эй карда дарди ишқи ту ашкам ба хӯни бадал

ای کرده درد عشق تو اشکم به خون بدل

Вай ёздм сиришта ба меҳри ту дар азал

وی یازدم سرشته به مهر تو در ازل

эй бебадал чу ҷон бадалӣ нест бар туам

ای بی‌بدل چو جان بدلی نیست بر توام

Бар бебадал чаҳ гӯна гузинад касе бадал

بر بی‌بدل چه‌گونه گزیند کسی بدل

Гаштӣ ба некуӣ мисли андари ҷаҳони ҳасан

گشتی به نیکویی مثل اندر جهان حسن

То ман ба ошиқӣ шудам андари ҷаҳон мисл

تا من به عاشقی شدم اندر جهان مثل

Тарсам ки рӯзи васли ту нодидаи ногаҳон

ترسم که روز وصل تو نادیده ناگهان

Сари барзанади зи машриқи умрами шаби аҷал

سر برزند ز مشرق عمرم شب اجل

Дардоу ҳсрто ва дариғо ки рӯзу шаб

دردا و حسرتا و دریغا که روز و شب

Бо сад дареғу ҳасрату дардами азин қабл

با صد دریغ و حسرت و دردم ازین قبل

Дар мушкилӣ фиканд марои ишқи ту ки он

در مشکلی فکند مرا عشق تو که آن

Ҷузи калаки хоҷа кас накунад дар замонаи ҳал

جز کلک خواجه کس نکند در زمانه حل

Садрамам эмоми тариқати ҷамоли дайн

صدر امم امام طریقت جمال دین

Лутфи худоӣу рӯҳи ҳунари мояи дувал

لطف خدای و روح هنر مایهٔ دول

Садрӣ ки чун сухани зи суханҳои ӯ равад

صدری که چون سخن ز سخنهای او رود

Идрок мунҳазим шаваду ақли мубтазал

ادراک منهزم شود و عقل مبتذل

Сиррӣ буд мушоҳида бесӯрат ва бе ҳуруф

سری بود مشاهده بی‌صورت و بی‌حروف

Нутқӣ буд муъоина бенаҳв ва бе илал

نطقی بود معاینه بی‌نحو و بی‌علل

Рӯҳ аз наят онкии магар ваҳй манзиласт

روح از نهیت آنکه مگر وحی منزلست

Андар фитад ба саҷда ки субҳони лами изл

اندر فتد به سجده که سبحان لم‌یزل

Райши фурӯи кушодаи саропардаи фалак

رایش فرو گشاده سراپردهٔ فلک

Қадараши фурӯи шикастаи каллаи гӯшаи Зуҳал

قدرش فرو شکسته کله گوشهٔ زحل

Дар рӯҳ ӯ дамидаи қазои сидқ чун яқин

در روح او دمیده قضا صدق چون یقین

Дар зот ӯ саргаштаи қадари илм чун амал

در ذات او سرگشته قدر علم چون عمل

Бо ҳзм ӯ тариқату дайни фориғ аз Фтўр

با حزم او طریقت و دین فارغ از فتور

Бо азм ӯ диёнату дайни эмин аз халал

با عزم او دیانت و دین ایمن از خلل

Хуршеди илмро фалаки шарҳу баст ӯ

خورشید علم را فلک شرح و بسط او

Байт алшрФ шудаст чу хуршедро ҳамл

بیت‌الشرف شدست چو خورشید را حمل

эй дар виқори ҳокии ахлоқи ту замин

ای در وقار حاکی اخلاق تو زمین

Вай дар саботи ровии афъоли ту ҷабал

وی در ثبات راوی افعال تو جبل

Гар наз паии ҳасуди ту будӣ виқори ту

گر نز پی حسود تو بودی وقار تو

Бардоштии з рӯй замини одати ҷадал

برداشتی ز روی زمین عادت جدل

Софӣ тараст ҷавҳарат аз рӯҳ дар сафо

صافی‌ترست جوهرت از روح در صفا

Олӣ тараст минбарат аз чарх дар маҳал

عالی‌ترست منبرت از چرخ در محل

Дар баҳри илми киштии илм ту ме равад

در بحر علم کشتی علم تو می‌رود

Бе бодбони ишва ва бе лангари ҳиял

بی‌بادبان عشوه و بی‌لنگر حیل

Дар барқ Фкртт нарасад новаки уқул

در برق فکرتت نرسد ناوک عقول

Дар самъ хотират нашавад ишваи амл

در سمع خاطرت نشود عشوهٔ امل

На роҳ ҳимматат бузанд ртбти ҷаҳон

نه راه همتت بزند رتبت جهان

На оби исматати бабради оташи злл

نه آب عصمتت ببرد آتش زلل

Он кас ки бо муҳосиби ҷилд аз камоли ҷаҳл

آن‌کس که با محاسب جلد از کمال جهل

Нашнохт ҷуз ба ҳилаи ҳамеи аксар аз ақал

نشناخت جز به حیله همی اکثر از اقل

Гашт аз анояти ту ҳамаи дида чун басар

گشت از عنایت تو همه دیده چون بصر

Зини пеш гарчи буд ҳамаи парда чун бсл

زین پیش گرچه بود همه پرده چون بصل

Шеъраши ҳама нкт шуду назмаши ҳамаи мдиҳ

شعرش همه نکت شد و نظمش همه مدیح

Қавлаши ҳама мисл шуду дарҷаши ҳамаи ғазал

قولش همه مثل شد و درجش همه غزل

Оре ба қӯту мадад тарбият шаванд

آری به قوت و مدد تربیت شوند

Борону баргу гули гуҳару атласу асал

باران و برگ و گل گهر و اطلس و عسل

То бод голфашон гузарад бар чанору сарв

تا باد گلفشان گذرد بر چنار و سرو

То абр дирафшон гузарад бар ҳазизу тел

تا ابر درفشان گذرد بر حضیض و تل

Ин дар ҷавори хоки шитобону тезрав

این در جوار خاک شتابان و تیزرو

Чун мурғ захм ёфта дар ҳолати вҷл

چون مرغ زخم یافته در حالت وجل

Ваон бар басити боғи гурозону хўшхром

وان بر بسیط باغ گرازان و خوشخرام

Чун бар замини оинаи гавани ноқау ҷамал

چون بر زمین آینه‌گون ناقه و جمل

Гоҳ аз насими ин даҳани хоки пари абир

گاه از نسیم این دهن خاک پر عبیر

Гоҳ аз нисори он чамани боғи пари ҳлл

گاه از نثار آن چمن باغ پر حلل

Дар боғи илми ҳамчуи гул нўшкФтаҳ бош

در باغ علم همچو گل نوشکفته باش

Душманат чу ба барги гултар даруни ҷаъл

دشمنت چو به برگ گل تر درون جعل

Пои замона дар табаъи тобеъи ту ланг

پای زمانه در تبع تابع تو لنگ

Дасти сипеҳр дар мадади ҳосиди ту шул

دست سپهر در مدد حاسد تو شل