Дӯши султони чархи оинаи фом
دوش سلطان چرخ آینه فام
Онкии дастури шоҳи рости ғулом
آنکه دستور شاه راست غلام
Аз канори набардгоҳи уфуқ
از کنار نبردگاه افق
Чун ба даст ғуруб дод зимом
چون به دست غروب داد زمام
Дидам андари саводи турраи шаб
دیدم اندر سواد طرهٔ شب
Гӯшвори фалаки зи гӯшаи бом
گوشوار فلک ز گوشهٔ بام
Гуфтам он наъл хинг дастураст
گفتم آن نعل خنگ دستورست
Қрҳолъину фахри оли низом
قرةالعین و فخر آل نظام
Осмон гуфт кошкӣ ҳастӣ
آسمان گفت کاشکی هستی
Ки наад хинг ӯ ба мо бар гом
که نهد خنگ او به ما بر گام
Гуфтам он чист пас бигӯ бурҳон
گفتم آن چیست پس بگو برهان
Осмон бо дареғу дарди тамом
آسمان با دریغ و درد تمام
Гуфт рабӣу рбки аллоҳи гӯй
گفت ربی و ربک الله گوی
Гуфтам оўхи ҳилоли моҳи сиём
گفتم آوخ هلال ماه صیام
Гуфт оре мудом натавон кард
گفت آری مدام نتوان کرد
Бар бисоти вазири шурби мудом
بر بساط وزیر شرب مدام
Шбкӣ чанд эҳтибоси шароб
شبکی چند احتباس شراب
Рўзкӣ чанд аҳтмоءи таом
روزکی چند احتماء طعام
Ҳамчуи анъом то кӣ аз хуру хоб
همچو انعام تا کی از خور و خواب
Навбат фотиҳааст волонъом
نوبت فاتحه است والانعام
Тайраи гаштами азуи волҳқ буд
طیره گشتم ازو والحق بود
Ҷои он тиргӣ дар он ҳангом
جای آن طیرگی در آن هنگام
Моҳ чун дар ҳиҷоб май нӯшад
ماه چون در حجاب مینوشد
Аз сарои сипеҳри миноФом
از سرای سپهر مینافام
Хайма Эй дидам аз замонаи бурун
خیمهای دیدم از زمانه برون
Вондрони хайма дарҷ карда хайём
واندران خیمه درج کرده خیام
Маҷмаъӣ аз мухаддироти дарав
مجمعی از مخدرات درو
Ҳамаи оташи либосу оби андом
همه آتش لباس و آب اندام
Саканаи шанро мадор бе оғоз
سکنهشان را مدار بیآغاز
Сокинонро масир бе фарҷом
ساکنان را مسیر بیفرجام
Тир дар ҳиҷри чеҳраи Зуҳра
تیر در هجر چهرهٔ زهره
Гашта аз иштиёқ бе ором
گشته از اشتیاق بیآرام
Зуҳра дар пеши чашми баҳману дай
زهره در پیش چشم بهمن و دی
Ба кафии барбат ва ба дигари ҷом
به کفی بربط و به دیگر جام
Теғи миррӣхи пеши сайқали қалб
تیغ مریخ پیش صیقل قلب
Тахти хуршеди зери сояи шом
تخت خورشید زیر سایهٔ شام
Далви кайвон дар аўФтодаҳ ба чоҳ
دلو کیوان در اوفتاده به چاه
Моҳӣ муштарӣ биҷуста зи дом
ماهی مشتری بجسته ز دام
Туамон дар азоءи новаки қавс
توامان در ازاء ناوک قوس
Манъро хасм вор карда қиём
منع را خصموار کرده قیام
Ҳаддии мафтӯни хӯшаи гандум
حدی مفتون خوشهٔ گندم
Барраи мзбўҳи ханҷари баҳром
بره مذبوح خنجر بهرام
Асади андари камӣни кӣнаи савр
اسد اندر کمین کینهٔ ثور
