Чун вақти субҳи чашми ҷаҳон сайр шуд зи хоб

چون وقت صبح چشم جهان سیر شد ز خواب

Бигусаста шуд зи хаймаи мишкӣни шаби таноб

بگسسته شد ز خیمهٔ مشکین شب طناب

Бинмуд рӯй сӯрати субҳ аз карони шаб

بنمود روی صورت صبح از کران شب

Чун ҷӯии сим бар тарафи нилгуни сароб

چون جوی سیم بر طرف نیلگون‌سراب

Ҷустами зи ҷои хоб ва нишастам ба хона дар

جستم ز جای خواب و نشستم به خانه در

Як синаи пари зи оташ ва як дидаи пари зи об

یک سینه پر ز آتش و یک دیده پر ز آب

Бошад ки байнам аз рухи насрин ӯ нишон

باشد که بینم از رخ نسرین او نشان

Бошад ки ёбам аз лаби нӯшин ӯ ҷавоб

باشد که یابم از لب نوشین او جواب

Коғаз ба даст кардаму бардоштами қалам

کاغذ به دست کردم و برداشتم قلم

Волўдаҳ кард нӯки қаламро ба машки ноб

وآلوده کرد نوک قلم را به مشک ناب

Аввал дуо бигуфтам бар ҳасби ҳоли хеш

اول دعا بگفتم بر حسب حال خویش

Гуфтам ҳазор фасл ва намондам ба ҳеҷ боб

گفتم هزار فصل و نماندم به هیچ باب

Гуҳи узру гуҳи маломату гуҳи нозу гуҳи ниёз

گه عذر و گه ملامت و گه ناز و گه نیاز

Гуҳи сулҳу гуҳи шафоату гуҳи ҷангу гуҳи итоб

گه صلح و گه شفاعت و گه جنگ و گه عتاب

К-эии нӯш ҷон физой ту чун неъмати ҳаёт

کای نوش جان‌فزای تو چون نعمت حیات

Ваии васли дилрабои ту чун давлати шабоб

وی وصل دلربای تو چون دولت شباب

Дар хонаи фироқи танамро макун асир

در خانهٔ فراق تنم را مکن اسیر

Бар оташи шикеби диламро макун кабоб

بر آتش شکیب دلم را مکن کباب

Бодаст бар лаби ман ва обаст дар ду чашм

باد است بر لب من و آب است در دو چشم

Аз бод бо нафирам ва аз об дар азоб

از باد با نفیرم و از آب در عذاب

Ҳар субҳдам ки мавҷ занад хӯни дили маро

هر صبحدم که موج زند خون دل مرا

Синаи ҳазор шуъбаи براردи зи туфу тоб

سینه هزار شعبه برآرد ز تف و تاب

Чархи баландро даҳум аз тоби синаи туф

چرخ بلند را دهم از تاب سینه تف

Кафи хзибро кунам аз хӯни дили хизоб

کف خضیب را کنم از خون دل خضاب

Гар ҳеҷ гӯна аз дилами огаҳи шӯии яқин

گر هیچ‌گونه از دلم آگه شوی یقین

Дории марои мсиб дар ин навҳаи мсоб

داری مرا مصیب در این نوحهٔ مصاب

Будам дар ин ҳадис ки ногоҳ дар бузад

بودم در این حدیث که ناگاه در بزد

Дилдори моҳ рӯй ман он рашки офтоб

دلدار ماه‌روی من آن رشک آفتاب

Дар ғмзҳои наргис ӯ бе шумори саҳар

در غمزهای نرگس او بی‌شمار سحر

Дар шохҳои сунбул ӯ бе қиёси тоб

در شاخهای سنبل او بی‌قیاس تاب

Чун волҳони з ҷой биҷустам давиди пеш

چون والهان ز جای بجستم دوید پیش

БгрФтмши канор ва барандохтам ниқоб

بگرفتمش کنار و برانداختم نقاب

Оўрдмш ба ҷойу нишонд ва нишаст пеш

