Инки май байнам ба бедории сет ё раб ё ба хоб

اینکه می‌بینم به بیداری‌ست یا رب یا به خواب

Хештанро дар чунин неъмати пас аз чандини азоб

خویشتن را در چنین نعمت پس از چندین عذاب

Он манам ё раб дар ин маҷлис ба кафи ҷузви мдиҳ

آن منم یا رب در این مجلس به کف جزو مدیح

Вони туе ё раб дар он маснад ба кафи ҷоми шароб

وآن تویی یا رب در آن مسند به کف جام شراب

Охири он айёми нохуштар зи айёми мшиб

آخر آن ایام ناخوش‌تر ز ایام مشیب

Рафт ва омад рӯзгории хуштар аз аҳди шабоб

رفت و آمد روزگاری خوش‌تر از عهد شباب

Гарчи доим дар фироқи хизмат ту доштанд

گرچه دائم در فراق خدمت تو داشتند

Ҳарки буд аз Амру зайду хосу ому шайху шоб

هرکه بود از عمرو و زید و خاص و عام و شیخ و شاب

Ашк чун борони зи касрати дида чун абр аз сиришк

اشک چون باران ز کثرت دیده چون ابر از سرشک

Навҳа чун раъд аз ғариву ҷон чу барқ аз изтироб

نوحه چون رعد از غریو و جان چو برق از اضطراب

Ҳоли ман бандаи зи ҳоли дигарон будӣ бтар

حال من‌بنده ز حال دیگران بودی بتر

Ҳоли раъди оре бтар бошад ки бошад бе рубоб

حال رعد آری بتر باشد که باشد بی رباب

Аз ҷаҳони навмеди гаштам чун зи ту ғоиб шудам

از جهان نومید گشتم چون ز تو غایب شدم

Ҳарки гуфт аз асл гуфта сети ин мисли ман ғоби хоб

هرکه گفت از اصل گفته‌ست این مثل من غاب خاب

Лоиқи ҳоли худ аз шеъри мъзии як ду байт

لایق حال خود از شعر معزی یک‌دو بیت

Шояд ар тазмин кунам кон ҳаст тазминии савоб

شاید ار تضمین کنم کآن هست تضمینی صواب

Андари он муддат ки бӯда ситами зи дидори ту фард

اندر آن مدت که بوده‌ستم ز دیدار تو فرد

Ҷуфт будам бо шароб ва бо кабоб ва бо рубоб

جفت بودم با شراب و با کباب و با رباب

Буд ашкам чун шароби лаъл дар заррини қадаҳ

بود اشکم چون شراب لعل در زرین‌قدح

Нола чун зери рубобу дил бар оташ чун кабоб

ناله چون زیر رباب و دل بر آتش چون کباب

То тулӯъи офтоби талъати ту кӣ буд

تا طلوع آفتاب طلعت تو کی بود

Як ҷаҳони ҷон буду дил ҳамчун қсб дар моҳтоб

یک جهان جان بود و دل همچون قصب در ماهتاب

Дар завоёии фалак бо вусъат ӯ ҳар шабӣ

در زوایای فلک با وسعت او هر شبی

Зарраеро ганҷи не аз баси дуои мустаҷоб

ذره‌ای را گُنج نی از بس دعای مستجاب

Дили зи бими онкии боди сард бар ту бугзарад

دل ز بیم آنکه باد سرد بر تو بگذرد

Рӯзу шаб чунон ки моҳиро барандозии зи об

روز و شب چونان که ماهی را براندازی ز آب

Мо чу барги беду қавмӣ аз бузургон дар сукут

ما چو برگ بید و قومی از بزرگان در سکوت

Доими андари ъшртӣ аз хрдбргӣ чун сдоб

دائم اندر عشرتی از خردبرگی چون سداب

Анварии охир наме доне чаҳ мегӯйӣ хамӯш

انوری آخر نمی‌دانی چه می‌گویی خموش

Гови пои андар миён дорад марони хар дар хлоб

گاو پای اندر میان دارد مران خر در خلاب

Шукри яздонро ки гардун бо ту ҳасан аҳд кард

شکر یزدان را که گردون با تو حسن عهد کرد

То натиҷаи ҳасани аҳд ӯ шуд ин ҳасани алмоб

تا نتیجهٔ حسن عهد او شد این حسن‌المآب