Коми бигушода то биёбад ком
کام بگشاده تا بیابد کام
Дар тарозуии чархи чизе на
در ترازوی چرخ چیزی نه
Ҷузи муроди лӣому ғабни киром
جز مراد لئام و غبن کرام
Ҷӯйбори мҷраҳро саратон
جویبار مجره را سرطان
Зери паии дркшидаҳ буду хиром
زیر پی درکشیده بود و خرام
Ҳар замонии масири калаки шаҳоб
هر زمانی مسیر کلک شهاب
Бар забони рақам ба ваҷҳи паём
بر زبان رقم به وجه پیام
Сокинони саводи маскӯн ро
ساکنان سواد مسکون را
Додӣ аз рози рӯзгори эълом
دادی از راز روزگار اعلام
Рост ҳамчун масири калаки вазир
راست همچون مسیر کلک وزیر
Ки диҳад маликро қарору низом
که دهد ملک را قرار و نظام
Соҳиби он зўолҷлолтин ки ҳаст
صاحب آن ذوالجلالتین که هست
Бар азуи зулҷалоли волокром
بر ازو ذوالجلال والاکرام
Ифтихори аноми Носири дайн
افتخار انام ناصر دین
Садри ислому ихтиёри аном
صدر اسلام و اختیار انام
Соҳрбни Музаффари онкии зафар
صاهربن مظفر آنکه ظفر
Рояташро мулозимаст мудом
رایتش را ملازمست مدام
Онкӣ аз баҳри хизматаши бандад
آنکه از بهر خدمتش بندد
Нақши тасвири нутфа дар арҳом
نقش تصویر نطفه در ارحام
Онкӣ аз баҳр мдҳтш зояд
آنکه از بهر مدحتش زاید
Гавҳари назму наср дар авҳом
گوهر نظم و نثر در اوهام
Он тамомӣ ки рӯзи истиғноаш
آن تمامی که روز استغناش
На зи нуқсон нишон гузошт на ном
نه ز نقصان نشان گذاشت نه نام
Муттасили муддатӣ ки боқӣ шуд
متصل مدتی که باقی شد
Ба туфайли бақоӣ ӯ айём
به طفیل بقای او ایام
Онкии хашмаши тилоияи заҳмат
آنکه خشمش طلایهٔ زحمت
Вонкаҳи афваши баҳонаи анъом
وانکه عفوش بهانهٔ انعام
Онкии хуршеди осмони бгзорд
آنکه خورشید آسمان بگزارد
Сояҳоро зи нури райши вом
سایهها را ز نور رایش وام
Жолаи хуршеди шуълаи борад агар
ژاله خورشید شعله بارد اگر
Дараҷаади барқи хотираш ба ғмом
درجهد برق خاطرش به غمام
Осмон дар азоءи ҳукми рӯонаш
آسمان در ازاء حکم روانش
Хат ботил кашид бар аҳком
خط باطل کشید بر احکام
Давр ӯ онгаҳ осмонро ҳукм
دور او آنگه آسمان را حکم
Осмони борӣ аз куҷоу кадом
آسمان باری از کجا و کدام
эй зи поси ту тираи оби ситам
ای ز پاس تو تیره آب ستم
Вази шикваи ту нони ҳодисаи хом
وز شکوه تو نان حادثه خام
Теғи боси ту то кашида шудаст
تیغ باس تو تا کشیده شدست
Ҳодиса ханҷарасту ҳабси ниёам
حادثه خنجرست و حبس نیام
Чун ҷилои худои ҷои ту хос
چون جلای خدای جای تو خاص
Чун атои худои ҷӯади ту ом
چون عطای خدای جود تو عام
Астноът чу оби ҷон парвар
اصطناعت چو آب جانپرور
Интиқомат чу хоки хӯни ошом
انتقامت چو خاک خونآشام
