Дӯши сармасти омадам ба всоқ

دوش سرمست آمدم به وثاق

Бо ҳарифии ҳамаи вафоу вифоқ

با حریفی همه وفا و وفاق

Дидам аз боқии прндўшин

دیدم از باقی پرندوشین

Шишае нима бар канораи тоқ

شیشه‌ای نیمه بر کنارهٔ طاق

Май чун аҳди дӯстон ба сафо

می چون عهد دوستان به صفا

Талх чун айши ошиқон ба мазоқ

تلخ چون عیش عاشقان به مذاق

Ҳар ду дар тоби хона Эй рафтем

هر دو در تابخانه‌ای رفتیم

Ки набад ошнои ҳавои равоқ

که نبد آشنا هوای رواق

Бинишастем бар дричгкӣ

بنشستیم بر دریچگکی

Ки ҳаме дид қавсӣ аз офоқ

که همی دید قوسی از آفاق

Бар яминами зи мантиқии аҷзоъ

بر یمینم ز منطقی اجزاء

Бар ясорами зи ҳандасии авроқ

بر یسارم ز هندسی اوراق

Ҳамаи атрофи хонаи лмъаҳи барқ

همه اطراف خانه لمعهٔ برق

Зон рухи ломъ ва май барроқ

زان رخ لامع و می براق

Шукру нақли мо зи шукри висол

شکر و نقل ما ز شکر وصال

Ҷуръаи ҷоми мо зи хӯни фироқ

جرعهٔ جام ما ز خون فراق

На марои мутрибони чобуки даст

نه مرا مطربان چابک‌دست

На марои соқёни симини соқ

نه مرا ساقیان سیمین ساق

Ғзлкҳои худ ҳаме хондам

غزلکهای خود همی خواندم

Дар Наҳованду роҳўӣу Ироқ

در نهاوند و راهوی و عراق

Моҳи ногуҳи баромад аз машриқ

ماه ناگه برآمد از مشرق

Машриқӣ кард хона аз ишроқ

مشرقی کرد خانه از اشراق

Ба сухани дршдим ҳар се баҳам

به سخن درشدیم هر سه بهم

Чун се ёри мувофиқи муштоқ

چون سه یار موافق مشتاق

Моҳро некуии ҳамеи гуфтем

ماه را نیکویی همی گفتیم

Ки дареғӣ ба иҷтимоу муҳоқ

که دریغی به اجتماع و محاق

Зўшҷўн шуд ҳадису дрдодим

ذوشجون شد حدیث و دردادیم

Қиссаи чархи азрақи зроқ

قصهٔ چرخ ازرق زراق

Гуфтам оё касе тавонад кард

گفتم آیا کسی تواند کرد

Дар бисоти замини алии алотлоқ

در بساط زمین علی الاطلاق

Манъи тақдир ӯ ба истиқлол

منع تقدیر او به استقلال

Кашфи асрор ӯ ба истеҳқоқ

کشف اسرار او به استحقاق

На дар он доира ки дар тдўир

نه در آن دایره که در تدویر

Натавонанд зад нутқ з натоқ

نتوانند زد نطق ز نطاق

На аз он тайифа ки нашносад

نه از آن طایفه که نشناسد

Маънии эҳтироқ аз аҳроқ

معنی احتراق از احراق

Моҳи гуфто ки барқи ваҳмӣ буд

ماه گفتا که برق وهمی بود

Ки барин гунбад омадӣ ба барроқ

که برین گنبد آمدی به براق

Дар хуросони зи умматаши дгрист

در خراسان ز امتش دگریست

Ки бирав ошиқаст малики Ироқ

که برو عاشقست ملک عراق

Исмати эзадии рикобу анонаш

عصمت ایزدی رکاب و عنانش

Мадади сармадии стому ҷиноқ

مدد سرمدی ستام و جناق

