эй писари мо дили з ту бардоштем

ای پسر ما دل ز تو برداشتیم

Бори ишқи ту ба ту бгзоштим

بار عشق تو به تو بگذاشتیم

То ту моро дӯст аз дил доштӣ

تا تو ما را دوست از دل داشتی

Мо туро чун ҷон ва дил пиндоштем

ما تو را چون جان و دل پنداشتیم

Чун ту баргаштӣу дили бардоштӣ

چون تو برگشتی و دل برداشتی

Аз ту баргаштем ва дил бардоштем

از تو برگشتیم و دل برداشتیم

Мо ҳамин пиндоштем аз ту нахуст

ما همین پنداشتیم از تو نخست

Ҳам чунон омад ки мо пиндоштем

هم چنان آمد که ما پنداشتیم

То кӣ аз бдмҳрӣу бегонагӣ

تا کی از بدمهری و بیگانگی

Мо туро бегона вор ингоштем

ما تو را بیگانه‌وار انگاشتیم

Чанд аз ин қлошӣ ва нодоштӣ

چند از این قلاشی و ناداشتی

Мо на қлошим ва на нодоштем

ما نه قلاشیم و نه ناداشتیم

Меҳри хурсандӣ кунун бар дил задем

مهر خرسندی کنون بر دل زدیم

Тухми сабри андари дил ва ҷон коштем

تخم صبر اندر دل و جان کاشتیم

Бар сркўӣ ту хондем ин ғазал

بر سرکوی تو خواندیم این غزل

Рахт бар бастем ва дил бардоштем

رخت بر بستیم و دل برداشتیم