بر ما رفته بود روی به ما چون نهاد

Бар дили ман меҳр буд меҳри дилам чун шикаст

بر دل من مهر بود مهر دلم چون شکست

Бар дили ман қуфл буд қуфли дирам чун кушод

بر دل من قفل بود قفل درم چون‌گشاد

Дод ман аз дилбарӣаст ков надиҳад дод ман

داد من از دلبری است کاو ندهد داد من

Гарчи дар авсоф ӯ хотир ман дод дод

گرچه در اوصاف او خاطر من داد داد

Нозгарии хуши забони поки барии шӯхи чашм

نازگری خوش‌زبان پاک‌بری شوخ‌چشم

Ишваи диҳии длФриби булъаҷабии Авестоад

عشوه دهی دلفریب‌ بوالعجبی اوستاد

Он ки азуи шӯхтар чашм замона надид

آن‌که ازو شوخ‌تر چشم زمانه ندید

Ваон ки азуи хубтар халқ замона назод

وان که ازو خوب‌تر خلق زمانه نزاد