Доне он кист воҳдолдин аст

دانی آن کیست واحدالدین است

Он малики хилқати мулӯки ахлоқ

آن ملک خلقت ملوک اخلاق

Гуфтам эй моҳи ном таъйин кун

گفتم ای ماه نام تعیین کن

Гуфт махдуму мнъмти асҳқ

گفت مخدوم و منعمت اسحق

Осмони ртбтӣ ки саҷда баранд

آسمان رتبتی که سجده برند

Осмонҳоши хозеъи алоъноқ

آسمانهاش خاضع الاعناق

Мкнтши баста бо қазои паймон

مکنتش بسته با قضا پیمان

Қудраташ карда бо қадари мисоқ

قدرتش کرده با قدر میثاق

Халафи сидқ қадар ӯст қадар

خلف صدق قدر اوست قدر

Чун шавад дар нФози ҳукмаши оқ

چون شود در نفاذ حکمش عاق

Фкртши нусха вуҷӯд омад

فکرتش نسخهٔ وجود آمد

Рози гардуни дарави хати илҳоқ

راز گردون درو خط الحاق

Райш ар офтоб нест чароаш

رایش ار آفتاب نیست چراش

Сафар осмон наёяд шоқ

سفر آسمان نیاید شاق

Буии кибряти аҳмари сидқаш

بوی کبریت احمر صدقش

Аз Уториди ббрдаҳи ранги нифоқ

از عطارد ببرده رنگ نفاق

Лағви сабъи мсонии суханаш

لغو سبع مثانی سخنش

Луғат манеҳён сабъи тбоқ

لغت منهیان سبع طباق

ХрФаҳ пӯшӣаст чарх арнаҳ задяш

خرفه‌پوشیست چرخ ارنه زدیش

Рифъати боргоҳ ӯ мхроқ

رفعت بارگاه او مخراق

Рои ъолиши Фолқи алосбоҳ

رای عالیش فالق الاصباح

Дасти мътиши зомини алорзоқ

دست معطیش ضامن‌الارزاق

Бе ниёзии аёл ҳиммат ӯст

بی‌نیازی عیال همت اوست

Сидқ ӯ дар сахои биҷои сдоқ

صدق او در سخا بجای صداق

Рағбаташи рағми кону дарё ро

رغبتش رغم کان و دریا را

Ҷор такбир карда ва се талоқ

جار تکبیر کرده و سه طلاق

Карамаши озро ки фоқа задаст

کرمش آز را که فاقه زدست

зи амтлои андари афканд ба Фўоқ

ز امتلا اندر افکند به فواق

Хӯн конҳо бирехт кини сахоаш

خون کانها بریخت کین سخاش

Кӯҳ аз он ёфт эминии зи хноқ

کوه از آن یافت ایمنی ز خناق

Ба карам рағбаташ бидон дараҷа аст

به کرم رغبتش بدان درجه است

Ки ба назораи рағбати аҳдоқ

که به نظاره رغبت احداق

Кам нагардад ки кам наёрад шуд

کم نگردد که کم نیارد شد

Тӯлу арзи ҳаво ба истиншоқ

طول و عرض هوا به استنشاق

Беш гардад ки беш донад шуд

بیش گردد که بیش داند شد

Шарҳи басти сухан ба истинтоқ

شرح بسط سخن به استنطاق

То замони ҳамчу рӯз бошаду шаб

تا زمان همچو روز باشد و شب

То адади ҳамчу ҷуфт бошаду тоқ

تا عدد همچو جفت باشد و طاق

Рӯзу шаби ҷуфти кибриёи бодо

روز و شب جفت کبریا بادا

Дар чунин коху боғу тораму тоқ

در چنین کاخ و باغ و طارم و طاق

Ъз ӯ дар азоءи ъзи вуҷӯд

عز او در ازاء عز وجود

Нози маъшӯқу нолаи ушшоқ

ناز معشوق و نالهٔ عشاق