эй тарки збҳри ту дилӣ дораму ҷонӣ

ای ترک زبهر تو دلی دارم و جانی

Вар ҳар ду бихоҳӣ ба ту бахшам ба замонӣ

ور هر دو بخواهی به‌ تو بخشم به زمانی

Бо чун ту бутии зишт будгар чу манӣ ро

با چون تو بتی زشت بود گر چو منی را

Тимор дилӣ бошаду андешаи ҷонӣ

تیمار دلی باشد و اندیشهٔ جانی

Аз кӯчакӣ эй бут ки даҳон дорӣ гуфтам

از کوچکی ای بت که دهان داری گفتم

Он ғолия донаст ҳамоно на даҳоне

آن غالیه‌دان است همانا نه دهانی

Вази лоғарӣ эй бут ки даҳон дорӣ гӯям

وز لاغری ای بت که دهان داری گویم

Он симин калакаст ҳамоно на миёнӣ

آن سیمین کلک است همانا نه میانی

На на ки ба он сон ки миён ва даҳан туаст

نه نه‌ که به آن سان‌ که میان و دهن توست

Ман бандаам азклкӣ ва аз ғолияи доне

من بنده‌ام ازکلکی و از غالیه دانی

Бод ояд ва аз ҳалқаи зулфин ту ҳар шаб

باد آید و از حلقهٔ زلفین تو هر شب

Бар лолаи ситон ту кунад машк фишонӣ

بر لاله ستان تو کند مشک فشانی

Шоданд ҳамаи шаҳр ба дидори ту имрӯз

شادند همه شهر به‌دیدار تو امروز

Ҳқо ки чунинаст ва дар ин нест гумоне

حقا که چنین است و در این نیست گمانی