эй сипеҳри маликро иқболи ту соҳиби қирон

ای سپهر ملک را اقبال تو صاحب‌قران

Ваии ҷаҳони адлро инсофи ту молики рқоб

وی جهان عدل را انصاف تو مالک‌رقاب

Осмонии не ки собит рой набӯд осмон

آسمانی نی که ثابت‌رای نبود آسمان

Офтобии не ки зояд нур набӯд офтоб

آفتابی نی که زاید نور نبود آفتاب

Сайри азмати ҳамчуи сайри ахтарон бе иртидод

سیر عزمت همچو سیر اختران بی‌ارتداد

Даври ҳзмт чун қазои осмон бе инқилоб

دور حزمت چون قضای آسمان بی‌انقلاب

Пои ҳалам ту надорад хоки ҳангоми диранг

پای حلم تو ندارد خاک هنگام درنگ

Тоби ҳукм ту надорад боди ҳангоми шитоб

تاب حکم تو ندارد باد هنگام شتاب

Маликро калаки ту аз девони давлат пок кард

ملک را کلک تو از دیوان دولت پاک کرد

Малики гӯйии осмонстӣу калаки ту шаҳоб

ملک گویی آسمانستی و کلک تو شهاب

Қаҳрати андари ҷоми Зуҳра заҳр гирданд ъқор

قهرت اندر جام زهره زهر گرداند عقار

Лутфати андари коми афъӣ нӯш гирданд луоб

لطفت اندر کام افعی نوش گرداند لعاب

Гар нависад номи бأст бар дар шаҳри таббат

گر نویسد نام بأست بر در شهر تبت

Хӯн шавад бор дигар дар нофи оҳӯи машки ноб

خون شود بار دگر در ناف آهو مشک ناب

Дар кафати ороми нодидаи зи гетии ҷузи Аннан

در کفت آرام نادیده ز گیتی جز عنان

Дигарон дар пояти афтодаи зи хорӣ чун рикоб

دیگران در پایت افتاده ز خواری چون رکاب

То абади дӯду духон боранда гардад чун бухор

تا ابد دود و دخان بارنده گردد چون بخار

Гар биафтад бар фалак чун дасти ту як фатҳи боб

گر بیفتد بر فلک چون دست تو یک فتح باب

Ҷӯаду дастат ҳар ду ҳмзоднд ҳамчун рангу гул

جود و دستت هر دو همزادند همچون رنگ و گل

Кӣ тавон кардани ҷудои ранг аз гулу буи аз гулоб

کی توان کردن جدا رنگ از گل و بوی از گلاب

Бахшиш беминнату эҳсон белофат кунанд

بخشش بی‌منت و احسان بی‌لافت کنند

Абру дарёро зи хиҷлати хушк чун дӯду сароб

ابر و دریا را ز خجلت خشک چون دود و سراب

Биллоҳамгар дар сар дандон шавад бо лофи раъд

باللَّهَم گر در سر دندان شود با لاف رعد

Фии алмислгар боради оби зиндагонӣ аз саҳоб

فی‌المثل گر بارد آب زندگانی از سحاب

Абр кӣ бошад баробар бо кафи дастӣ ки гар

ابر کی باشد برابر با کف دستی که گر

Кон бубахшад на сано домонаш гирад на савоб

کان ببخشد نه ثنا دامانش گیرد نه ثواب

Кӯси раъду рояти барқаши ҳамаи бгзоштм

کوس رعد و رایت برقش همه بگذاشتم

Як саволамро ҷавобии даҳ на ҷанг ва на итоб

یک سؤالم را جوابی ده نه جنگ و نه عتاب

Ҷилваи эҳсони худ дар умр карда сетии ту на

جلوهٔ احسان خود در عمر کرده‌ستی تو نه

Гар ҳамаи сад бадараи зар будят ва сад размаи сёб

گر همه صد بدره زر بودیت و صد رزمه ثیاب

Қатраи борон аз ӯ бар рӯй обӣ кӣ чакид

قطرهٔ باران از او بر روی آبی کی چکید

Кови кулоҳӣ бар сараш наниҳод ҳоле аз ҳубоб

کاو کلاهی بر سرش ننهاد حالی از حباب

Худ хароби обод гетӣ нест ҷои ту валек

خود خراب‌آباد گیتی نیست جای تو ولیک

