Мؤтмни асъади бен Исмоил

مؤتمن اسعد بن اسماعیل

Он ба қадару шарафи ъдими ъдил

آن به قدر و شرف عدیم عدیل

Ҳаст хуршеди осмони ҷалол

هست خورشید آسمان جلال

Ҳаст мухтори меҳтарони ҷалил

هست مختار مهتران جلیل

Онкӣ дар хоки ҳалам ӯ ором

آنکه در خاک حلم او آرام

Вонкаҳ дар боди ҳукм ӯ таъҷил

وانکه در باد حکم او تعجیل

Хок бо ҳалам ӯ чу боди хафиф

خاک با حلم او چو باد خفیف

Бод бо табъ ӯ чу хоки сақил

باد با طبع او چو خاک ثقیل

Бар қадараши қсири қомати чарх

بر قدرش قصیر قامت چرخ

Бар табъаши ғадири қулзуму нил

بر طبعش غدیر قلزم و نیل

Суханаши илми ғайбро тафсир

سخنش علم غیب را تفسیر

Қаламаши рози чархро тоўил

قلمش راز چرخ را تاویل

Нест бо арзу тӯли ҳиммат ӯ

نیست با عرض و طول همت او

Пайкари осмони аризу тавил

پیکر آسمان عریض و طویل

Ғошияи ҳимматаши кашанди ҳаме

غاشیهٔ همتش کشند همی

Бар фалаки Ҷабраилу Микоил

بر فلک جبرئیل و میکائیل

Набӯд бар саховаташи миннат

نبود بر سخاوتش منت

Набӯд дар кифояташи таътил

نبود در کفایتش تعطیل

эй барии афву Авнат аз подош

ای بری عفو و عونت از پاداش

Ваии масӯни аҳду қавлат аз табдил

وی مصون عهد و قولت از تبدیل

Чархро рифъат ту гуфта қсир

چرخ را رفعت تو گفته قصیر

Барқро фикрати ту хондаи клил

برق را فکرت تو خوانده کلیل

Кӯҳ бо азми муҳками ту сабк

کوه با عزم محکم تو سبک

Абр бо дасти бахшиши ту бахил

ابر با دست بخشش تو بخیل

эй ниҳода ба хосияти зи азал

ای نهاده به خاصیت ز ازل

Қудрати иклили чархро иклил

قدرت اکلیل چرخ را اکلیل

Фалак аз рашки ртбту шарафат

فلک از رشک رتبت و شرفت

Дар азали ҷома ранг карда ба нил

در ازل جامه رنگ کرده به نیل

Малик аз баҳри номаи амалат

ملک از بهر نامهٔ عملت

Хештан вақф карда бар тҳлил

خویشتن وقف کرده بر تهلیل

Нест андари ҷаҳони куну фасод

نیست اندر جهان کون و فساد

Ризқро чун дили ту ҳеҷ кафил

رزق را چون دل تو هیچ کفیل

Нест андари баёни ботилу ҳақ

نیست اندر بیان باطل و حق

Ақлро чун дили ту ҳеҷ далел

عقل را چون دل تو هیچ دلیل

Офтоб аз каф ту бахшад нур

آفتاب از کف تو بخشد نور

Ҳамчу аз офтоби ҷурми сқил

همچو از آفتاب جرم صقیل

эй назода турои замонаи бадал

ای نزاده ترا زمانه بدل

Ваии надидаи турои ситораи бадӣл

وی ندیده ترا ستاره بدیل

Туе он кас ки дар сахо ояд

تویی آن کس که در سخا آید

Пашшаи ту ба чашми гардуни пел

پشهٔ تو به چشم گردون پیل

Манам он кас ки дар сухан шояд

منم آن کس که در سخن شاید

Музеии ман замонаро мндил

موزهٔ من زمانه را مندیل

Суханам шуд чунон ки бниўшд

سخنم شد چنان که بنیوشد

Гӯши ҷонаш чу муҳками танзил

گوش جانش چو محکم تنزیل

Гарчи дар ҳар сухан наад фалакам

گرچه در هر سخن نهد فلکم

Бар ҷаҳону ҷаҳонёни тафзил

بر جهان و جهانیان تفضیل

Нест сангам ба назд кас ки маро

نیست سنگم به نزد کس که مرا

Сангҳо зад замона бар қандил

سنگها زد زمانه بر قندیل

Айбами ин беш на ки кам будаст

عیبم این بیش نه که کم بودست

Дахлам аз харҷи дбаҳу занбил

دخلم از خرج دبه و زنبیل

Куштаи даҳраму срири қаламат

کشتهٔ دهرم و صریر قلمت

Ҳаст монанди сувари исрофил

هست مانند صور اسرافیل

Ба ншўрми расон ки дидстм

به نشورم رسان که دیدستم

Борҳои гӯшмоли ъзроӣил

بارها گوشمال عزرائیل

Гуфта будам ки кдиаҳ Эй накунам

گفته بودم که کدیه‌ای نکنم

Андарин хизмат аз касӣру қалил

اندرین خدمت از کثیر و قلیل

Карамат гуфт аз он чаҳ айб ояд

کرمت گفت از آن چه عیب آید

Шеър чун бикр буду марди мъил

شعر چون بکر بود و مرد معیل

То кунад осмони ҳамеи ҳаракат

تا کند آسمان همی حرکت

То кунанд ахтарони ҳамеи таҳвил

تا کنند اختران همی تحویل

Ҳосидат зосмон мабод азиз

حاسدت زاسمان مباد عزیز

Тобеъати з ахтарон мабод залил

تابعت ز اختران مباد ذلیل

Боди табъи ту ёри лаҳву лаъиб

باد طبع تو یار لهو و لعب

Боди хасми ту ҷуфти ҳузну ъўил

باد خصم تو جفت حزن و عویل

Хонаи дониш аз дили ту ба пой

خانهٔ دانش از دل تو به پای

Дидаи бахшиш аз кафи ту кҳил

دیدهٔ بخشش از کف تو کحیل

Эмини андари назораи гоҳи сипеҳр

ایمن اندر نظاره‌گاه سپهر

Гӯши ҷонати зи бонги табли раҳил

گوش جانت ز بانگ طبل رحیل

Зиндаи аслофи ту ба ту чу ба ман

زنده اسلاف تو به تو چو به من

Ҷадами асҳқу ҷадати Исмоил

جدم اسحق و جدت اسماعیل