Бар ман ин ранҷу ғами охир ба сар ояд рӯзӣ

بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی

Лаби ман бар лаби он хуш писар ояд рӯзӣ

لب من‌ بر لب آن خوش پسر آید روزی

Гарчи даврами зибр ёр бидон хурсандам

گرچه دورم زبر یار بدان خرسندم

Ки маро зу ба саломат хабар ояд рӯзӣ

که مرا زو به سلامت خبر آید روزی

Зарбати ҳиҷри ҳаме хаста кунад ҷони маро

ضربت هجر همی خسته کند جان مرا

Оҳ агар зарбат ӯ коргар ояд рӯзӣ

آه اگر ضربت او کارگر آید روزی

Ҳар шабии қофилаи васли зи ман дўртрст

هر شبی قافلهٔ وصل ز من دورترست

Охири ин қофила наздиктар ояд рӯзӣ

آخر این قافله نزدیکتر آید روزی

Моҳи иқбол бар ояд зи сари кӯҳи мурод

ماه اقبال بر آید ز سر کوه مراد

Гарнигорам зи сркўии даройади рӯзӣ

گر نگارم ز سرکوی درآید روزی

Осмон гар накашидаст қалам бар номам

آسمان گر نکشیدست قلم بر نامم

Номам аз нома иқбол барояд рӯзӣ

نامم از نامهٔ اقبال برآید روزی

Роҳ бартофта аз раҳ барра ояд вақте

راه برتافته از ره بره آید وقتی

Наҷм бигурехта аз дар ба дар ояд рӯзӣ

نجم بگریخته از در به در آید روزی

Давлати неки марои кишти басии тухми умед

دولت نیک مرا کشت بسی تخم امید

Тухми давлат чу бакорӣ ба бар ояд рӯзӣ

تخم دولت چو بکاری به بر آید روزی

Дар ҷаҳон дил натавон баст ки неку бади ҳам

در جهان دل نتوان بست‌ که نیک و بد هم

Гарчи бисёр бпоид ба сар ояд рӯзӣ

گرچه بسیار بپاید به سر آید روزی