Чун муроди хешро бо малик рай кардам қиёс

چون مراد خویش را با ملک ری کردم قیاس

Дар хуросон тоза биниҳодам иқоматро асос

در خراسان تازه بنهادم اقامت را اساس

Чун ғаниматро муқобил карда шуд бо эминӣ

چون غنیمت را مقابل کرده شد با ایمنی

Ақли сӣ рӯзу тамаъи моҳӣ буд рособрос

عقل سی روز و طمع ماهی بود راسابراس

эй тамаъ аз хоки рангингар тиҳии дории ту кис

ای طمع از خاک رنگین گر تهی داری تو کیس

Ваии тараб аз оби рангингар тиҳии дории ту кос

وی طرب از آب رنگین گر تهی داری تو کاس

Ваии дил ар қавмӣ накарданд аз ту ёди андари раҳил

وی دل ار قومی نکردند از تو یاد اندر رحیل

Айб набӯд зонка аз атвори нсноснди нос

عیب نبود زانکه از اطوار نسناسند ناس

То худовандӣ чу маҷди давлату дайни бўолҳсн

تا خداوندی چو مجد دولت و دین بوالحسن

Ҳақи шинос бандагон бошад чаҳ ғам ӯро шинос

حق‌شناس بندگان باشد چه غم او را شناس

Онкӣ аз кана камолаш қосираст идроки ақл

آنکه از کنه کمالش قاصرست ادراک عقل

Рост чунон каз камоли ақли адорки ҳавос

راست چونان کز کمال عقل ادارک حواس

Окаҳ бо ҷўдш сбксорӣ наёяд зи интизор

آکه با جودش سبکساری نیاید ز انتظار

Вонкаҳ бо базлаш гронборӣ набошад аз сипос

وانکه با بذلش گرانباری نباشد از سپاس

Ёбад аз як алтФотши малики истиғнои ниёз

یابد از یک التفاتش ملک استغنا نیاز

Ҳамчунон каз кимиёи таркиб зар ёбад нҳос

همچنان کز کیمیا ترکیب زر یابد نحاس

Хостами гуфтан ки дасту табъ ӯ баҳрасту кон

خواستم گفتن که دست و طبع او بحرست و کان

Ақл гуфт ин мадҳ бошад низ бо ман ҳам пилос

عقل گفت این مدح باشد نیز با من هم پلاس

Даст ӯро абр чун гӯйии вонҷои соъиқа

دست او را ابر چون گویی وآنجا صاعقه

Табъ ӯро кон чаро хуонеу онҷои эҳтибос

طبع او را کان چرا خوانی و آنجا احتباس

Даҳру даврон дар ниҳоди хеш аз он олӣ таранд

دهر و دوران در نهاد خویش از آن عالی‌ترند

Каз сари тӯҳмат мунаҷҷимашон бипаймоед ба тос

کز سر تهمت منجمشان بپیماید به طاس

Дар либоси сояу нури замон ақлаш бидид

در لباس سایه و نور زمان عقلش بدید

Гуфт бо худ эй аҷаби нъми албдни баси аллбос

گفت با خود ای عجب نعم‌البدن بس‌اللباس

эй надода чархи ҷавдати тани дарин сӯии шумор

ای نداده چرخ جودت تن درین سوی شمار

Ваии ниҳодаи дахли ҷоҳати пой аз он рӯй қиёс

وی نهاده دخل جاهت پای از آن روی قیاس

эй ба расми хизмат аз оғоз даврон дошта

ای به رسم خدمت از آغاز دوران داشته

Торами қадари турои ҳиндӯии ҳафтуми чархи пос

طارم قدر ترا هندوی هفتم چرخ پاس

Олами қудрат муҷассам нест варна бошадӣ

عالم قدرت مجسم نیست ورنه باشدی

Андарунии сатҳ ӯ беруни оламро мумос

اندرونی سطح او بیرون عالم را مماس

Марг берун монад аз гетӣ чу тақдири маҳол

مرگ بیرون ماند از گیتی چو تقدیر محال

Гар дарави садии кашӣ аз хоки ҳзму оби бос

گر درو سدی کشی از خاک حزم و آب باس

Бар ту ҳоҷат нест касро арз кардани эҳтиёҷ

بر تو حاجت نیست کس را عرض کردن احتیاج

Зонка бошад аз ҳамаи каси илтимосати илтимос

زانکه باشد از همه کس التماست التماس

Анзрўнои нқтбси ман нўркм кӣ гуфт чарх

انظرونا نقتبس من نورکم کی گفت چرخ

КоФтоб аз офтоб ҳимматат кард иқтибос

کافتاب از آفتاب همتت کرد اقتباس

Хатм шуд бар ту сахо чунон ки бар ман шуд сухан

ختم شد بر تو سخا چونان که بر من شد سخن

Ин сухан дар рӯй гардун ҳам бигӯям бе ҳарос

این سخن در روی گردون هم بگویم بی‌هراس

Давр набӯд кин замон бар вифқи ин даъвӣ ки рафт

دور نبود کاین زمان بر وفق این دعوی که رفت

Дар димоғаши худ шаҳодатро ҳаме гардад ътос

در دماغش خود شهادت را همی گردد عطاس

Шоирии донеи кадомин қавм карданд онкӣ буд

شاعری دانی کدامین قوم کردند آنکه بود

Ибтидоашони амрءи алқиси интиҳоашони бўФрос

ابتداشان امرء القیس انتهاشان بوفراس

Воинкаҳи ман ходими ҳамеи пардозам акнӯн соҳрист

واینکه من خادم همی پردازم اکنون ساحریست

Сомрии кӯ то биёбад гӯшмоли ломсос

سامری کو تا بیابد گوشمال لامساس

Аз чаҳ хезад дар сухани ҳшў аз хатои бинии табъ

از چه خیزد در سخن حشو از خطا بینی طبع

Ваз чаҳ хезади пурзиҳ бар дебои зи ноҷинсии лос

وز چه خیزد پرزه بر دیبا ز ناجنسی لاس

То буд сайри алсўонӣ дар сафари даври фалак

تا بود سیر السوانی در سفر دور فلک

Вондрони даврони назири гов ӯ гови хрос

واندران دوران نظیر گاو او گاو خراس

Гови гардуни ҳаргизи андари хирман умрат мабод

گاو گردون هرگز اندر خرمن عمرت مباد

То маи кишти зори осмонро ҳаст дос

تا مه کشت‌زار آسمان را هست داس

То ки бошад ин мисли колёси аҳадии алроҳтин

تا که باشد این مثل کالیاس احدی الراحتین

Бодии андари роҳатӣ кўро набошад бими ёс

بادی اندر راحتی کورا نباشد بیم یاس

Домани бахти ту пок аз гирди оси осмон

دامن بخت تو پاک از گرد آس آسمان

Вази ҷафои осмони хасми ту саргардон чу ос

وز جفای آسمان خصم تو سرگردان چو آس

Бе спдаҳи дами шаби хизлони бадхоҳат чунонк

بی‌سپده‌دم شب خذلان بدخواهت چنانک

То ба субҳ ҳашар мегуяд аҳодам сдос

تا به صبح حشر می‌گوید احاد ام سداس