Шокири неъматати вазеъу шариф
شاکر نعمتت وضیع و شریف
Ошиқи хизматати хавосу авом
عاشق خدمتت خواص و عوام
Зери тавқи ту гардуни шабу рӯз
زیر طوق تو گردون شب و روز
Лавҳи доғи ту шонаи даду дом
لوح داغ تو شانهٔ دد و دام
Бе замини бӯси нуру сояи надод
بیزمین بوس نور و سایه نداد
Садаи соҳати турои ибром
سدهٔ ساحت ترا ابرام
Ки буд даҳри кати нбўсди хок
که بود دهر کت نبوسد خاک
Чехияанд чарх кат набошад ром
چکند چرخ کت نباشد رام
Ҷазби адлат ба хосияти бикашад
جذب عدلت به خاصیت بکشد
Бо арақи рози муҷримони зи мсом
با عرق راز مجرمان ز مسام
Бар давоми ту адли тести далел
بر دوام تو عدل تست دلیل
Адл бошад балии далели давом
عدل باشد بلی دلیل دوام
БонФозти з гург бастанд
بانفاذت ز گرگ بستاند
Дяти куштагони худ ағном
دیت کشتگان خود اغنام
Ташнагони зулоли лутфат ро
تشنگان زلال لطفت را
Накунад талхи ноумедии ком
نکند تلخ ناامیدی کام
Куштагони сумуми қаҳри туро
کشتگان سموم قهر ترا
Ҳашар номумкинаст рӯзи қиём
حشر ناممکن است روز قیام
Хӯни хасмат ҳалол дорад чарх
خون خصمت حلال دارد چرخ
Вар буд дар ҳарими байти ҳаром
ور بود در حریم بیت حرام
Хозеъ ояд кулоҳи гӯшаи арш
خاضع آید کلاه گوشهٔ عرش
Гӯшаи болаши туро ба салом
گوشهٔ بالش ترا به سلام
Файзи ақлати нуфуси анҷум ро
فیض عقلت نفوس انجم را
Ба саодат ҳаме кунанд илҳом
به سعادت همی کنند الهام
Ъолёи пояи мдиҳи ту вой
عالیا پایهٔ مدیح تو وای
Ки чаҳ пурҳо бирехтанд авҳом
که چه پرها بریختند اوهام
Ман кӣм то ба остонаш расад
من کیم تا به آستانش رسد
Дасти нутқами зи остини калом
دست نطقم ز آستین کلام
Анварии ҳам ҳадиси лооҳсӣ
انوری هم حدیث لااحصی
Бас далерӣ макун лкли мақом
بس دلیری مکن لکل مقام
Суханат чун алиф надорад ҳеҷ
سخنت چون الف ندارد هیچ
Чаҳ кашӣ аз паии қабулаши лоам
چه کشی از پی قبولش لام
эй ҷаводӣ ки издиҳоми саҳоб
ای جوادی که ازدحام سحاب
Бо кафат ҳаст илтиёми лӣом
با کفت هست التیام لئام
То ба аҷсом қоиманд эъроз
تا به اجسام قائمند اعراض
То ба эъроз боқӣанд аҷсом
تا به اعراض باقیند اجسام
Бе ту аҷсомро мабод бақо
بیتو اجسام را مباد بقا
Бе ту эърозро мабод қиём
بیتو اعراض را مباد قیام
Гули ъзи ту дар баҳори вуҷӯд
گل عز تو در بهار وجود
Тозаи боду адами гирифтаи зи ком
تازه باد و عدم گرفته ز کام
Бо муродати сипеҳри сусти маҳор
با مرادت سپهر سست مهار
Бо ҳасудати замонаи сахти лагом
با حسودت زمانه سخت لگام
Даргаатро сиёсат аз ҳиҷоб
درگهت را سیاست از حجاب
Ҳазрататро сиёдат аз худоам
حضرتت را سیادت از خدام