Хаттӣаст ки бар оризи он моҳи тнидст

خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیده‌ست

ё дасти фалаки ғолия бар моҳ кашидаст

یا دست فلک غالیه بر ماه‌ کشیده‌ست

ё раҳгузар мӯрчагонаст ба глбрк

یا رهگذر مورچگان است به ‌گلبرک

ё бар самани тозаи бунафшаи бдмидст

یا بر سمن تازه بنفشه بدمیده‌ست

Дар ҷумлаи яке хат бадеъаст ки он хат

در جمله یکی خط بدیع است‌که آن خط

Сад тавба шикастааст ва ду сад парда даридаст

صد توبه شکسته است و دو صد پرده دریده‌ست

Ман ошиқи он тарки призод ки ӯ ро

من عاشق آن تُرک پریزاد که او را

Ҳам ҷаъди пришидаҳ ва ҳам зулфи хмидст

هم جعد پریشیده و هم زلف خمیده‌ست

Суратгари чин аз ҳасади сӯрати хеш

صورتگر چین از حسد صورت خوبش

Ҳам хома шикастааст ва ҳам ангушт гузидаст

هم خامه شکسته است و هم انگشت‌ گَزیده‌ست

Ман аз ҳамаи амлок дилӣ дораму ҷонӣ

من از همه املاک دلی دارم و جانی

Ва андари дилу ҷонами гули шодии шкФидст

و اندر دل و جانم گل شادی شکفیده‌ست

Дили дӯстии ёри длором гирифта аст

دل دوستی یار دلارام‌ گرفته است

Ҷони бандагии шоҳ ҷаҳондор гузидаст

جان بندگی شاه جهاندار گزیده‌ست