Он зулфи нигар бар он бару дӯш
آن زلف نگر بر آن بر و دوش
Ваон хати сияҳ бар он биногваш
وان خط سیه بر آن بناگوش
Ҳар ду шудаи пеши моҳу хуршед
هر دو شده پیش ماه و خورشید
Монандаи ҳоҷибони сияҳи пӯш
مانندهٔ حاجبان سیهپوش
Бегармӣ ва бе фурӯғи оташ
بیگرمی و بیفروغ آتش
Чун анбару машки дӯш бар дӯш
چون عنبر و مشکدوش بر دوش
Он дода ба ошиқони ғаму дард
آن داده به عاشقان غم و درد
Венаи бардаи зъоқлони дилу ҳуш
وین برده زعاقلان دل و هوش
Сунбули хату лолаи рух нигорӣ аст
سنبل خط و لاله رخ نگاری است
Он моҳи смнбри гули оғӯш
آن ماه سمنبر گل آغوش
Аз сунбул ӯст нӯши ман заҳр
از سنبل اوست نوش من زهر
Ваз лола ӯст заҳри ман нӯш
وز لالهٔ اوست زهر من نوش
Гӯйанд ки ёдкни мар ӯ ро
گویند که یادکن مر او را
Вондри ғам ӯ мабош хомӯш
واندر غم او مباش خاموش
Гӯям ки ба ҳила чун кунам ёд
گویمکه به حیله چونکنم یاد
Онро ки накардаам фаромӯш
آن را که نکردهام فراموش