эй сахоро мусаббиби алосбоб

ای سخا را مسبب‌الاسباب

Ваии карамро муфаттиҳи алобўоб

وی کرم را مفتح‌الابواب

Остони ту чархро маъбад

آستان تو چرخ را معبد

Боргоҳи ту халқро миҳроб

بارگاه تو خلق را محراب

Кафи ту боби кони пургавҳар

کف تو باب کان پرگوهر

Дар ту боби баҳр бе поёб

در تو باب بحر بی‌پایاب

Унфи ту дар лаби аҷали ханда

عنف تو در لب اجل خنده

Лутфи ту дар шаби амли маҳтоб

لطف تو در شب امل مهتاب

Соҳбо гарчи аз парастиши ту

صاحبا گرچه از پرستش تو

Ҳурмат шеб ёфтам ба шабоб

حرمت شیب یافتم به شباب

Аз ҳадис ва қадим ҳаст маро

از حدیث و قدیم هست مرا

Остони мубораки ту моб

آستان مبارک تو مآب

Борҳои ақли мар маро ме гуфт

بارها عقل مر مرا می‌گفت

Ки аз ин боргоҳ рӯй мтоб

که از این بارگاه روی متاب

Моя гирад савоб ӯ зи хато

مایه گیرد صواب او ز خطا

Гар дирангат шавад бадал ба шитоб

گر درنگت شود بدل به شتاب

Зўдҷнбш мабош ҳамчуи Аннан

زودجنبش مباش همچو عنان

Дирором бош ҳамчуи рикоб

دیرآرام باش همچو رکاب

Дӯш бо ёр хеш ме гуфтам

دوش با یار خویش می‌گفتم

Сухании дӯсти вор аз ҳар боб

سخنی دوست‌وار از هر باب

То расидами бад-ӣн ки ақли шариф

تا رسیدم بدین که عقل شریف

Май намояди марои тариқи савоб

می‌نماید مرا طریق صواب

Кард дар зери лаби табассум ва гуфт

کرد در زیر لب تبسم و گفت

эй туро ном дар ъноу азоб

ای تو را نام در عنا و عذاب

На саломи туро зи бахти алейк

نه سلام تو را ز بخت علیک

На саволи туро зи бахти ҷавоб

نه سؤال تو را ز بخت جواب

Тайрае гоҳи селоат аз аъдо

طیره‌ای گاه سلوت از اعدا

Хаҷалии вақти даъвӣ аз аҳбоб

خجلی وقت دعوی از احباب

Ту чу ҳар ғофилӣ ва бе хабарӣ

تو چو هر غافلی و بی‌خبری

Тан зада сетӣ дар ин всоқи хароб

تن زده‌ستی در این وثاق خراب

Рӯзу шаби муҳаррами ту калак ва дуот

روز و شب محرم تو کلک و دوات

Солу маи мӯниси ту раҳлу китоб

سال و مه مونس تو رحل و کتاب

На туро роҳати бақоу ҳаёт

نه تو را راحت بقا و حیات

На туро лиззати таому шароб

نه تو را لذت طعام و شراب

Рамазон омаду ҳамеи созанд

رمضان آمد و همی‌سازند

Кадхудоеи сарои аўлўололбоб

کدخدایی‌سرا اولوالالباب

Назанӣ лофи хизмати ашроф

نزنی لاف خدمت اشراف

Накашӣ бори миннати асҳоб

نکشی بار منت اصحاب

Ҳам ғариви ту чун ғариви ғариб

هم غریو تو چون غریو غریب

Ҳам хурӯши ту чун хурӯши ғроб

هم خروش تو چون خروش غراب

Чун фалак беқарорӣ аз ғаму ранҷ

چون فلک بی‌قراری از غم و رنج

Чун малик бенасибӣ аз хуру хоб

چون ملک بی‌نصیبی از خور و خواب

Меъдау ҳалқи нозу неъмати ту

معده و حلق ناز و نعمت تو

Туъмаи съўаҳу гулӯии уқоб

طعمهٔ صعوه و گلوی عقاب

Гарчи дар базл ва ҷӯад бинмоед

گرچه در بذل و جود بنماید

Сояи соҳиби офтобу саҳоб

سایهٔ صاحب آفتاب و سحاب

Гарчи бар хинги ҳимматаши гетӣ

گرچه بر خنگ همتش گیتی

Ҳаст бевазнтар зи пари збоб

هست بی‌وزن‌تر ز پر ذباب

Гарчи иқбол ӯ ки доими бод

گرچه اقبال او که دائم باد

Аз рух малик барграфт ниқоб

از رخ ملک برگرفت نقاب

Ташнагони ҳудӯди олам ро

تشنگان حدود عالم را

Дар яке ҷом кӣ кунад сероб

در یکی جام کی کند سیراب

Дар Самарқанд ва дар Бухоро ҳаст

در سمرقند و در بخارا هست

Қадре малику андакии асбоб

قدری ملک و اندکی اسباب

Дахли он дар миёни харҷи фарох

دخل آن در میان خرج فراخ

Деви озармро буд чу шаҳоб

دیو آزرم را بود چو شهاب

Муҳаррами ман туе марои ҳам ту

محرم من تویی مرا هم تو

Ба сари он расони зи баҳри савоб

به سر آن رسان ز بهر ثواب

Бишинав ин аз раҳи ҳақиқату сидқ

بشنو این از ره حقیقت و صدق

Машну ин аз раҳи ҳадису итоб

مشنو این از ره حدیث و عتاب

Як ма аз ишқи хизмати соҳиб

یک مه از عشق خدمت صاحب

Макаш аз рӯй изтироби ниқоб

مکش از روی اضطراب نقاب