آوردمش به جای و نشاند و نشست پیش

Бар даст бӯса додам ва бар рӯй зад гулоб

بر دست بوسه دادم و بر روی زد گلاب

Тайра ҳаме шудам ки чунин миҳмони маро

طیره همی‌شدم که چنین میهمان مرا

Ковро ба умр хеш надидам шабӣ ба хоб

کاو را به عمر خویش ندیدم شبی به خواب

Чандон диранг на ки кунам хидматӣ ба шарт

چندان درنگ نه که کنم خدمتی به شرط

Чандон ясор на ки кунам пораи ҷлоб

چندان یسار نه که کنم پارهٔ جلاب

Май хостами зи дилбари худ узр дар хало

می‌خواستم ز دلبر خود عذر در خلا

Вази об дида кард замини гирд ӯ хлоб

وز آب دیده کرد زمین گرد او خلاب

Алқсаҳи баъд аз онкӣ бипурсед мари маро

القصه بعد از آنکه بپرسید مر مرا

Гуфто чаҳ ҳоҷат аст бигӯям буд савоб

گفتا چه حاجت است بگویم بود صواب

Гуфтам бигӯӣ гуфт ман аз гуфтҳои хеш

گفتم بگوی گفت من از گفتهای خویش

Овардаам чу зодаи табъи ту саҳари ноб

آورده‌ام چو زادهٔ طبع تو سحر ناب

То бе малолати инро фардо адо кунӣ

تا بی‌ملالت این را فردا ادا کنی

Андари ҳарими маҷлиси дастури комёб

اندر حریم مجلس دستور کامیاب

Охири ниҳоди пеши ман он коғази мдиҳ

آخر نهاد پیش من آن کاغذ مدیح

Бинвишта хат чанд ба аз лؤлؤи хўшоб

بنوشته خط چند به از لؤلؤ خوشاب

К-эй карда бахти рои туро ҳодии алршод

کای کرده بخت رای تو را هادی‌الرشاد

Вай гуфта чархи ҷӯади туро молики алрқоб

وی گفته چرخ جود تو را مالک‌الرقاب

Аз адли комили ту буд маликро насиб

از عدل کامل تو بود ملک را نصیب

Вази бахти шомили ту буд бахтро нассоб

وز بخت شامل تو بود بخت را نصاب

Шуд нестӣ чу сӯрати анқои ниҳон аз онк

شد نیستی چو صورت عنقا نهان از آنک

Гуфт ту карда қоидаи нестии хароб

گفت تو کرده قاعدهٔ نیستی خراب

Гар як бухори баҳри кафат бар ҳаво равад

گر یک بخار بحر کفت بر هوا رود

То рӯзи ҳашари жола заррин диҳад саҳоб

تا روز حشر ژالهٔ زرین دهد سحاب

Бӯсанд ахтарони фалаки мари туро Аннан

بوسند اختران فلک مر تو را عنان

Гиранд сарварони замони мари туро рикоб

گیرند سروران زمان مر تو را رکاب

Афлокро замонаи иқболи ту насиб

افلاک را زمانهٔ اقبال تو نصیب

ВошроФро сетонаи волои ту моб

واشراف را ستانهٔ والای تو مآب

Андари ҳарими ҳурмати ту дидаи чашми халқ

اندر حریم حرمت تو دیده چشم خلق

Эмини гирифтаи фавҷи ғнми мартаъи зӣоб

ایمن گرفته فوج غنم مرتع ذئاب

То бар бисоти маркази хокии з рӯй табъ

تا بر بساط مرکز خاکی ز روی طبع

Зардии з заъфарон нашавад сабзӣ аз сдоб

زردی ز زعفران نشود سبزی از سداب

Бодои ҷаҳони ҳазрати ту марҷаъи ҳаёт

بادا جهان حضرت تو مرجع حیات

Бигрифта ҳодисаи зи ҷаноби ту иҷтиноб

بگرفته حادثه ز جناب تو اجتناب