эй ниҳон гашта дар бузургии хеш

ای نهان گشته در بزرگی خویش

Вази бузургии зи осмон шуда беш

وز بزرگی ز آسمان شده بیش

Офтоби ин чунин буд ки туе

آفتاب این چنین بود که تویی

Ошкору ниҳони зи тобиши хеш

آشکار و نهان ز تابش خویش

Ту зи андешаи он сӯеу ҷаҳон

تو ز اندیشه آن سویی و جهان

Ҳамаи зини сӯии ақли дурандеш

همه زین سوی عقل دوراندیش

Бод бар садаи ту ҳам нарасад

باد بر سدهٔ تو هم نرسد

Боди фикрат на боди хоки пареш

باد فکرت نه باد خاک پریش

Ваҳмро байн ки тайра баргаштаст

وهم را بین که طیره برگشتست

Пари биФкндаҳи пои зи аблаҳи риш

پر بیفکنده پای ز ابله ریش

эй тавонгари зи ту басити замин

ای توانگر ز تو بسیط زمین

Вази назири ту осмони дарвеш

وز نظیر تو آسمان درویش

Бе ту рафтаст варна дар занбӯр

بی‌تو رفتست ورنه در زنبور

Дар паии нӯш кӣ нишастании неш

در پی نوش کی نشستنی نیش

Лутф ар пои дрнҳд ба миён

لطف ار پای درنهد به میان

Гургро оштӣ диҳад бо мяш

گرگ را آشتی دهد با میش

Осмонгар силаҳ барбандад

آسمان گر سلاح بربندد

Тири тадбири ту наад дар кеш

تیر تدبیر تو نهد در کیش

Моҳтоб аз мизоҷи бргдд

ماهتاب از مزاج برگدد

Гар ба ҳалқи ту бар бимолад хяш

گر به حلق تو بر بمالد خیش

Вар кунад чӯби остони ту ҳукм

ور کند چوب آستان تو حکم

Шаҳна чӯбҳо шавад одиш

شحنهٔ چوبها شود آدیش

Ҷон нав додае ҷаҳонӣ ро

جان نو داده‌ای جهانی را

Фарқи нокардаи аҳли мазҳабу кеш

فرق ناکرده اهل مذهب و کیش

Ин на халқаст нур хуршедаст

این نه خلقست نور خورشیدست

Ки ба бегона он расад чу ба хеш

که به بیگانه آن رسد چو به خویش

Шод бош эй ба мӯъҷизоти карам

شاد باش ای به معجزات کرم

Марямӣ аз ҳазор исо беш

مریمی از هزار عیسی بیش

То нагӯйӣ ки шеър мухтасараст

تا نگویی که شعر مختصرست

Мухтасар нест чун туе мъниш

مختصر نیست چون تویی معنیش

Бхдоӣ ар каси ин қўоФӣ ро

بخدای ار کس این قوافی را

Ба сухани брншондӣ ба ширеш

به سخن برنشاندی به سریش