Ганҷ ҳо наниҳанд ҳаргизи ҷуз ки дар ҷои хароб

گنج‌ها ننهند هرگز جز که در جای خراب

Осмони қдрои замини ҳлмо худовандо макун

آسمان‌قدرا زمین‌حلما خداوندا مکن

Бо касе каз ту гзирш нест бе ҷурмии итоб

با کسی کز تو گزیرش نیست بی‌جرمی عتاب

Худ накарда ситам ба маҳҷӯрии марони зини соҳатам

خود نکرده‌ستم به مهجوری مران زین ساحتم

Ҳақ ҳаме донад барии алсоҳтми ман кули боб

حق همی‌داند بری الساحتم من کل باب

Бар паии соҳиб ғараз рафтам биФтодми зи роҳ

بر پی صاحب‌غرض رفتم بیفتادم ز راه

Он мисл нашунидае бории азои кони алғроб

آن مثل نشنیده‌ای باری اذا کان الغراب

Чини абрӯии ту бар ман растхези оради ФкиФ

چین ابروی تو بر من رستخیز آرد فکیف

Рӯзҳо шуд то саломамро нафармудии ҷавоб

روزها شد تا سلامم را نفرمودی جواب

Дошт равшани рӯзи айшами офтоби Авни ту

داشت روشن روز عیشم آفتاب عون تو

Ваз ъно омад шабӣ ҳатто тавроти болҳҷоб

وز عنا آمد شبی حتی تورات بالحجاب

Лутфи ту ҳар соъатам гуяд ки ҳин алоътзор

لطف تو هر ساعتم گوید که هین الاعتذار

Қаҳри ту ҳар лаҳза ам гуяд ки ҳони алоҷтноб

قهر تو هر لحظه‌ام گوید که هان الاجتناب

Ман миён ҳар ду бо ҷонӣ ба ғурғури омада

من میان هر دو با جانی به غرغر آمده

Дар кафи ғам чун тзрўии монда дар пои уқоб

در کف غم چون تذروی مانده در پای عقاب

Худ карам бошад ки чашмӣ каз ҷаҳони равшан ба туаст

خود کرم باشد که چشمی کز جهان روشن به توست

Ҳар шабӣ пар бошад аз хӯн ва тиҳӣ бошад зи хоб

هر شبی پر باشد از خون و تهی باشد ز خواب

Аз фалак дар бандагии ту сипари ҳам нФкнм

از فلک در بندگی تو سپر هم نفکنم

Гар ба хӯн ман кунад теғи ҳаводисро хизоб

گر به خون من کند تیغ حوادث را خضاب

Нест дар илмам ки ҷузи ту каси худовандам буд

نیست در علمم که جز تو کس خداوندم بود

Ҳаст бар илмами гўои ман ъндаҳам алкитоб

هست بر علمم گوا من عنده ام‌ الکتاب

Донеи охир чун туеро бад набошад чун манӣ

دانی آخر چون تویی را بد نباشد چون منی

Чун кунам бардоштам аз рӯй ин маънии ниқоб

چون کنم برداشتم از روی این معنی نقاب

Гар ту хоҳӣ вар нахоҳӣ бандаам то зинда ам

گر تو خواهی ور نخواهی بنده‌ام تا زنده‌ام

Ин сухан кӯтоҳ шуду аллоҳи аълами болсўоб

این سخن کوتاه شد و الله اعلم بالصواب

То хайёми чархро набӯд шрҷ ҳамчун сутун

تا خیام چرخ را نبود شرج همچون ستون

То таноби субҳро набӯд гиреҳ чунон ки тоб

تا طناب صبح را نبود گره چونان که تاب

Дар ҷаҳони ҷоҳи лашкаргоҳи иқболи ту ро

در جهان جاه لشکرگاه اقبال تو را

Хаймаи андари хаймаи бодоу таноби андари таноб

خیمه اندر خیمه بادا و طناب اندر طناب

Арзи ту чун ҷурми гардуни боди эмин аз фасод

عرض تو چون جرم گردون باد ایمن از فساد

Умри ту чун даври гардуни боди фориғ аз ҳисоб

عمر تو چون دور گردون باد فارغ از حساب

Аз баландии пойгоҳи давлатати фавқи алФлк

از بلندی پایگاه دولتت فوق‌الفلک

Вази нижандии ҷойгоҳи душманати таҳти алтроб

وز نژندی جایگاه دشمنت تحت‌التراب